Του Θανάση Παντέ

Αν η εμφάνιση της Ηλιάννας Γουηβέριου μπορούσε να αποτελέσει τον συνδετικό κρίκο για τη σύνδεση Γουηβέριων, Γουηβεράκων, Μανστράκων, όπως εξαρχής κάποιοι είχαν θεωρήσει, δεν είχε ακόμα επιβεβαιωθεί. 

Του Θανάση Παντέ

Η εμφάνιση της Ηλιάννας Γουηβέριου στην Αίγινα την ημέρα της γιορτής της, δεν ήταν έκπληξη παρά μόνο για όσους θεωρούσαν πως εκπλήξεις δεν υπάρχουν και όταν προκύπτουν είναι δυσάρεστες. 

Του Θανάση Παντέ

Τελικά το 12τομο έργο Α-Ε-Ι-Μ-Π-Ρ-Ε-Χ-Ο-Ν-Τ-Α θα ήταν περισσότερο αποκαλυπτικό αν διαβαζόταν από τους κατάλληλους αναγνώστες. 

Της Ικαριώτισσας

Ένα χρόνο και βάλε έμεινε η ΡΗΝΙΩ στη μεραρχία της. Με το όπλο παραμάσχαλα και τις παλάσκες χιαστί. Μα δεν της ταίριαζε η αντάρα της μάχης. 

Έδειξε όλη την πειθαρχία που έπρεπε. Μπροστάρα σε ό,τι της ανέθεταν οι ανώτεροι. Πάντα με αυτοθυσία και ηρωισμό. είχε πολλές φορές τιμηθεί από τους ανωτέρους της. 

Ήταν περίπου 45. σε αυτή την ηλικία είναι περηφάνεια να σε τιμούν οι συναγωνιστές σου για το ήθος σου και τη γενναιότητά σου. 

Μα όταν στήθηκε το πρόχειρο υπαίθριο νοσοκομείο για τους τραυματίες (και ήταν πολλοί αυτοί) η ΡΗΝΙΩ βγήκε στην αναφορά και ζήτησε να τη βάλουν σε αυτό που ήξερε να κάνει πιο καλά από κοπελούδα. ΝΟΣΟΚΟΜΑ στο πρόχειρο νοσοκομείο. Βλέπετε είχε πάρει πολύ σοβαρά το ρόλο της με τα γιατροσόφια, τα ματζούνια, τα γεννητούρια όποτε χρειαζόταν η βοήθειά της. 

Έτσι η ΡΗΝΙΩ βρέθηκε από τους πρώτους ξανά που στήριξαν τη λειτουργία του ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ του Δ.Σ.Ε., δίπλα από έναν γιατρό ξακουστό και ήρωα. Τον ΠΕΤΡΟ, έναν λεβέντη και ομορφάντρα που συνειδητά διάλεξε το βουνό για το λειτούργημά του. 

Μαζί με τον σ. ΠΕΤΡΟ η ΡΗΝΙΩ μεγαλούργησε. Τα νέα παιδιά, οι λαβωμένοι, έβλεπαν στη ΡΗΝΙΩ τη μάνα και την αδελφή τους. Και η ΡΗΝΙΩ όλα τα παιδιά παιδιά της. 

Εκεί στις κορφές του ΓΡΑΜΟΥ και του ΒΙΤΣΙ γράφτηκαν με χρυσά γράμματα η ΛΕΥΤΕΡΙΑ , η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ. 

Η ΡΗΝΙΩ έφτασε στην κορύφωση της προσφοράς και αυτοθυσίας. Έτσι κι αλλιώς είχε μάθει στη ζωή της πάντα να προσφέρει στους άλλους άδολα ό,τι είχε ο πλούσιος κόσμος μέσα της. 

Την βλέπω με τη φαντασία μου να σέρνει το χορό με έναν ποιητή, ΓΑΛΛΟΣ ήταν, ΕΛΙΑΡ τον λέγαν, που ήθελε να γνωρίσει από κοντά τον ηρωισμό των ελεύθερων ανθρώπων και ήρθε να πολεμήσει μαζί τους με το μόνο όπλο που είχε, το μολύβι και το μικρό μπλοκάκι, γράφοντα ατέλειωτα ποίηση και δόξα. 

Αν και να βλέπατε τους χορούς και το καμάρι που χόρευαν οι αγωνιστές στην ανάπαυλα, έστω και ολιγόωρη, της μάχης και της αντάρας με τους πουλημένους, κιοτήδες, ρουφιάνους, ταγματασφαλίτες, φαντάρους ορκισμένους εχθρούς ακόμα και για τα αδέλφια τους. 

