Και να πεις πως δεν ήξερες

Πως δεν είδες τα σημάδια

Πως έσβησε η εικόνα από τα μάτια σου

Βλέπεις τον καπνό να θολώνει τον ορίζοντα;

Η νύχτα φόρεσε ένα πέπλο από στάχτη, τέφρα

Έμεινες μόνος να κοιτάς από ψηλά

Ατενίζεις το κακό που έρχεται

Φταις, μην το αρνείσαι

Κι εσύ, κι εγώ

Δεν έκανες τίποτα, απαθής

Τους άφησες να ξηλώνουν τις ράγες μία μία

Και να τις λιώνουν στην υψικάμινο

Κι αφού μας έπνιξαν με τα καυσαέρια

Πετρώσαμε κάτω από το τετηγμένο μέταλλο

σε χαλύβδινα εκμαγεία

Και τώρα μας έμεινε μόνο η κοιλάδα

όπου φυτρώνουν τάφοι μεταλλικοί

που πάλλονται ρυθμικά στους ατμομηχανής

28-2-2023

Τέμπη

Νίκη Κόκλα