Μίας διοργάνωσης, ένα διεθνές τουρνουά μπάσκετ με τη συμμετοχή νέων αγοριών (στην ηλικιακή κατηγορία κάτω των 18 ετών) από τους καλύτερους συλλόγους μπάσκετ στην Ευρώπη, που διεξάγεται στη σκιά του Final Four της EuroLeague.

Μια ακόμα σπουδαία διάκριση για τον καλαματιανό διαιτητή που με αφοσίωση και σκληρή δουλειά υπηρετεί το χώρο. Δεν έχασε φυσικά ευκαιρία ο Σύνδεσμος Διαιτητών Κεντρικής και Νότιας Πελοποννήσου να τον συγχαρεί εκδίδοντας σχετική ανακοίνωση.

Ξεχωριστά υπερήφανος – και δικαιωμένος – αισθάνεται ο δραστήριος πλέον αθλητικοπαράγοντας Κυριάκος Ταβουλαρέας, που αν μη τι άλλο το κομμάτι διαιτησία τον ξέρει καλά όσο λίγοι…

Ο Τσιμπούρης εκπροσωπεί επάξια το Σύνδεσμο και το μπάσκετ της περιοχής, γράφοντας πορεία ανάλογη με αυτή του… μέντορά, που έβαλε στο παρελθόν στο χάρτη την καλαματιανή διαιτησία καλαθοσφαίρισης.

Αυτό το αναγνωρίζουν όλοι… Όλοι;

Στο ξεκίνημα της διαδρομής αρκετοί ήταν αυτοί που δεν πίστεψαν. Σε αυτούς δεν ανήκε σίγουρα ο Κυριάκος Ταβουλαρέας που εξ’ αρχής  τέθηκε στην πλευρά των υποστηρικτών Τσιμπούρη.

Ο… νέος, στάθηκε επάξια στη GBL, έχοντας ανοίξει πλέον και την πόρτα της Euroleague.

Μετέχοντας από 2ετίας στον πίνακα των Ελλήνων Διεθνών Διαιτητών της F.I.B.A., σφυρίζοντας μεταξύ άλλων στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας το 2026, ανάμεσα στον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό.

Μια πορεία που στους κόλπους της διαιτησίας και μεταξύ των παραγόντων – και όχι μόνο – που γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα, έγινε χωρίς δημόσιες σχέσεις, με την αμέριστη στήριξη κάποιων ανθρώπων έστω και αν αυτό δεν αναγνωρίζεται επίσημα. Σίγουρα έγινε πέρα από ανακοινώσεις Συνδέσμων, Ενώσεων, φορέων, προσώπων κ.λπ.

Μια φορά, η συνεχή παρουσία διαιτητών από την περιοχή στα εθνικά πρωταθλήματα, κόντρα στην καθιστικία τάξη που είχε γίνει (και παραμένει σε μέγιστο βαθμό) κατεστημένο της Αθήνας, και της Θεσσαλονίκης (και της Πάτρας φυσικά…) ήταν έργο που υπηρέτησε κάποτε ο Κυριάκος Ταβουλαρέας κάνοντας σημαία της ενασχόλησής του με τα διαιτητικά κοινά.

Το παρελθόν δεν σβήνεται. Το παρών έχει ονοματεπώνυμο: Γιάννης Τσιμπούρης που με αργά αλλά σταθερά βήματα ανεβαίνει τα σκαλοπάτια με την αξία του και τη φιλοδοξία του.

Προσκλήσεις-προκλήσεις είναι σίγουρο πως θα έρθουν και άλλες για τον ρέφερι με τα γκρι, καλό είναι λοιπόν να μνημονεύουμε στελέχη που δεν είναι στο προσκήνιο, αλλά άνοιξαν το δρόμο, ιδιαίτερα όσοι είναι στο χώρο οφείλουν να μην το αγνοούν…