απομάκρυνσή του από την ομάδα.
Ανάλογα είναι τα συναισθήματα στην πλειοψηφία των στελεχών της Καλαμάτας ΄80, για τον τρόπο που ήρθε η ήττα από τον Ο.Φ.Η. την Κυριακή.
Η καλαματιανή ομάδα κέρδιζε στο ται-μπρέικ 13-9 και κατάφερε να το χάσει. Δε γίνεται να μη φταίνε λοιπόν πράγματα. Πόσο μάλλον, όταν τελευταία, συνεχώς, ο κόουτς Χατζηαντωνίου τονίζει την έλλειψη νεύρου στα κρίσιμα σημεία του αγώνα και την λιγοψυχία των παικτών του, αλλά… μήπως και αυτός πρέπει να κάνει ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ κάτι γι’ αυτό;
Τη στιγμή του 13-9, ο προπονητής του Ο.Φ.Η. Γιάννης Καλματζίδης, έμπειρη καραβάνα στο χώρο, παίρνει ταιμ – άουτ και με απόλυτη ηρεμία «καθαρίζει» το μυαλό των παικτών του και τους επαναφέρει με μια λέξη «ηρεμία» στο γήπεδο για την αντεπίθεση που έστεψε τελικά με νίκη την προσπάθειά τους.
Στον αντίπαλο πάγκο ήταν δια γυμνού οφθαλμού ξεκάθαρη η αγωνία και η έλλειψη αυτοκυριαρχίας. Ένα αίσθημα έβγαινε βιασύνης να τελειώνουμε, γενικά υπήρχε μια πίεση να πάρουμε τη νίκη και σε πολλά σημεία το μυαλό έδειχνε να μην είναι καθαρό στην καθοδήγηση.
Η Καλαμάτα ’80 παρουσιάζει μια αντιδραστικότητα, μια νευρικότητα τελευταία που καλείται να διαχειριστεί, «καθρέπτης» ίσως της συμπεριφοράς του πάγκου. Μένει οι υπεύθυνοι να το δουν και να το λύσουν.
Είναι σημαντικός ο βαθμός για την Καλαμάτα ΄80. Την κρατάει όρθια στη διεκδίκηση της παραμονής. Πολύ καλή ομάδα ο αντίπαλος και ο αγώνας ήταν «μάχη» ολκής. Το πάλεψαν οι καλαματιανοί, έχοντας πολύ καλύτερη εικόνα στην απόδοσή τους σε σχέση με τον αγώνα κόντρα στον Φλοίσβο Π. Φαλήρου. Οι παίκτες στο Κλειστό της Παραλίας έδωσαν τα πάντα, υπάρχουν στιγμές όμως που δείχνουν πως έχουν πάψει να εμπνέονται...
Υπάρχουν επίσης σημεία τα οποία έχει αξία να μην παραβλεφθούν. Γι΄αυτό δε λαμβάνονται στο σύλλογο αποφάσεις εν θερμώ. Δεν έπαιζε ο Ντάκουρης ο βασικός λίμπερο, ήταν μείον αυτό για την ομάδα. Ο Κρίκ δεν είναι απόλυτα έτοιμος να βοηθήσει στο βαθμό που επιβάλλουν οι συνθήκες του πρωταθλήματος και η πίεση του στόχου. Ουσιαστικά έτσι η ομάδα έπαιξε με έλλειμμα στη θέση του κεντρικού.
Για την επιλογή του Γερμανού άσσου, όχι την αξία του αλλά την αγωνιστική του ετοιμότητα, δεν έχουν κάποιοι ευθύνη; Ο Πρασσάς ότι ζητούσαν θα το έφερνε στην Καλαμάτα, άρα η ευκαιρία ήταν μεγάλη όχι απλώς για μια μεταγραφή αεροδρομίου…
Ο «Χασίντο» στις δηλώσεις του μετά τον αγώνα, ήταν εμφανές πως ήθελε να προλάβει καταστάσεις… Αντιλαμβάνεται πως είναι λογικό πολλές σκέψεις να περνάνε από το μυαλό των στελεχών της ομάδας, βιάστηκε να σημειώσει: «Από την αρχή του πρωταθλήματος έχουμε πει ότι τίποτα δεν είναι εύκολο. Αν δούμε πού ήμασταν τον Σεπτέμβριο και πού βρισκόμαστε τώρα, πρέπει να είμαστε ρεαλιστές και να μη χάνουμε τον στόχο μας – ούτε εμείς, ούτε ο κόσμος, ούτε οι διοικήσεις. Ο στόχος μας είναι ξεκάθαρος: η παραμονή στην κατηγορία. Έχουμε 13 βαθμούς και συνεχίζουμε να παλεύουμε γι’ αυτό. Παράλληλα, όμως, δεν πρέπει να χάνουμε το μυαλό μας. Το φετινό πρωτάθλημα των 10 ομάδων είναι, κατά τη γνώμη μου, το πιο ανταγωνιστικό των τελευταίων ετών. Όλες οι ομάδες έχουν ποιότητα και αξιόλογους παίκτες. Πρέπει να αναλογιστούμε τι έχουμε χτίσει, πού βρισκόμαστε και να συνεχίσουμε με την ίδια σοβαρότητα αυτή την προσπάθεια».
Ουδείς αμφισβητεί την προσφορά Χατζηαντωνίου που πήρε από το χέρι και σήκωσε ξανά όρθια την Καλαμάτα ’80, με την επιστροφή της από την VL.
Κάνει τον αγώνα του, δίνει και ο ίδιος όμως τις εξετάσεις του, όντας ρούκι στους πάγκους της κατηγορίας με εμπειρία και παραστάσεις μόνο παικτικές σε αυτή. Και αυτό το στοιχείο αξιολογείται... Αν έχει δηλαδή την πολυτέλεια η ομάδα στην παρούσα φάση του πρωταθλήματος (ακολουθούν τα ματς φωτιά με Ολυμπιακό, Π.Α.Ο.Κ.) να κάνει το επόμενο βήμα… Ρίσκο…
Τα σκέφτονται όλα οι διοικούντες, μιλούν για ηρεμία και συσπείρωση, φαίνεται να καταλήγουν η ομάδα να συνεχίσει όπως είναι με δύναμη και η τεχνική ηγεσία να μπορέσει να βγάλει πλέον στους παίκτες τη σιγουριά, προς θεού δεν τίθεται (και δεν πρέπει να συζητείται καν…) θέμα, επιστροφής της ομάδας σε λύσεις τοπικού και μόνο, χαρακτήρα και επιπέδου φυσικά…