Εκεί στα αμπριά και στα ταμπούρια γράφτηκε η ιστορία και η ΡΗΝΙΩ με σηκωμένα τα μανίκια της είχε τη δική της θέση, τη δική της ΠΡΩΤΙΑ

Η ΙΚΑΡΙΩΤΙΣΣΑ 

-ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ-

Ολοι στην ΑΠΕΡΓΙΑ

Η βαλίτσα σου (δοξαστικό και μια ελεγεία για την 8 του Μάρτη)

Χανίν

Η Ρηνιώ της Ανατολής

Η Ρηνιώ της Ανατολής (2ο μέρος)

Η Ρηνιώ της Ανατολής (3ο μέρος)

Η Ρηνιώ της Ανατολής (4ο μέρος)

Η Ρηνιώ της Ανατολής (5ο μέρος)

Η Ρηνιώ της Ανατολής (6ο μέρος)

Η Ρηνιώ της Ανατολής (7ο μέρος)

Η Ρηνιώ της Ανατολής (8ο μέρος)

Η Ρηνιώ της Ανατολής (9ο μέρος)

Η Ρηνιώ της Ανατολής (10ο μέρος) 

Η Ρηνιώ της Ανατολής (11ο μέρος)

Η Ρηνιώ της Ανατολής (12ο μέρος)

Η Ρηνιώ της Ανατολής (13ο μέρος)

Η Ρηνιώ της Ανατολής (14ο μέρος)

Η Ρηνιώ της Ανατολής (15ο μέρος)

Η Ρηνιώ της Ανατολής (16ο μέρος)

Η Ρηνιώ της Ανατολής (17ο μέρος) 

Η Ρηνιώ της Ανατολής (18ο μέρος) 

Η Ρηνιώ της Ανατολής (19ο μέρος) 

Η Ρηνιώ της Ανατολής (20ο μέρος)

Η Ρηνιώ της Ανατολής (21ο μέρος)

Του Θανάση Παντέ

Αυτή τη φορά όμως ο στρατηγός δεν μπορούσε να υποχωρήσει και να κρυφτεί ως συνήθως πίσω από τις γνωστές του δικαιολογίες. 

Ο Πανούσος τον πίεζε ασφυκτικά και είχε τους λόγους του. Ο στρατηγός όφειλε επιτέλους να μιλήσει και να αναλάβει τις ευθύνες του και ας ήταν λίγες μπροστά σε άλλους συναδέλφους του, που για τη δράση τους στα γεγονότα του 1974 δεν λογοδότησαν ποτέ. 

Ο αγαπητός σε όλους ή σχεδόν σε όλους Ηλίας Μαμαλάκης, ο αείμνηστος Βασίλης Κοζομπόλης, πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Αβίας και Μικρής Μαντίνειας και ο Γιώργος Καραμπάτος, πρώην πρόεδρος του Επιμελητηρίου Μεσσηνίας, εικονίζονται στη σημερινή φωτογραφία από το αρχείο του Πέτρου Τσώνη και η οποία τραβήχτηκε περίπου 20 χρόνια πριν, την περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας…

Του Θανάση Παντέ

Για τον στρατηγό Παρμενίωνα Ευκλεονίδη η 50η επέτειος της εισβολής στην Κύπρο, με αφορμή το πραξικόπημα της ελληνικής πλευράς, δεν ήταν διόλου ευχάριστη ανάμνηση, καθώς βρέθηκε στη δυσάρεστη θέση να μιλήσει και για τον περιβόητο Βαλέριο Γουηβέριο, ύστερα μάλιστα από εξουθενωτική συζήτηση με τον Πανούσο Γουηβεράκη Γουηβεράκο πλέον, που ήξερε να τον παρακινεί για να μιλήσει. 

Του Θανάση Παντέ

Καλοκαίρι του 1964 και ο νεαρός αξιωματικός Παρμενίων Ευκλεονίδης ταξιδεύει στην Κύπρο με παραπλανητικά έγγραφα για να ενσωματωθεί στην μυστική Ελληνική Μεραρχία που βρίσκεται ήδη εκεί από την Άνοιξη.

Τον Ιούλιο του 2003 ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας, αείμνηστος Κωστής Στεφανόπουλος, έκανε τα αποκαλυπτήρια του αγάλματος του Παπαφλέσσα, στο Μανιάκι, στον τόπο θυσίας του ίδιου και των 300 παλικαριών του ή τέλος πάντων κοντά στον τόπο θυσίας, που κατά πολλούς είναι στα γειτονικά Ταμπούρια της Φλεσσιάδας. Ο Πέτρος Τσώνης μας παραχώρησε φωτογραφίες από το αρχείο του για αυτή την επίσκεψη του Κωστή Στεφανόπουλου, ο οποίος είχε κάνει έναν λόγο που είναι και σήμερα επίκαιρος…

Του Θανάση Παντέ

Το Κυπριακό στην περίοδο 1964-1974 σχετίζεται και με τους Γουηβέριους και ο γράφων είναι πλέον βέβαιος, αν και ελάχιστα στοιχεία έχει στη διάθεσή του για να το τεκμηριώσει με αποδείξεις.