Σαν του ανέμου την πνοή γλιστράς στο πέρασμά σου,

μαγεύεις κάθε ύπαρξη και την τραβάς κοντά σου.

Παρόλο που ’σαι άυλη χωρίς μορφή και σώμα,

έχεις χιλιάδες ομορφιές και του Μαΐου το χρώμα!

Είσαι ένα κόσμημα λαμπρό, που όλοι σε ποθούνε,

να τους στολίσεις θέλουνε, ελεύθεροι να ζούνε.

Μα, ο κόσμος είναι άπληστος, γλυκιά μου ελευθερία,

όσο υπάρχουν άνθρωποι, θα υπάρχει και η δουλεία.

*Απ’ ό,τι φαίνεται ως τώρα, τα μέτρα που παίρνει κάθε τόσο η κυβέρνηση για την πανδημία, περιορίζουν πολύ περισσότερο την Ελευθερία των πολιτών παρά την εξάπλωση του κορωνοϊού.

Λέτε όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας, να είναι τυχαία ή μήπως αποσκοπούν και σε αλλότριες καταστάσεις;

Δημήτρης Ν. Μπουσούνης: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.