Από τον Ακίνδυνο Αναλυτάκο

Πολλά ακούστηκαν για την συμμετοχή μας στην Eurovision, για τη μουσική όμως τίποτα. Ούτε ένας, ούτε δύο, ούτε τρεις, δέκα «συνθέτες» πλήρωσε ο Έλληνας φορολογούμενος για μια σύνθεση που θυμίζει σύνθεση ηχητικών εφέ από μαθητικό αρμόνιο˙ με εξαίρεση, ίσως, αυτό το ακατανόητο «κάτσε… κάτσε, κάτσε» στη μέση του «τραγουδιού», που δεν προβλέπεται σε κανένα εγχειρίδιο στιχουργικής.

Του Θόδωρου Γαλανόπουλου 

Εάν αντί για τη Σάτι τραγουδούσε στη Γιουροβίζιον η Ελεονώρα Μελέτη και η Μαρίνα πήγαινε για ευρωβουλευτής θα άλλαζε τίποτε; Εάν ο Κασσελάκης έπαιρνε τη θέση του Λιάγκα και ο Λιάγκας γινότανε αρχηγός του Σύριζα θα είχε καλύτερη τύχη αυτό το κόμμα ίσως; Εάν ο Αυτιάς έκανε το σεισμολόγο και ο Άκης Τσελέντης έκανε τατουάζ και εκπομπή μαγειρικής, δεν θα είχαν άπαντες τεράστια επιτυχία; 

ΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΚΗ ΕΝΑΣ ΚΟΣΜΟΣ ΕΝΑΣ ΛΑΟΣ

Του Σωτήρη Βλάχου

Μαζί με την απόλυτη καταστροφή μιας ολόκληρης χώρας, καταστρέφεται για μια ακόμα φορά και ο μύθος περί ανώτερων φυλών. Δεν υπάρχουν παρά καταπιεσμένοι μέσα στις φυλές που πρέπει να βρουν τρόπο κτισίματος κοινού μετώπου για να σταματήσουν οι σφαγές.

 

Αγαπητέ αρχισυντάκτη,

                                          τί σκέφτεται ένας ειδικός που θέλει να ξαναέλθει η ζωή στον Ταΰγετο και τί σκέφτεται ένας… παιδαγωγός; Πώς φαντάζεται ο καθένας ένα πληθυσμιακά αναγεννημένο βουνό; Με κατοίκους ηλικίας 18-30 και 65-άνω; Κατά προσέγγιση, γιατί ελπίζω να καταλαβαίνετε που το πάω. Όσα χρήματα κι αν επενδυθούν στο βουνό με τις ηλικίες αυτές ή θα έχουμε τον «Ταΰγετο των διακοπών», ή τους «εργαζόμενους πύραυλους», αναγκασμένους να ανεβοκατεβαίνουν το βουνό. Δεν χρειάζονται μόνο οι χρηματοδοτήσεις αλλά και απλή λογική να καταλάβουμε πως ο μόνος τρόπος να έχουμε ορεινό πληθυσμό είναι να μπορέσουν να ζήσουν εκεί όλες οι ηλικίες. Όλες οι ηλικίες, άρα και οικογένειες. Το τεράστιο κενό «30-65 ετών» (είπαμε κατά προσέγγιση) είναι οι άνθρωποι που έχουν ή θα κάνουν παιδιά που πρέπει να τα πάνε… σχολείο! Υπάρχει λοιπόν και το κενό «0-18» ετών. Μήπως να εστίαζε αυτή η πολυδιαβασμένη από εμάς τους απλούς πολίτες «ΟΧΕ» σε πρότυπα ευρωπαϊκά σχολεία της φύσης, που έτσι κι αλλιώς, οι ειδικοί λένε πως είναι η απάντηση για την υπαρκτή κλιματική κατάρρευση;  Μήπως να σταματήσει αυτό το «ΟΧΙ» στα παιδιά;

 

Του Θόδωρου Σταυριανόπουλου

Μαθηματικός – Msc Ηθικής Φιλοσοφίας.

