εξιτάρουν ματς στην κόψη του ξυραφιού, νίκες παλικαρίσιες, μαχητικές, δύσκολες – όπως για παράδειγμα πολλές περσινές, σεζόν κατά την οποία η Καλαμάτα έκανε επίσης πρωταθλητισμό, χωρίς να διαθέτει το φετινό επιθετικό πλουραλισμό – αποτελέσματα δηλαδή που προβάλλουν το μέταλλο, διαχρονικά της ομάδας.

Εδώ που τα λέμε, τόσα και τόσα έχουν ειπωθεί για το πόσο χαμηλά έχει φτάσει το αγωνιστικό επίπεδο – και όχι μόνο… - στην κατηγορία, όσο φιλότιμα και αν προσπαθούν κάποιοι να πείσουν για το αντίθετο, για ανταγωνισμό, ποιότητα και θέαμα, ο κόσμος βλέπει και κρίνει και δε μπορεί κανένας να του στερήσει αυτό το δικαίωμα.

Η νίκη με τον Ολυμπιακό Β΄ για παράδειγμα… σα να έκλεψε η Μαύρη Θύελλα Εκκλησία ήταν. Ομάδες Β΄ σου λέει ο άλλος, υποτίθεται με ταλέντο που βγάζει μάτια, αγωνιστική διάθεση, αρχή και τέλος, βάση ενός στοιχειώδους βρε αδερφέ ποδοσφαιρικού πλάνου, όπως κάνουν οι ακαδημίες στα μεγάλα ευρωπαϊκά κλαμπ, αλλά τίποτα…

Ο Ολυμπιακός Β΄ που είχαμε πριν δυο χρόνια δει καμία σχέση δεν είχε και σε ατομικό και ομαδικό επίπεδο. Δεν είναι τυχαίο λοιπόν που οι «μικροί» των «ερυθρολεύκων» έχουν πάρει τελευταία την κατιούσα, ενώ ξεκίνησαν καλά στον όμιλο, δικαιολογημένα οι υπεύθυνοι του τμήματος προχωρούν σε αλλαγές.

Τα παραπάνω, πάλι δε μειώνουν την αξία της νίκης της Μαύρης Θύελλας που καλπάζει στην κορυφή, ασταμάτητο τρένο, απλώς το Σαββατιάτικο ματς – όχι ότι δεν το περιμέναμε… - ίσως ήταν μια καλή ευκαιρία, απέναντι στους αντιπάλους που δεν έδειξαν, δεν είχαν εδώ που τα λέμε σχεδόν τίποτα να δείξουν, να πάρουν περισσότερο χρόνο (ακόμα και όλο το 90λεπτο) παίκτες με τη μικρότερη στην Καλαμάτα συμμετοχή. Ο Σπυράκος, ο Μουζάκης (πόσο θα αποδυναμωνόταν δηλαδή η συνεπής κατά τα άλλα σε ένα ακόμα ματς Μαύρη Θύελλα, που σχεδόν κατά κόρον με Καλουτσικίδη καθαρίζει στη δημιουργία), γιατί όχι και οι Μπακαγιόγο, Αλγκαρανάζ (κάποιο τραυματισμό λέει… κουβαλάει ο τελευταίος) που κοντεύουμε να τους ξεχάσουμε.

Για τους δυο τελευταίους η λησμονιά, σε σημείο να μην αναφέρονται πλέον, ούτε στους εκτός αποστολής παίκτες για τα παιχνίδια…

Πρόβλημα η Καλαμάτα δε θα είχε κανένα απολύτως, πιστέψτε μας, να καταβάλει αυτόν τον Ολυμπιακό Β’  όπως άλλωστε μπορούν να κάνουν όλες οι δυνατές ομάδες του ομίλου, που εδώ που τα λέμε δεν είναι και πολλές.

Κρατάμε πάντως από το 3-1 τη συμμετοχή Μάντζη, ήταν απαραίτητη, επέστρεψε σχεδόν μετά ένα γύρο ως βασικός, έδειξε σε άριστη κατάσταση, κέρδισε το πέναλτι, σκόραρε στο β΄ ημίχρονο, «καθαρίζοντας» τη νίκη, γέμισε την αντίπαλη περιοχή, είχε κίνηση, θετική η εικόνα του, όχι σαν αγωνιστική αξία που είναι δεδομένη, σα σιγουριά πως είναι απόλυτα καλά.

Ο Βαφέας τελευταία εξελίσσεται σε MVP - αποκάλυψης στην επίθεση, εμφανές πως έχει δουλευτεί πολύ στην προπόνηση το ανέβασμά του στα στημένα, σε κόρνερ και φάουλ απειλεί συνεχώς, ο εορτάζων χθες έβαλε και γκολ το δεύτερο προσωπικό του στο πρωτάθλημα.

Δυο αγωνιστικές είχε να παραβιαστεί η εστία του Γκέλιου, τα 34 γκολ έφτασε η Καλαμάτα 2.5 σχεδόν μέσο όρο ανά παιχνίδι.

Συνεχίζει, δουλεύει, κερδίζει και περιμένει…         

Γ.Τ.