Του Θόδωρου Γαλανόπουλου  

Ζήσε το μύθο σου στην Ελλάδα… Γίνε υγιής υπερήρωας… Τι να μου κάνουν οι γιατροί και τα γιατρικά; Να μου κόβει ο Θεός μέρες και να σας δίνει ψήφους… Αρρώστησα;  Να πεθάνω να εκλεγείτε εσείς… Είμαι ο ήρωας σας, ο ψηφοφόρος, αυτός που πεθαίνει στην καρότσα του αγροτικού, γιατί δεν του είχαν αλλάξει αμορτισέρ και κοπάναγε το κεφάλι του στις λακκούβες… Τι να το κάνω που ζω;  Θέλω να εκλέγω… Εμείς ψόφο και σε αυτούς ψήφο… Πολυχρονεμένοι μου πασάδες η πλάτη μας αντέχει κι άλλα βάρη, σηκώνουμε  τα πάντα, πεθαίνουμε και δεν ανασαίνουμε… Γιατί να ζούμε σε μία χώρα που μπορεί να προσφέρουμε τη ζωή μας και τα φάρμακά μας για να πέσει λιγάκι το χρέος των κομμάτων; Να φύγουμε μία ώρα αρχύτερα, θυσία στο βωμό του κόμματος… Επιδόματα σας έδωσε το κόμμα, διορισμούς στο δήμο για έξι μήνες,  ε, μη θέλετε και πανάκριβα αντικαρκινικά φάρμακα…