Ο κόσμος με τα συνεχόμενα εισπρακτικά μέτρα των τελευταίων ετών έχει «ξεματώσει» οικονομικά. Το εμπόριο ελπίδας των κυβερνώντων συνεχίζεται. Οι φορολογικοί δείκτες διαρκώς σε άνοδο. Τελικά που οδηγείται αυτή η κατάσταση;

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΟΧΕ ΤΑΫΓΕΤΟΥ  

Το θέμα του Ταϋγέτου είναι πάρα πολύ μεγάλο για να το διαχειριστούν μόνοι τους ο Δήμος Καλαμάτας και ο Δήμος Σπάρτης, σημειώνει ο Γιώργος Καραμπάτος, εκτελεστικός διευθυντής των “Δρόμων της Ελιάς”, πρώην πρόεδρος του Επιμελητηρίου Μεσσηνίας. Προτείνει να δημιουργηθεί ένα διεθνές forum που θα συγκεντρώσει προτάσεις για την ολοκληρωμένη προστασία και ανάπτυξη του Ταϋγέτου, θα τις αξιολογήσει και θα αναζητήσει χρηματοδοτήσεις για την υλοποίησή τους, πέρα από τη χρηματοδότηση της Ολοκληρωμένης Χωρικής Επένδυσης Ταϋγέτου, που καταμερίζεται σε 10.000.000 ευρώ για το Δήμο Καλαμάτας και άλλα 10.000.000 ευρώ για το Δήμο Σπάρτης…

Με χρυσόσκονη προσπαθούν να πασπαλίσουν κυβέρνηση και τοπική διοίκηση τα προγράμματα της Ε.Ε., όπως το Horizon Europe και αυτό των 100 Κλιματικά Ουδέτερων και Έξυπνων Πόλεων. Προγραμμάτων που παρά το όμορφο περιτύλιγμα, είναι γνωστό ότι ως αποκλειστικό τους στόχο έχουν να εξασφαλίσουν "ζεστό" χρήμα στους μονοπωλιακούς ομίλους που δραστηριοποιούνται στη λεγόμενη «πράσινη» και «ψηφιακή» οικονομία και όχι να καλύψουν τις πραγματικές σύγχρονες λαϊκές ανάγκες.  

Του Δημήτρη Μπουσούνη 

Θα ήθελα να συγχαρώ τους φοιτητές του πανεπιστημίου της Μπολόνιας (Ιταλία), γιατί ύψωσαν τη φωνή τους, με ειρηνικό τρόπο, ενάντια στις βαρβαρότητες, που διαπράττουν οι ένοπλες δυνάμεις Ισραήλ, απέναντι στον άμαχο πληθυσμό της Γάζας.

ΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΚΗ ΕΝΑΣ ΚΟΣΜΟΣ ΕΝΑΣ ΛΑΟΣ

Του Σωτήρη Βλάχου

Από τα πολλά που θα μπορούσε κάποιος να πει για τη Ρόζα Λούξεμπουργκ,  μια σπουδαία  εκπρόσωπο μιας πολύ λαμπρής εποχής επαναστατικής δράσης και ηθικής, ξεχωρίζει ο αταλάντευτος διεθνιστικός της προσανατολισμός και η ηθική της δύναμη να στηρίξει τις αρχές της με οποιοδήποτε κόστος.

Ακόμα και με την ίδια της τη ζωή, την οποία της αφαίρεσαν τελικά πρώην «σύντροφοί» της, στις 15 Ιανουαρίου του 1919.

Του Δημήτρη Ν.Μπουσούνη

Η Μεγάλη εβδομάδα έχει καθιερωθεί να λέγεται των «παθών», άρα θα πρέπει  να είναι και περισυλλογής για όλη τη Χριστιανοσύνη.

Για το λόγο αυτό καλό είναι ν’ ανατρέξουμε στην ιστορία και να δούμε που διαδραματίστηκε το θείο δράμα και κάτω από ποιες συνθήκες.

Σελίδα 1 από 185