Ιστορίες πολλές, όμορφες, νοσταλγικές, άλλες συγκινητικές, άλλες αστείες, κάποιες σκληρές. Αυτές τις ιστορίες είχαμε το προνόμιο να ακούσουμε όταν έτυχε να βρεθούμε στη γιορτή της Παναγίας Βολιμνιώτισσας ή Καψοχεροβολούσας, την οποία διοργανώνουν οι Αρτεμίσιοι. Μια γιορτή που έρχεται από τα βάθη της αρχαιότητας, γιατί εκεί βρισκόταν το Ιερό της Λιμνάτιδος Αρτέμιδος, την οποία τιμούσαν μαζί, την ίδια εποχή με σήμερα, Μεσσήνιοι και Σπαρτιάτες, φέρεται δε ότι εκεί δόθηκε και η αφορμή για τον πρώτο Μεσσηνιακό Πόλεμο.

Ιστορίες όμως είναι και τα παραδοσιακά τραγούδια και στη φετινή γιορτή ο κόσμος τραγούδησε πολύ, κρατώντας ζωντανή την παράδοση.

Επίσης ιστορία είναι το φαγητό, που χορηγοί, οι οποίοι δεν θέλουν να δημοσιοποιηθεί το όνομά τους, πρόσφεραν άφθονο και εκλεκτό. Γιουβέτσι το βράδυ της Παρασκευής, από τους ξυλόφουρνους κοντά στο ναό, οι οποίοι την επομένη έψησαν πατάτες με κρέας. Νοστιμότατα όλα, μαζί με το κρασί, τα λυκίσματα, τα παξιμάδια και άλλα πολλά.

Ιστορία λοιπόν αλλά και ένα εκπληκτικό βουνό, μια αναζωογονητική επαφή με τη φύση, το πράσινο, το νερό, τον ουρανό, τα πουλιά, τα μονοπάτια, τις χελώνες, τα βότανα, την πρωινή ψύχρα.

Φέτος όμως στη γιορτή υπήρχε και κάτι άλλο. Ήταν εκεί και κινηματογραφιστές από το 2^ο Διεθνές Filmh Camp Ταϋγέτου, που διοργανώνεται από το Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Πελοποννήσου και ολοκληρώνεται την Τετάρτη στην Αρτεμισία.  

Από τους πρωτεργάτες της γιορτής φέτος ο πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Αρτεμισίας, Παναγιώτης Βασιλάκης, που μας είπε για τον Βόλιμνο: «Η περιοχή εδώ ήταν τα κτήματα της Αρτεμισίας. Μετακόμιζαν εδώ τους θερινούς μήνες, φέρνανε τις οικογένειες και τα ζωντανά τους και βγάζανε το στάρι της χρονιάς, που δεν έφτανε πάντα. Η κάθε οικογένεια είχε εδώ το αλώνι της, τη στέρνα της. Μιλάμε για πάνω από 200 οικογένειες χωρίς υπερβολή. Αν σκεφτείς ότι κάθε οικογένεια είχε 5-6 άτομα, συνολικά εδώ ζούσαν τα καλοκαίρια πάνω από 1.000 άνθρωποι».

Παναγιώτης Βασιλάκης και Αντώνης Καζάκος

Τα τελευταία χρόνια, συνεχίζει ο πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου, έρχονται στη γιορτή της Παναγίας περίπου 20 με 25 άτομα. Παλιότερα ήταν πάνω από 70, ενώ ακόμα πιο παλιά, θυμούνται οι μεγαλύτεροι, ανέβαιναν στον Βόλιμνο για να γιορτάσουν ακόμη και πάνω από 200 άνθρωποι.

Στη γιορτή φέτος ήταν και ο αρχαιολόγος του υπουργείου Πολιτισμού Σωκράτης Κουρσούμης, ο οποίος μας είπε για την ιστορική σημασία της περιοχής: «Εδώ υπήρχε μια πανάρχαια λατρεία της Αρτέμιδος Λιμνάτιδος. Το Ιερό της Θεάς ήταν εδώ, στον Βόλιμνο, πριν ακόμη καταληφθεί η περιοχή από τους Σπαρτιάτες. Η κατοχή διήρκησε περίπου 400 χρόνια και μετά επανήλθε η περιοχή στην κυριαρχία των Μεσσηνίων. Όλη αυτή την περίοδο η λατρεία της Αρτέμιδος Λιμνάτιδος συνεχιζόταν. Μετά την καθιέρωση το χριστιανισμού κοντά στο ιερό της θεάς χτίστηκε το εκκλησάκι που είναι αφιερωμένο στην Παναγία Καψοχεροβολούσα ή Βολυμνιώτισσα».

Σωκράτης Κουρσούμης και Αντώνης Καζάκος

Είναι σχεδόν φανερό ότι η γιορτή στον Βόλιμνο κάθε χρόνο στις αρχές Ιουλίου έρχεται από τα αρχαία χρόνια. Σχετικά ο κ. Κουρσούμης σημείωσε: «Είναι πολύ πιθανό ότι η πραγματοποίηση της γιορτής στις 2 Ιουλίου δεν είναι άστοχη. Αν σκεφτούμε ότι το ημερολόγιο έχει αλλάξει θα πρέπει να πάμε 13 ημέρες πίσω και τότε θα δούμε μια γιορτή κοντά στις 12-22 Ιουνίου, που είναι το θερινό ηλιοστάσιο. Ενδεχομένως αυτή να είναι η ημερομηνία για τη μεγάλη γιορτή της θεάς στην αρχαιότητα».

Το πρωί του Σαββάτου στην Παναγία Καψοχεροβολοδεματούσσα ή Βολυμνιώτισσα, η οποία είναι χτισμένη και με μάρμαρα από τον ναό της Αρτέμιδος Λιμνάτιδος, τέλεσε πανηγυρική λειτουργία ο ιερέας της Αρτεμισίας, Ιωάννης Αντωνόπουλος.

Σημειώνεται ότι το βράδυ της γιορτής παραβρέθηκε ο πρόεδρος της Κοινότητας Αρτεμισίας, Παναγιώτης Διονυσόπουλος. Εκείνο το βράδυ έπαιξαν κλαρίνο ο Παναγιώτης ο Κάτσος και ο Διονύσης Διονυσόπουλος, ενώ η Ελένη Λούρα έπαιξε κρουστά. Την πιο πολύ δουλειά έκανε ο Βασίλης Βασιλάκης, που ήταν και ο υπεύθυνος για τους φούρνους και το ψήσιμο.

Στ.Μ.