Στη Μεσσηνία υπάρχουν σήμερα 12: 8 στην Καλαμάτα, 2 στον Δήμο Μεσσήνης και 2 στον Δήμο Τριφυλίας. Με τιμή προμήθειας 372.000 ευρώ το καθένα, αντιστοιχούν σε 4.464.000 ευρώ. Στην Καλαμάτα αρχικά ανακοινώθηκαν 7 και τον Ιούλιο του 2025 ο ΦΟΔΣΑ πρότεινε και ο Δήμος ενέκρινε την τοποθέτηση 8ου, επικαλούμενος τις «εξαιρετικές αποδόσεις» των ήδη τοποθετημένων.

Για να πουληθεί αυτή η μπίζνα σαν οικολογία, επιστράτευσαν σχολεία, μαθητικούς διαγωνισμούς και βραβεύσεις. Έβαλαν παιδιά να μαζεύουν χιλιάδες συσκευασίες και παρουσίαζαν μια ακριβοπληρωμένη εργολαβία σαν περιβαλλοντική πολιτική.

Την ίδια ώρα, άνθρωποι μάζευαν κουτάκια και μπουκάλια από όπου μπορούσαν και τα κουβαλούσαν στα σπιτάκια για να βγάλουν λίγα ευρώ. Αυτή ήταν η «ανταποδοτικότητα»: τρία λεπτά στον άνθρωπο που μάζευε τη συσκευασία, 372.000 ευρώ για το μηχάνημα. Η κοινωνική εξαθλίωση βαφτίστηκε περιβαλλοντική συνείδηση.

Μετά ήρθε ο έλεγχος της ΕΔΕΛ. Κατέγραψε κόστος που δεν τεκμηριώθηκε, προδιαγραφές που δημιουργούσαν εμπόδια στον πραγματικό ανταγωνισμό και αποκλίσεις ανάμεσα σε όσα προκηρύχθηκαν και όσα παραδόθηκαν. Τώρα ζητούν να επιστραφούν 10.590.220 ευρώ από τους πόρους του ΦΟΔΣΑ Πελοποννήσου.

Και μόλις σταμάτησε να υπάρχει εργολάβος, φάνηκε τι ακριβώς είχαν φτιάξει. Μέσα στον Ιούλιο, ενώ η υπόθεση βρισκόταν ήδη στο μικροσκόπιο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, η ΤΕΧΑΝ ανακοίνωσε ότι σταματά τη συλλογή υλικών και την καταβολή χρημάτων στα σημεία που κάλυπτε. Στην Πελοπόννησο έληξε παράλληλα η σύμβαση λειτουργίας των Πολυκέντρων, τα σπιτάκια έκλεισαν ή υπολειτούργησαν και ο ΦΟΔΣΑ έμεινε να ψάχνει νέο ανάδοχο.

Πανάκριβα μηχανήματα, πληρωμένα από όλους μας, που με τη λήξη της σύμβασης έμειναν κλειστά ή υπολειτούργησαν μέχρι να βρεθεί νέος ανάδοχος.

Ο Δήμος Καλαμάτας δεν έκανε τον διαγωνισμό. Επέλεξε όμως και ενέκρινε σημεία, έδωσε ρεύμα, διαφήμισε τα σπιτάκια, έβαλε τα σχολεία στην καμπάνια και εκπροσωπείται στο Διοικητικό Συμβούλιο του ΦΟΔΣΑ. Ο ίδιος ο δήμαρχος αποκάλυψε αργότερα ότι εταιρείες πίεζαν τον Δήμο να αγοράσει άλλα δέκα. Αν μια τέτοια πίεση αφορά προμήθεια εκατομμυρίων με δημόσιο χρήμα, είναι στοιχείο που οφείλει να γνωρίζει η κοινωνία όταν συμβαίνει.

Δεν πρόκειται για μια «κακή σύμβαση» που θα διορθωθεί με έναν καλύτερο διαγωνισμό. Το κράτος και οι δήμοι δεν στάθηκαν απέναντι στην μπίζνα. Τη χρηματοδότησαν και της έστρωσαν το έδαφος. Δημόσιο χρήμα για τον εξοπλισμό, δημόσιοι χώροι και ρεύμα για τη λειτουργία, ιδιώτες για το κέρδος. Και όταν η εργολαβία τελειώνει, μένουν κλειστά μηχανήματα και ο λογαριασμός στην κοινωνία.

Τώρα μας λένε ότι οι δημότες δεν θα πληρώσουν. Αν όμως τα 10,5 εκατομμύρια αφαιρεθούν από πόρους και μελλοντικές χρηματοδοτήσεις του ΦΟΔΣΑ, θα λείψουν από κοινωνικές ανάγκες, υποδομές και υπηρεσίες. Το κόστος μεταφέρεται έτσι ξανά στην κοινωνία.

Δεν ζητάμε φθηνότερο εργολάβο. Δεν ζητάμε να ξαναστήσουν την ίδια μπίζνα με καλύτερο διαγωνισμό και άλλο λογότυπο. Οι ανάγκες μας δεν είναι επενδυτικές ευκαιρίες. Η ανακύκλωση και η διαχείριση των απορριμμάτων είναι κοινωνική ανάγκη, όχι πεδίο κερδοφορίας για εταιρείες.

Ούτε ένα ευρώ από τους δημότες και τις ανάγκες της κοινωνίας. Τα χρήματα να αναζητηθούν από τις εταιρείες και από όσους σχεδίασαν, ενέκριναν, υπέγραψαν και κέρδισαν από αυτή την μπίζνα».

ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΤΟΥΣ ΔΕΝ ΘΑ ΤΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ 

Ρουβίκωνας