Ο σχετικός φάκελος - αίτηση συντάχθηκε από το Ψηφιακό Ινστιτούτο Πολιτισμού Μεσσηνίας και περιλαμβάνει, πέραν της αίτησης - αιτήματος, εκτενή μελέτη ιστορικής τεκμηρίωσης.  Σύμφωνα με την αίτηση, που εστάλη στην Διεύθυνση Δασών Μεσσηνίας και το Δασαρχείο Καλαμάτας, ζητείται η εκπόνηση ειδικής περιβαλλοντικής μελέτης, ώστε να εξετασθούν οι δυνατότητες κήρυξής τους ως Διατηρητέα Μνημεία της Φύσης, λόγω της ιδιαίτερης επιστημονικής, οικολογικής, αισθητικής, ιστορικής και πολιτισμικής αξίας τους, βάσει των διατάξεων του Ν. 1650/1986 «Διατάξεις για την προστασία του περιβάλλοντος» (ΦΕΚ 160).     

Όπως αναφέρει το Ινστιτούτο Πολιτισμού Μεσσηνίας, «στόχος είναι να  διασφαλιστεί η αποφυγή των όποιων πιθανών μελλοντικών επεμβάσεων (στον κορμό, το ριζικό σύστημα και την κόμη, καθώς και παρεμβάσεων που αφορούν στην υδρολογική τους κατάσταση και την περιβάλλουσα ζώνη προστασίας τους), που ενδέχεται να προκαλέσουν υποβάθμιση ή να θέσουν σε κίνδυνο την υπόστασή τους, ενώ θα αναδείξουν και θα βελτιώσουν τις συνθήκες διαβίωσής τους, όποτε αυτό κρίνεται απαραίτητο από την αρμόδια υπηρεσία δασών».    

Σύμφωνα με το Ινστιτούτο, «μέσω της προστασίας τους, θα δημιουργηθούν νέα δεδομένα για την ανάδειξη και την αξιοποίησή τους, τόσο για την αναψυχή των κατοίκων και των επισκεπτών, αποκλειστικά μέσω της χρήσης του υπόσκιου χώρου, όσο και της ανάδειξής τους ως τοπόσημα αναφοράς και αφετηρίας, στο πλαίσιο της προτεινόμενης  δημιουργίας ενός ‘Μεσογειακού Μονοπατιού Natura 2000’, που θα ξεκινά από τις πηγές του Μηναγιώτικου ρέματος και θα καταλήγει στις εκβολές του, στην περιοχή της Φοινικούντας, καθώς τα δύο αιωνόβια δένδρα βρίσκονται εντός του εν λόγω μονοπατιού, στην περιοχή της αφετηρίας του οικισμού των Κάτω Αμπελοκήπων. 

Τέλος, μέσω του χαρακτηρισμού τους, ως Διατηρητέα Μνημεία της Φύσης, θα μπορέσουν να  αποτελέσουν ένα πολύτιμο παιδαγωγικό, εκπαιδευτικό και περιβαλλοντικό πόρο, σε σχέση με την εξαγωγή σημαντικών πληροφοριών για την εξέλιξη της βιοποικιλότητας ενός σημαντικού οικοσυστήματος της Μεσσηνίας».