-«Μεσσηνία χωρίς αδέσποτα». Από ποιόν ή ποια γεννήθηκε η ιδέα για αυτό το πρόγραμμα; Με ποια αφορμή;

Το τριετές πρόγραμμα «Μεσσηνία χωρίς αδέσποτα» είναι μια ιδέα που γεννήθηκε από την ΤΕΜΕΣ, φορέα ανάπτυξης της Costa Navarino σε συνεργασία με το Ίδρυμα «Καπετάν Βασίλη και Κάρμεν Κωνσταντακόπουλου» και υλοποιείται μαζί με τον μη κερδοσκοπικό οργανισμό Dogs’ Voice. Τα έτη 2019-2021, το πρόγραμμα υλοποιείται στους Δήμους Πύλου-Νέστορος και Τριφυλίας με τη συνεργασία των τοπικών αρχών, ενώ στόχος είναι να υλοποιηθεί και στους έξι Δήμους της Μεσσηνίας. 

Στόχος μας είναι η αντιμετώπιση και λύση του ιδιαίτερα σοβαρού ζητήματος της προστασίας και διαχείρισης των αδέσποτων ζώων στην περιοχή για να μην υπάρχει «Κανένα Αδέσποτο Στη Μεσσηνία». Είναι προϋπόθεση της ποιοτικής και αειφόρου ανάπτυξης. Οι τοπικές δράσεις φιλοδοξούμε να αποτελέσουν ένα πρότυπο που θα ακολουθήσουν και άλλες περιοχές, ώστε να οδηγηθούμε μια μέρα σε μια χώρα χωρίς αδέσποτα.

-Στη Μεσσηνία, σε τι επίπεδα είναι ο αριθμός των αδέσποτων σε σχέση με την υπόλοιπη χώρα;

Το πρόβλημα είναι εμφανές στην τοπική κοινωνία δυστυχώς, αλλά αντίστοιχα έντονα παρατηρείται και στο μεγαλύτερο μέρος της ηπειρωτικής Ελλάδας. 

-Πότε ξεκίνησε το πρόγραμμα, σε ποια φάση βρίσκεται, πότε θα ολοκληρωθεί;

Ξεκίνησε πέρυσι και η πρώτη φάση του υλοποιήθηκε μεταξύ 22-24 Νοεμβρίου 2019,  έχοντας ως αποτέλεσμα την εξέταση, στείρωση, εμβολιασμό και ηλεκτρονική σήμανση 136 σκύλων, καθώς και την επιτυχή υιοθεσία 54 σκύλων που πλέον έχουν βρει ένα μόνιμο σπίτι. 

Το πρόγραμμα αναπτύσσεται πάνω στο τρίπτυχο στείρωση- παιδεία-εθελοντισμός και πραγματοποιήθηκε με τη βοήθεια 22 κτηνιάτρων της ΕΔΚΕ, 78 εθελοντών και 12 χορηγών σε 3 κτηνιατρικούς σταθμούς στην Πύλο, τους Γαργαλιάνους και την Κυπαρισσία.

Τώρα βρισκόμαστε στη δεύτερη φάση, που συμπεριλαμβάνει, όταν οι υγειονομικές συνθήκες το επιτρέψουν, τις εξής δράσεις: τη λειτουργία μονάδας στειρώσεων στον Δήμο Τριφυλίας, εκπαιδευτικά προγράμματα ενημέρωσης μαθητών πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης από τον Φιλοζωικό Όμιλο Καλαμάτας και εκπαίδευση φορέων των 6 Δήμων της Μεσσηνίας από τον Νικόλαο Χρυσάκη, Αστυνομικό Διευθυντή και συγγραφέα του βιβλίου «Το νομικό status των ζώων στην ελληνική έννομη τάξη». 

Στόχος είναι η προσέγγιση και η ενημέρωση 1.600 μαθητών και όσο το δυνατόν περισσότερων τοπικών φορέων σε Πυροσβεστική, Αστυνομικά τμήματα, Λιμεναρχείο, Δασαρχείο, και τις υπηρεσίες των 6 Δήμων της Μεσσηνίας. Επιπλέον, το πρόγραμμα στοχεύει στη στείρωση και τσιπάρισμα ακόμα 80 αδέσποτων σκύλων του Δήμου Τριφυλίας και στη υιοθεσία περισσότερων από 150 αδέσποτων. 

