Ο Κώστας Βραχνός γράφει για την ιλαροτραγωδία του ανθρώπινου βίου και καταφέρνει να σε κάνει να γελάσεις με καταστάσεις τραγικές. Τις μέρες που διάβαζα τα βιβλία του, το «Βλαδιβοστόκ» (υποψήφιο για το Κρατικό Βραβείο Διηγήματος 2021) και το «Πρώτα ο Θεός», διάβαζα παράλληλα και το «Τόσο πολύ νερό, τόσο κοντά στο σπίτι» του Ρέιμοντ Κάρβερ.

Κι εκεί που οι δραματικές ιστορίες του Αμερικανού διηγηματογράφου με τράνταζαν και μου έδεναν το στομάχι κόμπο αφήνοντάς με χωρίς κάθαρση, ερχόταν ένα μικρό διήγημα του Κώστα Βραχνού να με αποφορτίσει, γιατί την ίδια στιγμή που μου προκαλούσε συγκίνηση ή λύπη, την ίδια ακριβώς στιγμή μου προκαλούσε και γέλιο, έστω πικρό. Όπως ο «Ισλανδός», το «Σουντόκου» ή το «Οπαλάκια», όπου ο ρακοσυλλέκτης Αλέξανδρος Παλαιολόγος, μια νύχτα, λίγο πριν πέσει να κοιμηθεί σ’ ένα παγκάκι, βγάζει το τελευταίο του δόντι μόνος, με μια τανάλια, και αναφωνεί: «Όπαλάκια!».

Στο «Βλαδιβοστόκ», το μεγαλύτερο από τα διηγήματά του, ο Κώστας Βραχνός αναφέρεται στο ταξίδι του από τη Μόσχα στην ομώνυμη πόλη, με τον Υπερσιβηρικό. Ένα ταξίδι που προετοίμαζε τρία χρόνια, κάνοντας αιματηρές οικονομίες και σχέδια. «Το πιο συναρπαστικό ταξίδι στον κόσμο», που όμως για τον ίδιο εξελίχθηκε σε εφιάλτη, ένα πραγματικό μαρτύριο, το οποίο και περιγράφει με απολαυστικό χιούμορ.

Μου άρεσε επίσης το διήγημα «Δαχτυλιές», όπου ο κυρ Λεωνίδας ο κηροπώλης, απέναντι από το νεκροταφείο, νευρίαζε όταν οι πελάτισσες έπιαναν τα κεριά: «Μην τα πιάνεις κυρία μου, τα γεμίζεις δαχτυλιές, τα κατσιάζεις!... Μην τα βγάζετε απ’ τη θέση τους, μαντάμ! Τι κάνεις εκεί; Αφήστε τα κάτω, θα τα σπάσεις!». Αλλά αυτές απτόητες, κι εκείνος μ’ ένα πανάκι να καθαρίζει συνέχεια τις δαχτυλιές...

Γέλασα και με τη «Λέσχη Πίρτεμπε» (κατά το Λέσχη Μπίλντερμπεργκ). Τη μεγαλύτερη παράνομη χαρτοπαικτική λέσχη της Μεσσηνίας, που είχε στηθεί, λέει, μέσα σε ψυγείο ανθοπωλείου στα Γιαννιτσάνικα της Καλαμάτας. Εκεί, ανάμεσα στις εισαγόμενες από την Ολλανδία ζέρμπερες, τα τριαντάφυλλα, τις ορχιδέες και τα λίλιουμ, ήταν στρωμένα τα τσόχινα τραπέζια, όπου κατακλέβονταν θύματα και μη, χάνονταν περιουσίες, καταστρέφονταν οικογένειες.
Στην είσοδο, πάνω από το ταμείο του ανθοπωλείου, υπήρχε μια τεράστια εικόνα: Ο «Χριστός Παντοκράτωρ από το Σινά».

Τι ωραία που συνδέει το ξενοδοχείο «Bilderberg» στο Άρνεμ της Ολλανδίας, απ’ όπου πήρε το όνομά της η άλλη γνωστή λέσχη, με τα ολλανδικά λουλούδια και το ανθοπωλείο της οδού Λακωνικής.

Και στα δύο βιβλία (εκδόσεις Νεφέλη) του Κώστα Βραχνού υπάρχει πολλή Μεσσηνία, πολλή Καλαμάτα και αρκετά γνώριμα πρόσωπα. Άλλωστε, ο συγγραφέας εδώ μεγάλωσε.

Στα εξαιρετικά εξώφυλλα βλέπουμε έργα του αδελφού του - ζωγράφου, χαράκτη και γλύπτη - Γιώργη Βραχνού.