Πέμπτη, 23 Μαρτίου 2017 19:17

Τάσος Γιαννίτσης: “Δεν υπάρχει έξοδος από την κρίση με βελούδινο τρόπο”

Γιάννης Χριστόπουλος, Τάσος Γιαννίτσης, Αντώνης Γιαννακόπουλος Γιάννης Χριστόπουλος, Τάσος Γιαννίτσης, Αντώνης Γιαννακόπουλος

ΝΤΑΓΙΟΠΟΥΛΟΣ3

 

Της Μαρίας Νίκα 
Τα μικρά παιδιά και οι νέοι από 18 έως 25 ετών, είναι οι μεγαλύτεροι πληγέντες από την οικονομική κρίση στην Ελλάδα, ενώ ακολουθούν οι εργαζόμενοι μέχρι τα 65. Στην καλύτερη θέση βρίσκονται οι συνταξιούχοι. Αυτό ανέφερε χθες ο καθηγητής και πρώην υπουργός Τάσος Γιαννίτσης, παρουσιάζοντας στην Καλαμάτα το βιβλίο «Ανισότητα, φτώχεια, οικονομικές ανατροπές στα χρόνια της κρίσης» (εκδόσεις Πόλις), το οποίο έγραψε μαζί με τον Σταύρο Ζωγραφάκη...

Στην εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο Καφέ Σινέ, η αίθουσα ήταν κατάμεστη από κόσμο. Ενδιαφέρον όμως, πέρα από την ομιλία του Τάσου Γιαννίτση, είχαν οι αντιδράσεις των ακροατών στο τέλος της βραδιάς, βγαίνοντας από το καφέ: «Μας έκανε την καρδιά περιβόλι», «Δηλαδή τώρα, τι κάνουμε, πάμε για χαρακίρι;». Κι ένας φίλος από τα Αρφαρά: «Τώρα είμαστε για το Μάτι. Το ξέρετε το Μάτι;» (πηγή στον Άγιο Φλώρο).

Μερικές από τις επισημάνσεις του πρώην υπουργού Εργασίας και Εξωτερικών, στις κυβερνήσεις Σημίτη μεταξύ 2000 και 2004:

- Η αναλογία εργαζόμενων - συνταξιούχων στην Ελλάδα είναι 1,3 προς 1

- Από το 2008 έως το 2015 οι συνταξιούχοι στην Ελλάδα αυξήθηκαν κατά 800.000. Στα χρόνια της κρίσης οι πρόωρες συντάξεις όχι μόνο δεν κόπηκαν, αλλά δόθηκαν και κίνητρα γι’ αυτές

- Από τη στιγμή που ξεκίνησε η κρίση μέχρι το 2017 δεν έχουμε ξεπληρώσει ούτε ένα ευρώ από το χρέος

- Θα μείνουμε υπό διεθνή εποπτεία για δεκαετίες

Ο Τάσος Γιαννίτσης επέμεινε στο θέμα των συνταξιούχων, λέγοντας ότι οι νέοι άνθρωποι που παίρνουν 500 ευρώ μισθό πρέπει να πληρώνουν για τους συνταξιούχους της χώρας. Και πρόσθεσε: «Το να κάνεις τον κοινωνικά ευαίσθητο απέναντι σε μία μερίδα πληθυσμού σημαίνει ότι φέρεσαι σκληρά σε κάποια άλλη».

Ο πρώην υπουργός παρατήρησε ότι η ευημερία της Ελλάδας από το ΄74 και μετά βασίστηκε στον δανεισμό όπου για κάθε αύξηση 1 μονάδας του ΑΕΠ χρειαζόταν αύξηση 1,5 ή 2 μονάδων του χρέους. «Τα δάνεια είναι ένα εργαλείο, αλλά παν μέτρον άριστον».

Η κρίση σύμφωνα με τον κ. Γιαννίτση, άρχισε πολύ πριν από το 2009, καθώς το 1999 πληρώθηκε η τελευταία δόση δανείου στο πλαίσιο του διεθνούς οικονομικού ελέγχου και από τότε και για 10 χρόνια η χώρα έμεινε χωρίς διεθνή εποπτεία, χωρίς κανέναν έλεγχο. «Τώρα θα μείνουμε υπό διεθνή εποπτεία για 10ετίες».

Ο πρώην υπουργός μίλησε για χάσμα δαπανών - εσόδων και διάχυτη πολιτική διαφθορά με νόμιμο τρόπο (δηλαδή σπαταλάς δημόσιο χρήμα για να φτιάξεις ένα νοσοκομείο χωρίς να χρειάζεται, όταν δίπλα υπάρχουν άλλα δύο, ή προσλαμβάνεις 5.000 άτομα στη ΔΕΗ επίσης χωρίς να χρειάζονται), ενώ για το ασφαλιστικό, το οποίο χαρακτήρισε «αυτοτελές» πρόβλημα, είπε ότι εάν είχε περάσει η πρότασή του το 2001 η κατάσταση το 2009 θα ήταν καλύτερη, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν θα υπήρχε κρίση. Πρόσθεσε δε ότι ο ίδιος τότε δεν είχε συμμάχους, ενώ από τους μετρημένους στα δάχτυλα που τον στήριξαν, ήταν ο Μεσσήνιος συνάδελφός του Σταύρος Μπένος.

Παρ’ όλ’ αυτά μίλησε για σχεδόν μηδενική μεταβολή στο εισόδημα των Ελλήνων την περίοδο 2008 - 2012, κατά μέσο όρο («άλλοι έχασαν περισσότερο, άλλοι λιγότερο και άλλοι βγήκαν κερδισμένοι εκμεταλλευόμενοι την κρίση προς όφελός τους»). Τέλος, τόνισε ότι από την κρίση δεν υπάρχει περίπτωση να βγούμε με βελούδινο τρόπο. «Οι κινέζοι έχουν μια παροιμία» είπε. «Κάνε από πριν ό,τι μπορείς, ώστε όταν έρθει η ώρα της μάχης, η νίκη ή η ήττα να έχουν κριθεί».

Την εκδήλωση διοργάνωσε το βιβλιοπωλείο «Βιβλιόπολις» σε συνεργασία με τον Σωτήρη Θεοδωρόπουλο, ενώ με τον Τάσο Γιαννίτση συζήτησαν ο δικηγόρος Αντώνης Γιαννακόπουλος και ο εκπαιδευτικός Γιάννης Χριστόπουλος.