Πανθουριακό έχει για πολλούς λόγους επιπλέον αρνητική σημασία.

Μετά τη λήξη της αναμέτρησης, ο ισχυρός άνδρας του Μιλτιάδη, εθεάθη να τα… ψέλνει στα μέλη του ποδοσφαιρικού τμήματος στα αποδυτήρια του «Στ. Παπαδόπουλος». Λίγες ώρες αργότερα έδωσε εντολή να αναβληθεί η εκδήλωση της κοπή της πίτας του συλλόγου που ήταν προγραμματισμένη για σήμερα!!!

Έντονα δυσαρεστημένος με την ήττα, κυρίως όμως με αυτό που είδε στον αγωνιστικό χώρο, έφυγε για την Αθήνα, κυριολεκτικά «μπαρούτι», προκειμένου να ηρεμήσει και να πάρει αποφάσεις.

Ξοδεύτηκαν -  για να μην πούμε «πετάχτηκαν»  - φέτος πολλά χρήματα για να στηθεί μια ομάδα που δεν δείχνει να καταφέρνει κάτι παραπάνω από την πιο φιλότιμη και αξιόμαχη περυσινή.

Δεν είναι μόνο η ήττα από την σαφώς καλύτερη, προπάντων σωστά δουλεμένη, σοβαρά προπονημένη, καλά διαβασμένη και με τακτική στο παιχνίδι της ομάδα της Θουρίας.

Ελάχιστα πράγματα για ένα ακόμα ματς τελευταία – και όχι μόνο – ο Μιλτιάδης. Ατομικές μόνο προσπάθειες χωρίς πλάνο, συνοχή και δεμένες γραμμές. Ο Ηλιόπουλος έχει μείνει η μοναδική αξιόπιστη με εμπειρία μονάδα, αλλά είναι μόνος και «διαβάζεται» πλέον από τους αντιπάλους εύκολα.

Τα αποτελέσματα είναι εμφανή από την αποχώρηση – δεν άντεξαν άλλο την έλλειψη σοβαρής αγωνιστικής δουλειάς και διαχείρισης – ποδοσφαιριστών που κράταγαν ψηλά την ομάδα ανταγωνιστική και δυνατή, της έδιναν ποιότητα (Γκίκα, Αθανασόπουλος, Σαραντόπουλος…).

Ανασταλτικά ακόμη μια φορά «πάρτι» έστησαν οι αντίπαλοι, ο Αγγελής έκανε ότι ήθελε στην επίθεση (σκόραρε δις) χωρίς κανείς να μπορεί να τον σταματήσει.

Ο Καντούτσης, παραμένει παροπλισμένος, ο ηγέτης της άμυνας στα παιχνίδια του τριφυλιακού συγκροτήματος όταν έπαιζε.

Ο Σμίλτος που τον άφησε η Ζάκυνθος ελεύθερο, αποκτήθηκε ως όνομα για να διορθώσει πράγματα στην αμυντική λειτουργία, μάλλον δεν ήταν η μέρα του, υπέπεσε όσο αγωνίστηκε σε σοβαρά λάθη στην άμυνα (στην προσπάθεια του πάντως να συντονίσει τους υπόλοιπους στη γραμμή που δεν βλέπονταν), τραυματίστηκε και αποχώρησε μάλιστα μόλις στο 32’ !!!

Οι παίκτες που ήρθαν κυρίως από το τοπικό (ή δεν αγωνίζονταν καν σε… ακαδημία στην προηγούμενη ομάδα τους…), δε δείχνουν ικανοί προς το παρών να καλύψουν τα κενά.

Η ομάδα όλο και πιο… χάμο…

Δέχεται συνέχεια γκολ, ο τερματοφύλακας Παγκράτης που είναι σε εξαιρετική κατάσταση δεν καλείται να βελτιώσει την εικόνα.

Μετά την ήττα στον πρώτο γύρο από τον πάντα ανώτερο Πανθουριακό που δουλεύει σε χαμηλούς τόνους αλλά είναι μια οικογένεια με την τεχνική της ηγεσία να αποτελεί έμπνευση για τα υπόλοιπα μέλη του ποδοσφαιρικού τμήματος – τα αποτελέσματα φαίνονται – στο Μιλτιάδη τότε η διοίκηση είχε "απειλήσει" μέχρι και πρόστιμα.

Σκασμένος ο πρόεδρος, προτίμησε να φύγει, να σκεφτεί, να πάρει αποφάσεις, αν και η περίοδος τώρα χρειάζεται προσοχή, μην έρθουν χειρότερα, έστω και αν φαίνεται τι φταίει…

Εγκλωβισμένος ίσως μεταξύ άλλων στην ψευδαίσθηση για στήριξη από μεγάλη ομάδα, στελέχη της οποίας όταν τα μαθαίνουν αυτά που τους μεταφέρονται ότι λέγονται στην Τριφυλία, ξαφνιάζονται, ρωτάνε ακόμα και για του πού πέφτει ο Μιλτιάδης!!!

Οι παίκτες μπαίνουν και πάλι στο επίκεντρο της  κριτικής, ωστόσο είναι οι τελευταίοι που φταίνε, αφενός γιατί κάποιοι τους επέλεξαν, αφετέρου η απόδοσή τους είναι καθρέπτης έργου…

Έτσι δε λένε στο ποδόσφαιρο…;

Μοιραία η κατάσταση στην ομάδα δεν είναι ιδανική, όταν μάλιστα το ματς που έρχεται με τον Πέλοπα Κιάτου, όχι ότι οι Κορίνθιοι είναι καλύτερη ομάδα, αλλά είναι ανεβασμένοι και ήδη  αντιμετωπίζουν το ματς σαν τελικό και ευκαιρία, με βάση την εικόνα που δείχνει ο Μιλτιάδης, που τελευταία δεν πείθει…    

Και το κυριότερο, δε μαζεύεται…