Ήταν αισιόδοξη η ρεμπελοπαρέα, όχι πάντως γιατί γνώριζαν κάτι περισσότερο, αλλά “έτσι…”, όπως επέμεναν να τονίζουν, έχοντας βαρεθεί την απαισιοδοξία και τη μιζέρια. 

Με τον τρόπο τους και τρωγοπίνοντας ίσως να θεωρούσαν πως έκαναν αντίσταση κιόλας!

Αυτή την εντύπωση του έδιναν καθώς τους παρατηρούσε και χαιρόταν την παρουσία τους στο ίδιο στέκι που τους συναντούσε, αφού ήταν και δικό του στέκι. 

Τους παρατηρούσε και στα μάτια του έμοιαζαν παιδιά που ανέμελα ασχολούνται με τα παιχνίδια τους. 

Αλλά και αυτός παιδί ένιωθε και δεν ήθελε να το κρύβει.

Θ.Π.