“Ημερολόγιο πιάνου” τιτλοφορείται το φωτογραφικό λεύκωμα του Ανδρέα και είναι η φωτογραφική συνύπαρξη για δύο βράδια με τον κορυφαίο μουσικό και συνθέτη στον αυτοσχεδιασμό τζαζ Σάκη Παπαδημητρίου στην Αθήνα. 

“Μουσικός αυτοσχεδιασμός, φωτογραφική εικόνα, φωτογραφική σύνθεση, μουσική των εικόνων” έτσι χαρακτηρίζει το ημερολόγιο πιάνου ο Ανδρέας και έχει δίκιο. Ο συνδυασμός όλων αυτών έχει ως πυρήνα του, κατά τη γνώμη μου, μια βαθιά ποίηση ζωής που φτάνει κανείς όταν απαλλάξει την ευαισθησία του από τα ιλουστρασιόν ψιμύθια του εντυπωσιασμού. 

Η φωτογραφική ευαισθησία του δημιουργού στο λεύκωμα αυτό αποτελεί ένα οπτικό δοκίμιο πάνω στην εμβληματική προσωπικότητα του συνθέτη και πιανίστα της τζαζ και του αυτοσχεδιασμού και συγχρόνως ένα ποίημα που αναζητά ανυπότακτες στους ήχους λέξεις για να το εκφράσει. 

Λέξεις που αναζήτησα και εγώ καθώς περιδιάβαινα τις σελίδες του λευκώματος και ακούγοντας και το cd που συνοδεύει την έκθεση, αλλά και τον χώρο τέχνης METAPHOR Athens, που οι φωτογραφίες του λευκώματος παρουσιάστηκαν. 

Λέξεις που μέσα μου υπήρχαν και αυτή την εξαιρετική συνύπαρξη μουσικής και εικόνων περίμεναν για να ικανοποιήσουν την ευαισθησία μου και να επιβεβαιώσουν για άλλη μια φορά τη φράση, που σαν μότο υπάρχει στις σελίδες του λευκώματος, “η τέχνη είναι αυτή που καθιστά τη ζωή πιο ενδιαφέρουσα από την τέχνη” και τελικά γι’ αυτό αξίζει να ζούμε.