κατέκτησε το Κύπελλο Μεσσηνίας της σεζόν 2026-2027.

Το πέτυχε μετά 19 χρόνια. Σε έναν τελικό 0-0 , κυριολεκτικά μηδέν, με όλη τη σημασία της λέξης, εκτός ελάχιστων αναλαμπών. Έναν τελικό ταλαιπωρίας, ιδιαίτερα στην κανονική διάρκεια, στην παράταση απλώς κάπως ζωήρεψαν οι ομάδες συμπτωματικά και υπήρξαν 2-3 συγκινήσεις, κατά τα άλλα ένας τελικός που θα ξεχαστεί γρήγορα σε ένα αγωνιστικό χώρο που δε βοηθούσε να παιχτεί μπάλα με τις ομάδες επίσης να δείχνουν πως έχουν... στερέψει δυνάμεων, επιλογών και έμπνευσης, έχοντας δώσει στο πρωτάθλημα ότι είχαν και δεν είχαν.

Δεν ήταν επίσης τελικός για τα μεγάλα ατού των δυο ομάδων, Αγγελή, Ηλιόπουλο, κυριάρχησε η δύναμη, οι προσωπικές μονομαχίες, ο Μιλτιάδης έσωσε την παρτίδα, τεχνική ηγεσία και αρκετοί παίκτες φέρονται στην πόρτα της εξόδου, πανηγύρισε δεόντως την κατάκτηση του Κυπέλλου ο πρόεδρος Μιχαλόπουλος που είδε φέτος τις επιλογές του στο πρωτάθλημα, πέραν των παλιών της ομάδας και των μικρών, σχεδόν όλες οι άλλες να απογοητεύουν καίτοι έβαλε ο ίδιος βαθιά το χέρι στην τσέπη.

Η πολύ κακή εικόνα της ομάδας από το Πυργάκι στη λειτουργία της γενικά στο φινάλε του πρωταθλήματος, αμβλύνθηκε από τις εντυπώσεις του τελικού, όπου και εκεί όμως, η μέτρια απόδοσή της, χωρίς ενέργεια και αγωνιστικό πλάνο, από την επιτυχία θα καλυφτεί, αλλά πρέπει για το μέλλον η εικόνα αυτή να αξιολογηθεί.

Ο Πανθουριακός πιστός στο παιχνίδι του, οργανωμένος και καλά διαβασμένος, έφτασε το ματς στην παράταση, μπορούσε να το είχε… κλέψει, δεν του δόθηκε καταφανέστατο πέναλτι στο 55' σε ανατροπή Σερπάνου στην περιοχή από τον Πολίμο. .

Αντίθετα δεν υπάρχει πέναλτι στη φάση για την οποία διαμαρτύρεται ο Μιλτιάδης στην παράταση, η μπάλα έχει φτάσει σε συμπαίκτη όταν σωριάζεται στο έδαφος ο Τσιάτσιος. Μεγάλη η πίεση να δοθεί η εσχάτη των ποινών από τους ανθρώπους του Μιλτιάδη, μόνο απαρατήρητη δεν πέρασε και η παρουσία των φίλων της τριφυλιακής ομάδας στις «εκδηλώσεις» τους στην κερκίδα.

Ο Πανθουριακός παρέδωσε έτσι τη σκυτάλη των τίτλων στο θεσμό στον Μιλτιάδη, να χαρεί είπαμε ο πρόεδρός του…, που εν μέσω φιέστας κλαρινομπαρόκ με κομφετί και πυροτεχνήματα, σε έναν είπαμε αγωνιστικό χώρο ακατάλληλο (παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των υπευθύνων να τον συνεφέρουν) να παιχτεί καλό ποδόσφαιρο, σήκωσε την κούπα και πληροφορίες λένε πως έταξε υψηλό πριμ στα μέλη του αγωνιστικού τμήματος, που αγγίζει τις 20.000 ευρώ!!!

Κριτική δεν αξίζει στο παιχνίδι των διακοπών και των τραυματισμών… Απόλυτα εύστοχες οι εμπνεύσεις του Τάκη Σακελλαρόπουλου για λογαριασμό Πανθουριακού, έλειπε το νεύρο και η ενέργεια των Βαρελά, Χότζα στον Μιλτιάδη και η επιθετική δυναμική του Κουτσουρόπουλου, όταν η ομάδα δεν μπορούσε αλλά για τους νικητές, τέλος καλό …

Η σειρά των πέναλτι
(Π) Αγγελής 1-0
(Μ) Πούλος 1-1
(Π) Κωνσταντινόπουλος  2-1
(Μ) Ξιφιλίνος 2-2
(Π) Ζαχαρόπουλος 3-2
(Μ) Πολίμος ψηλά άουτ
(Π)  Γιαννακόπουλος απέκρουσε ο Χάμος
(Μ) Στρέμπας 3-3
(Π) Νικολόπουλος απέκρουσε ο Χάμος
(Μ) Ηλιόπουλος άουτ
(Π) Καρύδης απέκρουσε ο Χάμος
(Μ) Τσιάτσιος 3-4

Διαιτητής του τελικού ήταν ο Κομπιλίρης με βοηθούς τους Τράντα και Πανόπουλο, ενώ 4ος διαιτητής ήταν ο Καυκάς.
ΠΑΝΘΟΥΡΙΑΚΟΣ:  Τόσκα, Γιαννακόπουλος, Δεμπεγιώτης (46’ Γεωργέας),  Δρούγας, Κωνσταντινόπουλος, Σερπάνος, Νικολόπουλος, Τιμπλαλέξης (83’ λ.τρ. Καρύδης), Αγγελής, Ζαχαρόπουλος, Τσιράκης,
ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ:  Χάμος, Ταίρης,Παπαδόπουλος (83’ Δημητρίου),  Θώδης,  Στρέμπας, Τσιγαρίδης (65’ Ξιφιλίνος) Ηλιόπουλος, Πολίμος, Στασινόπουλος, Πούλος, Τσιάτσιος