Ωραία είναι τα χιόνια στο σαλέ

Ωραίο είναι το χιόνι στην οθόνη

Στο στρωμένο μου σαλόνι

Ωραίο –ακόμη- χιονισμένος σαν γυρνάς

Στο υπόστεγο παπούτσια κάτασπρα

Τινάζεις

Και ζέστη με καπνιά ανοίγοντας την πόρτα

  ο μπουχαρής ξερνάει 

Ωραία

Ωραίο

Όμως τα χιόνια στο υφασμάτινο κελί

Και τα κρουσταλιασμένα ρουχαλάκια

Αυγά βραστά σε παιδικές μασχάλες

Μου μοιάσαν

Κι άλλα πολλά που αν τα γράψω

Ή τα πω

Θα γίνω αποκρουστικός

Χιόνι λοιπόν στο παγωμένο μολύβι

Κι ύστερα λάσπη

Για πόσα χρόνια στο μυαλό

Για πόσα χρόνια στην ψυχή

Ποιος σπόρος αλήθεια θα ζήσει να φυτρώσει;

Με ήλιο ποιόν; 

Τσιμουδιά ή αλλιώς Καρά Τεπέ

Ή αλλιώς «πολιτική ασύλου»