Πρόκειται για μια επιλογή που δεν δικαιολογείται από κανένα πραγματικό οικονομικό πρόβλημα της Επιχείρησης. Αντίθετα, όπως παραδέχθηκε η ίδια η δημοτική αρχή στη συνεδρίαση της Δημοτικής Επιτροπής, η ΔΕΥΑΚ είναι από τις οικονομικά ισχυρότερες ΔΕΥΑ της χώρας, με αποθεματικό που φτάνει τα 10 εκατομμύρια ευρώ.

Οι αυξήσεις αυτές επιβάλλονται στο όνομα της νέας νομοθεσίας και της λεγόμενης “ανάκτησης κόστους”, ενός πλαισίου που ενισχύει την εμπορευματική λειτουργία των υπηρεσιών ύδρευσης. Είναι συνέχεια της ίδιας πολιτικής που υπηρέτησαν διαχρονικά όλες οι κυβερνήσεις, στη βάση των κατευθύνσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης που μετατρέπουν το νερό από κοινωνικό αγαθό σε εμπόρευμα, ενώ μέσα από το νέο νομοθετικό πλαίσιο και τον ρόλο της ΡΑΕΕΥ, ανοίγει ο δρόμος για παραπέρα εμπορευματοποίηση του νερού, επιχειρηματική δράση, επιβολή νέων τελών και “ανταποδοτικότητας”.

Στο «όνομα» της «πιστοποίησης διαχειριστικής επάρκειας» η δημοτική αρχή καλλιεργεί κλίμα εκβιασμού στον λαό: ότι, δήθεν, αν δεν αυξηθούν τα τιμολόγια, η ΔΕΥΑΚ δεν θα μπορεί να ενταχθεί σε χρηματοδοτικά προγράμματα. Πρόκειται για απαράδεκτο εκφοβισμό που επιχειρεί να κρύψει την ουσία: ότι η κυβέρνηση και οι δημοτικές αρχές που στηρίζουν αυτή την πολιτική, αποδέχονται και εφαρμόζουν το πλαίσιο εμπορευματοποίησης του νερού, αντί να το αμφισβητούν και να παλέψουν στη πράξη να το καταργήσουν.

Οι αυξήσεις αυτές δεν έχουν καμία κοινωνική ή οικονομική βάση. Αντίθετα, όφειλαν να μειωθούν τα τιμολόγια, όπως απαιτεί η λαϊκή ανάγκη, κάτι που μπορεί να γίνει με διεκδίκηση, με κατάργηση του ΦΠΑ στο νερό και στα λύματα, με χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό και με σταθερή αντίσταση στο αντιλαϊκό πλαίσιο της ΕΕ και των κυβερνήσεων ΝΔ – ΣΥΡΙΖΑ – ΠΑΣΟΚ.

Η αλήθεια είναι απλή και πρέπει να ακουστεί καθαρά: το νερό δεν ακριβαίνει επειδή “κοστίζει περισσότερο”, ακριβαίνει επειδή αντιμετωπίζεται ως εμπόρευμα. Το ίδιο μοντέλο που ισχύει για το ρεύμα, τους αυτοκινητόδρομους, τα σκουπίδια και άλλους τομείς, επιχειρούν τώρα να το εφαρμόσουν και στο νερό, με την εισαγωγή νέων τελών, επιβαρύνσεων και ενός τιμολογιακού πλαισίου που υπηρετεί τα συμφέροντα εργολάβων, παρόχων ενέργειας και επιχειρηματικών ομίλων.

Την ίδια στιγμή αποφάσισαν τα χρέη μέχρι το 2023 προς την ΔΕΥΑΚ να περάσουν στην ΔΟΥ για να προχωρήσει σε κατασχέσεις. Μάλιστα επέβαλαν και ποινική ρήτρα στον εργολάβο που, αντί να «κόβει» 40 ρολόγια την ημέρα, «κόβει» 15 ρολόγια, την ώρα που 2.000 ρολόγια ύδρευσης είναι για διακοπή, εξαιτίας οφειλών. Μετά τον Δήμο Καλαμάτας που κάνει κατασχέσεις στους λογαριασμούς «των οφειλετών» θα προχωρήσει και η ΔΟΥ για λογαριασμό της ΔΕΥΑΚ. Την ίδια ώρα γινόμαστε μάρτυρες «κοψίματος» νερού σε λαϊκές οικογένειες για χρέη πάνω από 500 ευρώ χωρίς να έχει καν προηγηθεί μια ενημέρωση - συζήτηση με τον εργαζόμενο.

Η Λαϊκή Συσπείρωση Καλαμάτας καλεί τον λαό της πόλης:

• Να αντισταθεί στις αυξήσεις που φορτώνουν νέα βάρη στα λαϊκά νοικοκυριά.
• Να απαιτήσει φθηνό, ποιοτικό, ελεγμένο νερό για όλους, με άμεση μείωση των τιμολογίων και κατάργηση της ανταποδοτικότητας και του ΦΠΑ.
• Να μην περάσει το πλαίσιο ιδιωτικοποίησης του νερού και οι κατευθύνσεις της ΡΑΑΕΥ.
• Να μην εφαρμοστούν τα νέα τέλη και η “ανάκτηση κόστους” που εκτοξεύουν τις χρεώσεις.
• Να διεκδικηθεί σταθερή κρατική χρηματοδότηση και πρόσληψη μόνιμου προσωπικού για τη ΔΕΥΑΚ, αντί για ενίσχυση της δράσης ιδιωτών και εργολάβων.

Το νερό είναι κοινωνικό αγαθό. Δεν μπορεί να είναι εμπόρευμα που θα πληρώνεται “χρυσάφι”.

Η υπόθεση της προστασίας του ανήκει στον λαό, που μπορεί και πρέπει να οργανώσει τον αγώνα του για να μην επιτραπεί η παραπέρα ιδιωτικοποίηση της ΔΕΥΑΚ και η μετατροπή του νερού σε πεδίο κερδοφορίας.

Μόνο ο λαός μπορεί να βάλει φρένο σε αυτήν την πολιτική. Κανένας μόνος του απέναντι στις αυξήσεις."