Αρέσει δεν αρέσει, έχει γραφεί, έχει ειπωθεί, άντε μια ακόμη φορά, ο εκ Σικάγο μεγαλομέτοχος έχει τον πρώην – και νυν και αεί - κορυφαίο Έλληνα επιθετικό, το τοτέμ Ολυμπιακού και Εθνικής ομάδας πάνω απ’ όλους. Δεν μπορείς να στερήσεις το δικαίωμα από τον Πρασσά να έχει τις προτιμήσεις του. Να επιλέγει και να εμπιστεύεται τον προπονητή εκείνο που η μεταξύ τους επικοινωνία τους τον καλύπτει. Τα λεφτά του βάζει και μάλιστα με το παραπάνω ο άνθρωπος, είναι και μακριά...

Στο ταμείο που έχει κάνει ο Πρασσάς, δεν τον ενδιαφέρουν τα πώς και τα γιατί, έχει κατακτήσει τίτλο και άνοδο με Αναστό στον πάγκο, έχει δει την ομάδα του να είναι «τρένο» στην καλύτερη περίοδο αγωνιστικής σερί νικηφόρας παρουσίας της (χρονιά Λεβαδειακού), χωρίς μάλιστα τότε αδειοδότηση. Δοκίμασε κι άλλα σχήματα δεν του βγήκαν. Επέστρεψε σε αυτό που θεωρεί ασφαλές πλάνο.

Kαι η εμπιστοσύνη αυτή, η συνεργασία σε κλίμα ειλικρίνειας που φαίνεται να χαρακτηρίζει τη σχέση μεταξύ των δυο ισχυρών ανδρών της ομάδας των δυο αφεντικών, της Π.Α.Ε. και του αγωνιστικού τμήματος, έχει θετική επίπτωση γενικά στον οργανισμό. Δημιουργεί κλίμα σύμπνοιας.

Τα μέλη του συλλόγου και τους συνεργάτες προέδρου και προπονητή τα διέπει πλέον οικογενειακό κλίμα που ελπίζουμε να έχει θετική επίδραση στην εφαρμογή του σχεδιασμού που έχει αποφασιστεί. Στη νέα φετινή προσπάθεια μαθαίνουμε από το περιβάλλον του προέδρου, βαρόμετρο στη φιλοσοφία λειτουργίας της ομάδας αποτελεί η αγαστή συνεργασία των μελών της.

Επιχειρείται μια ανασύσταση σε όλα τα επίπεδα, το αγωνιστικό βέβαια παραμένει το πρωτεύον και ο κόσμος περιμένει να δει μια πιο ανταγωνιστική και άξια στο τερέν ομάδα, το αντιλαμβάνονται αυτό οι Πρασσάς και Αναστόπουλος. Η βαθιά φιλία τους και ο αμοιβαίος σεβασμός των δυο ανδρών, «κυλάει» τα όσα πρέπει να γίνουν, επιτρέποντας σε όλα τα στελέχη του οργανισμού να αναλάβουν το ρόλο τους με θετική ενέργεια, πίστη και μέθοδο, μέχρι την τελική διάκριση και άνοδο φυσικά της ομάδας. Καλή σεζόν...