Και τούτο το καλοκαίρι τ’ άπλωσε για τα καλά και αυτό το μαγικό της χέρι πήρε τα λίγα μας μυαλά. 

Στο ΚΥΜΑ και της Παραλίας η ομορφιά και η τσαχπινιά, απλώθη μέχρι υστερίας, θολώνοντας τα μπλε νερά. 

Τι νιοι, τι γέροι, τι πιτσιρίκες, τι θεές, τι κολασμένες σαραντάρες δεν τριβελίζαν τις ψυχές;

Και οι μόνιμοι εκεί στο ΚΥΜΑ που ανταλλάσσουν στοχασμούς ψηφίζουν όλοι μονοκούκι το κόμμα του καλοκαιριού”.

Το 2006 είχε γράψει το προηγηθέν στιχουργικό πόνημα ο ευφάνταστος και δημιουργικός Γιάννης Διαμαντάκης, φίλος παλαιώθεν την εποχή της Καλαμάτας και του ΚΥΜΑΤΟΣ και αείμνηστος πλέον δυστυχώς. 

Καθώς το καλοκαίρι εισέρχεται στην ωραιότερη στιγμή του, τον Αύγουστο, υποδεχόμαστε το νέο μήνα με το σπιρτόζικο στιχούργημα του Γιάννη Διαμαντάκη, ψηφίζοντας συγχρόνως μονοκούκι το κόμμα του καλοκαιριού. 

Ψήφος με σημασία άλλωστε σε κάθε περίπτωση. 

Υγιαίνετε 

Θ.Π.