Η μελέτη εκπονήθηκε στο πλαίσιο της ανάπλασης της παραλιακής ζώνης της Καλαμάτας και της δρομολόγησης τραμ στην πόλη, ενώ το 2013 ο Γιώργος Κυριακόπουλος την επικαιροποίησε προκειμένου να υλοποιηθεί το σχετικό έργο από το Δημοτικό Λιμενικό Ταμείο Καλαμάτας.

Η μελέτη σημειώνει σχετικά με τη περιγραφή του έργου της ανάπλασης στην πλατεία του πρώην Γυμνασίου Παραλίας: “Η νοητή προέκταση των οικοδομικών τετραγώνων 33,47,41,45,49 νοτίως της οδού Ναυαρίνου προς την θάλασσα χωρίς τις κάθετες και οριζόντιες τομές των οδών του ιπποδάμειου συστήματος των παραπάνω οικοδομικων τετραγωνων, δημιουργεί ένα χώρο υποβαθμισμενο λογω της ανεξελεγκτης σταθμευσης αυτοκινητων αλλα ουσιαστικά ανεκμετάλλευτο μέχρι σήμερα. Το τμήμα αυτό έχει μια συγκεκριμένη γεωμετρική φόρμα αυτή του ορθογωνίου τριγώνου με μεγαλύτερη πλευρά αυτή που είναι παράλληλη με την οδό Ναυαρίνου. Η μικρότερη πλευρά είναι η προέκταση προς νότο της οδού Ρήγα Φεραίου η οποία λειτουργεί και ως πρόσβαση πεζών και τροχοφόρων στις "εγκαταστάσεις" των Ναυταθλητικών ομίλων που δραστηριοποιούνται στην περιοχή. Την υποτείνουσα του υποθετικού τριγώνου αποτελεί  η φυσική οριογραμμή της ακτής.

Πιστεύουμε ότι για να διατηρήσουμε μια μορφολογική ισορροπία στην περιοχή πρέπει να σεβαστούμε την φυσική γεωμετρική φόρμα που δημιουργήθηκε αυθόρμητα με το πέρασμα των χρόνων. Πρέπει να προσπαθήσουμε να βρούμε την ισορροπία μεταξύ του ήδη διαμορφωμένου όγκου των οικοδομικών τετραγώνων που βρίσκονται βορείως της οδού Ναυαρίνου και του μηδενικού όγκου της φυσικής προέκτασης της, δηλαδή της πλατείας. Βλέπουμε την πλατεία σαν ένα φυσικό οργανωμένο κενό, ένα "έντεχνο κενό" που θα μπορεί να λειτουργήσει σαν σχήμα σύνδεσης του χτισμένου περιβάλλοντος με το φυσικό. Ο χώρος μπορεί να λειτουργήσει σαν φίλτρο ανάμεσα στο τείχος του μπετόν των οικοδομών της Ναυαρίνου με το φως και τα χρώματα της θάλασσας.

Χρησιμοποιούμε τα φυσικά στοιχεία όπως το νερό, το φως και το χρώμα που αποτελούν ανέκαθεν απαραίτητα λειτουργικά κομμάτια στις μελέτες διαμόρφωσης πλατειών, όπως π.χ. το σιντριβάνι. Το σχήμα του σιντριβανιού ακολουθεί το γεωμετρικό σχήμα της πλατείας, δεν έχει μεγάλο όγκο, βρίσκεται σχεδόν στο επίπεδο του δαπέδου της πλατείας για να μην εμποδίζει την οπτική επαφή με την θάλασσα, από διαφορετικά σημεία. Προβλέπεται μια ήσυχη ροή του υδάτινου στοιχείου σε αρμονία με τις χρήσεις που προτείνονται, δηλαδή περιπάτου, στάση για ξεκούραση στο μαρμάρινο καθιστικό που περιβάλλει το σιντριβάνι. Αντικαθισταται η υπαρχουσα ασφαλτοστρωση με νεα υλικα.

Το βασικό υλικό επικάλυψης της πλατείας είναι ο κυβόλιθος διαστάσεων 25/40 σε συνδυασμό με λωρίδες από πορφυριτη. Η επιλογή του κυβόλιθου έγινε διότι θεωρούμε ότι είναι μια ήπια παρέμβαση στο χώρο μιας και για την στρώση του δεν απαιτείται υπόβαση από σκυρόδεμα όπως σε όλα τα υπόλοιπα υλικά αλλά σκέτη καθαρή άμμος 3 περίπου εκατοστών επάνω στο ήδη υπάρχον συμπυκνωμένο χώμα, ξηλώνεται ανά πάσα στιγμή χωρίς να καταστραφεί και επαναχρησιμοποιείται. Στο τέλος της στρώσης των κυβόλιθων παράλληλα με την οριογραμμή της ακτής από το ύψος του Ν.Ο.Κ. έως την εκβολή του ρέματος Βέλιουρα προβλέπεται η κατασκευή ξύλινου διαδρόμου μέσου πλάτους 3 μέτρων που καταλήγει σε 2 βαθμίδες -καθιστικά- στην αμμουδιά. Προτείνουμε την παραπάνω κατασκευή και για να οριοθετήσουμε με το καλύτερο δυνατό τρόπο την συνολική παρέμβαση αλλά και γιατί έτσι δημιουργείται ένας επιπλέον χώρος περιπάτου και στάσεως σε άμεση επαφή με την ακροθαλασσιά.

Η πλατεία μπορεί να δεχτεί πλήθος διαφορετικών εκδηλώσεων κατά την διάρκεια κυρίως της καλοκαιρινής περιόδου, όπως την ετήσια έκθεση βιβλίου τον Αύγουστο, εκδηλώσεις που έχουν σχέση με το φεστιβάλ χορού, το κέντρο χορού κ.λ.π.

Στο νοτιοδυτικό άκρο της πλατείας μεταξύ του Ν.Ο.Κ. και του κήπου του Πανελληνίου δημιουργείται χώρος στάθμευσης για περίπου 20-25 αυτοκίνητα με ελεγχόμενη πρόσβαση από την οδό Ρήγα Φεραίου για τις αναγκες των ιστιοπλοικων ομιλων.

Οι φωτιστικοί στύλοι ακολουθούν ένα γεωμετρικό κάνναβο και είναι τοποθετημένοι παράλληλα στις μαρμάρινες λωρίδες του δαπέδου που κόβουν διαγώνια την πλατεία”. 

Στ.Μ.