Το πρόγραμμα ξεκίνησε χθες το πρωί με ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον αφιέρωμα στους πρωτοπόρους της ελληνικής βιντεοτέχνης, τη δεκαετία του ’80, από την εκπρόσωπο του Video Art Μηδέν, Γιούλα Παπαδοπούλου, που έχει κάνει μια πλήρη και σημαντική έρευνα για την ιστορία της βιντεοτέχνης στη χώρα.

Η Γιούλα Παπαδοπούλου με τις εκπροσώπους της Εφορείας Αρχαιοτήτων Μεσσηνίας, Κατερίνα Τζαμουράνη και Μαίρη Τσουλάκου

Στο τριήμερο παρευρίσκονται δύο από τους πρωτοπόρους της ελληνικής βιντεοτέχνης, η Μαριάννα Στραπατσάκη και ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, οι οποίοι έχουν δώσει σε αυτή τη δράση του Video Art Μηδέν επιπλέον καλλιτεχνική και επιστημονική βαρύτητα.

Ο επίσης πρωτοπόρος  της βιντεοτέχνης στην Ελλάδα Γιώργος Παπακωνσταντίνου

Στο Αρχαιολογικό Μουσείο Μεσσηνίας, στην Καλαμάτα, προβάλλονται από χθες και μέχρι αύριο, Κυριακή, νωρίς το απόγευμα, έργα από τα πρώτα χρόνια της βιντεοτέχνης. Χθες το βράδυ πραγματοποιήθηκε μαραθώνιος προβολών στο Bandapart Recording Studio και απόψε θα γίνουν προβολές κάτω από τον έναστρο ουρανό στο Re / Αγρόκτημα Φοίφα, με ώρα έναρξης στις 9.30.

ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΣΤΡΑΠΑΤΣΑΚΗ

Η Μαριάννα Στραπατσάκη έχει στηρίξει το Festival Μηδέν, που δημιουργήθηκε στην Καλαμάτα το 2005 και έχει μετεξελιχθεί σε Video Art Μηδέν, από τα πρώτα του βήματα. «Είχα την τύχη να γνωρίζω τη Γιούλα Παπαδοπούλου από την αρχή», μας είπε η εικαστικός «και επειδή με τα άλλα παιδιά έκαναν πολύ σοβαρή δουλειά συνεργαστήκαμε στο Festival Μηδέν, στην αρχή με τους φοιτητές μου από το Ιόνιο Πανεπιστήμιο και το Τμήμα Τεχνών Ήχου και Εικόνας που είχα δημιουργήσει. Έστελνα στο φεστιβάλ έργα των φοιτητών στην αρχή και σιγά-σιγά γνωριστήκαμε. Μπράβο στη Γιούλα και στα παιδιά που αντέξανε τόσα χρόνια, γιατί δυστυχώς, όπως ξέρετε, βοήθεια από το κράτος δεν υπάρχει, παρά μόνο πολύ λίγα πράγματα».

Αριστερά ο εμπνευστής του Festival Μηδέν Γιώργος Δημητρακόπουλος και η συνιδρίτρια Μαργαρίτα Σταυράκη

Η κ. Στραπατσάκη ασχολήθηκε με τη βιντεοτέχνη μέσα από την καλλιτεχνική της δουλειά: «Δεν πήρα την κάμερα γιατί ήταν της μόδας τότε ή επειδή ήταν ένα καινούργιο εργαλείο. Στην κάμερα πήγα εξαιτίας των έργων που δούλευα πάνω σε ανοξείδωτη λαμαρίνα. Τα φώτα που πέφτανε πάνω στη λαμαρίνα δημιουργούσαν εικόνες, υπήρχαν και καταστάσεις που ήθελα να τις κρατήσω για να τις δουλέψω μετά. Δεν υπήρχε άλλος τρόπος γι’ αυτό παρά μόνο η κάμερα. Έτσι πήγα στην κάμερα και έτσι βγήκα και στην βιντεοτέχνη».

Η βιντεοτέχνη, επισημαίνει, αναπτύχθηκε πρώτα στην Αμερική, γιατί εκεί τα τεχνολογικά μέσα ήταν πιο προσιτά, από οικονομικής άποψης, στους ανθρώπους και αργότερα ήρθε στην Ευρώπη, ενώ η Ελλάδα ακολούθησε πολύ αργότερα. Η κ. Στραπατσάκη έχει κάνει σπουδές και στη Γαλλία και όπως σημειώνει «πήγα στο Παρίσι για να δω τι κάνουν σε αυτόν τον τομέα. Έτσι γνώρισα τους βιντεοκαλλιτέχνες εκείνης της εποχής και τι δοκίμαζαν, γιατί όλοι μας ήμασταν σε δοκιμαστικό στάδιο τότε. Ήταν κάπως σαν τη σημερινή εποχή με την AI».

Οι καλλιτέχνες σήμερα πειραματίζονται για το πως μπορεί η ΑΙ να είναι χρήσιμη για την τέχνη, σημειώνει η κ. Στραπατσάκη, προσθέτει όμως ότι «η τεχνητή νοημοσύνη δεν μπορεί να κάνει τέχνη. Με τίποτα. Μόνη της δεν μπορεί».

Κλείνοντας η πρωτοπόρος της βιντεοτέχνης στην Ελλάδα τόνισε ότι «χαίρομαι πάρα πολύ που είμαι εδώ, γιατί εκτιμούσα και εκτιμώ το έργο των παιδιών του Μηδέν. Με είχαν προσκαλέσει πολλές φορές να έρθω στην Καλαμάτα αλλά οι υποχρεώσεις μου δεν το επέτρεπαν, γι’ αυτό και σήμερα είμαι πολύ ευτυχής που είμαι εδώ και βλέπω τα παιδιά και τον κόσμο της βιντεοτέχνης».

Στ.Μ.