-«Υιοθετώντας ένα αδέσποτο αλλάζεις δύο ζωές, τη δική του και τη δική σου». Τι θα λέγατε σε όσους δυσκολεύονται να πάρουν απόφαση να υιοθετήσουν αδέσποτο επειδή δεν είναι βέβαιοι ότι μπορούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις που αυτό συνεπάγεται;

Η αλήθεια είναι ότι η υιοθεσία ζώων είναι κάτι που απαιτεί υπευθυνότητα και αφοσίωση. Είναι μια δέσμευση ζωής, που όμως γεμίζει τη ζωή μας με αγάπη και αμέτρητες στιγμές ευτυχίας. Σε όσους το σκέφτονται, θα λέγαμε πρώτα να εξετάσουν αν έχουν τη θέληση και τη γνώση να φερθούν ως υπεύθυνοι κηδεμόνες στο ζωάκι που θα πάρουν σπίτι τους και πώς αν τελικά το αποφασίσουν, η ζωή με έναν πρώην αδέσποτο σκύλο δεν θα τους απογοητεύσει ποτέ. 

-Νομίζω ότι στον χώρο αυτό της φροντίδας αδέσποτων ζώων θριαμβεύει ο εθελοντισμός. Το κράτος, οι δήμοι, δεν θα έπρεπε να έχουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον,  να είναι πιο δραστήριοι σε αυτό το ζήτημα;

Πιστεύουμε πως μια κοινωνία που σέβεται τα ζώα είναι μια κοινωνία υγιής. Σίγουρα, οι εθελοντές αποτελούν ένα τεράστιο κομμάτι της προστασίας των ζώων και οι Δήμοι θα πρέπει να οργανώσουν σωστά προγράμματα περίθαλψης, φιλοξενίας και υιοθεσίας για τα αδέσποτα ζώα. Είναι ζήτημα όλων μας και για να φέρουμε πραγματικά αποτελέσματα, η συστράτευση και η ενημέρωση όλων είναι πολύ σημαντική. 

-Μπορεί να γίνει η Μεσσηνία η πρώτη περιοχή της χώρας χωρίς αδέσποτα;

Πιστεύουμε πως ναι! Η τοπική κοινωνία υποδέχτηκε θερμά το πρόγραμμά μας και έχει συμβάλει στις προσπάθειές μας να εξασφαλίσουμε την προστασία των αδέσποτων με τη στενή συνεργασία των αρμόδιων φορέων, των φιλοζωικών συλλόγων εθελοντών και των κτηνιάτρων. 

-Μέσα σε διάστημα λίγων μηνών, είχαμε δύο καραντίνες λόγω της πανδημίας. Μπορούμε να πούμε ότι είναι τυχεροί όσοι έχουν τη συντροφιά ενός κατοικίδιου όσο διαρκεί η περίοδος της κοινωνικής αποστασιοποίησης;

Έχουμε παρατηρήσει μεγαλύτερο ενδιαφέρον για υιοθεσίες ζώων το τελευταίο διάστημα και πιστεύουμε πως πολλοί το σκέφτονται σοβαρά, ειδικά αυτή την περίοδο. Είναι γεγονός πως τυχεροί είναι όλοι όσοι έχουν τη συντροφιά ενός κατοικίδιου, αλλά αυτό δεν ισχύει μόνο την περίοδο του lockdown. Όπως είπαμε, η φροντίδα ενός ζώου είναι δέσμευση ζωής και ελπίζουμε το ενδιαφέρον για υιοθεσίες να παραμείνει ίδιο και μετά το lockdown. 

-Λένε ότι το αδέσποτο εκτιμάει στον υπερθετικό βαθμό το άτομο που θα το υιοθετήσει, εφόσον βέβαια του φέρεται σωστά, αλλά από την άλλη και το άτομο δένεται πάρα πολύ με το ζώο. Είναι έτσι; Πώς θα περιγράφατε αυτή τη σχέση;

Η σχέση ανθρώπου-σκύλου είναι μια πολύ δυνατή σχέση, όπως έχουμε δει άλλωστε από πολλά παραδείγματα γύρω μας. Τα ζώα είναι πολύ ευαίσθητα και δένονται με τους ανθρώπους που τα φροντίζουν, νιώθουν και καταλαβαίνουν την αγάπη αλλά και την αδιαφορία. Από την άλλη, άνθρωποι που ζουν με ζώα έχουν λιγότερο άγχος σύμφωνα με μελέτες, ενώ η συμβίωση παιδιών και ζώων συμβάλει εξαιρετικά στην ανάπτυξη συναισθηματικής ευφυίας και ενσυναίσθησης. 

Συνέντευξη στον Σταύρο Μαρτίνο