Ο Ελληνικός λαός πλήρωσε πανάκριβα την περιπέτεια της κατοχής και αγωνίστηκε τότε «με νύχια και με δόντια», για να απαλλαγεί η χώρα μας από την τυραννία των κατακτητών, ώστε να ζούμε εμείς σήμερα ελεύθεροι!

Η γενιά του Σαράντα εκκαλείτο τότε να υπερασπιστεί, όχι μόνο τα πάτρια εδάφη αλλά και τις πανανθρώπινες αξίες απέναντι στην τυραννία, για το λόγο αυτό της ανήκει τιμή και δόξα και προς τούτο της αφιερώνουμε το ακόλουθο πόνημα:             

ΓΕΝΙΑ ΤΟΥ ΣΑΡΑΝΤΑ

Πικρή γενιά δε χόρτασες της νιότης τον αέρα,

αντί για γέλια και χαρές σε πλάκωσε η φοβέρα.

Πολέμους, πίκρες και σφαγές βρήκες στο πέρασμά σου

κι ο χάρος παραμόνευε μέσα στη γειτονιά σου.

Την πείνα είχες αδερφή, τη φτώχεια για μητέρα,

παρόλα αυτά κατάφερες και φώναξες αέρα...

Έδειξες σ’ όλους τους λαούς μ’ αγώνες και θυσία,

πως πολεμάει ο Έλληνας για την ελευθερία!

Ενώ τη δόξα αγκάλιασες με πείσμα και μεράκι,

αντί για δάφνες και τιμές σε πότισαν φαρμάκι.

Μα εκείνο που σε τσάκισε και σ’ έκανε να κλάψεις,

ήταν το αίμα του αδερφού, που σ’ έβαλαν να σφάξεις.

Μετά απ’ αυτόν το σπαραγμό με την καρδιά σπασμένη,

πουλήθηκες στα πέρατα της γης δυστυχισμένη.

Όμως κι εκεί κατάφερες με πείσμα να ριζώσεις

και στην πατρίδα δεν ξεχνάς βοήθεια να της δώσεις.

Δημήτρης Ν. Μπουσούνης: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.