Εκμεταλλεύτηκε την αριθμητική υπεροχή της ομάδας του που έκανε δώρο ο ρέφερι με την αποβολή Μπολίβαρ (ακόμα ο Κολομβιανός αναρωτιέται γιατί πήρε κόκκινη…), «βρήκε» την Καλαμάτα στο πικ να έχει μείνει από δυνάμεις, ρίσκαρε βάζοντας τρεις επιθετικούς και πήρε το ματσάκι.

Η Μαύρη Θύελλα ας μου επιτραπεί την πρεμιέρα την έχασε από… την ημέρα που ορίστηκε το πρόγραμμα του Κυπέλλου!!!

Αυτό είναι το πρώτο κρατούμενο από την αναμέτρηση της Τρίπολης. Που πρέπει να κοιτάξουν καλύτερα οι υπεύθυνοι. Το είχαμε και τότε τονίσει.

Κάντε κάτι, θωρακίστε την ομάδα και την επένδυση!!!

Ξεκάθαρα στοίχισε στους μελανόλευκους το ότι τους έβαλαν να παίξουν σε διάστημα μόλις δυο ημερών, παιχνίδια επίσημα και ανταγωνιστικά.

Η Καλαμάτα μην παραγνωρίζουμε είχε και απουσίες (Σίγκουρτσον, Καρεάσο, Κορμινόφκσι, Μιράντα, κυρίως αυτοί). Παραμένει σε περίοδο προετοιμασίας και δεσίματος, ήταν (και αποδείχτηκε) πολυτέλεια με βάση και τις δεύτερες επιλογές που διαθέτει το Τετάρτη-Σάββατο να το διαχειριστεί.

Ο πάγκος υποχρεώνει την ομάδα να παραμένει προσγειωμένη και προσηλωμένη στον ένα και μοναδικό στόχο. Την ΠΑΡΑΜΟΝΗ, δε μπορεί ακόμα να ζητάει, να φιλοδοξεί σε κάτι παραπάνω…

Ο Άρης είχε δυο ημέρες παραπάνω να ξεκουραστεί.

Η καρατιά δεν είναι αποβολή;

Πάμε στο δεύτερο κρατούμενο, αν και δεν έχουμε σκοπό να πούμε πολλά. Για το Ζαμπαλά το διαιτητή το kalamatajournal τα έγραψε πριν ακόμα τη σέντρα. Ο διαιτητής  ίσως που έχει απασχολήσει περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο Έλληνα με τα σφυρίγματά του τα τελευταία χρόνια στη SL.

Έδωσε 3 πέναλτι, του βγήκε το ένα. Δυστυχώς, με σύμμαχο τον Καλουτσικίδη!!! Τί παιδαριώδες μαρκάρισμά ήταν αυτό στο 44΄ στον Γιαννιώτα, ούτε σε… αλάνα δεν αγκαλιάζουμε μπροστά στο διαιτητή τον αντίπαλο…

Βάλτε και αυτό στις λεπτομέρειες που πρέπει να διορθωθούν. Στην περίπτωση πάντως του σαββατιάτικου αγώνα μέτρησε στο να γείρει την πλάστιγγα υπέρ του Άρη. Αν η Καλαμάτα κατάφερνε να πάει στα αποδυτήρια προηγούμενη από το γκολ Μπολίβαρ, ίσως τώρα μιλούσαμε αλλιώς.

Επιστρέφω στο Ζαμπαλά. Στην καρατιά του παίκτη του Άρη στον Χάμζα τίποτα. Κόκκινη όμως ανακάλυψε στο σκαμπίλι του Μπολίβαρ (τον σπρώχνει στην ίδια φάση ο Ράτσιτς) και οι ισορροπίες έτσι άλλαξαν άρδην στην κορύφωση του ενδιαφέροντος.

Ο Άρης πίεζε ως εκείνο το σημείο που οι ομάδες ήταν 11 εναντίον 11, αλλά δε μπορούσε ουσιαστικά να βρει δρόμο προς τα δίχτυα. Δε θα τον έβρισκε, δεν θα ήταν και οι αλλαγές του Γρηγορίου ίδιες, αν δεν «έφευγε» ο Μπολίβαρ.

Αντίδραση ναι μεν αλλά…

Στο φινάλε η Καλαμάτα με τρεις αναγκαστικές αλλαγές (Ροντρίγκες, Κατάλντι, Βάργκας), έσκασε, αποσυντονίστηκε και το πλήρωσε.

Ο πάγκος της αντέδρασε, με μοναδική κατά την άποψή μας παραφωνία στην επιλογή Γκεσάν. Σε ένα παιχνίδι που είναι στην κόψη του ξυραφιού, στο 80΄ με 2-1 υπέρ της Καλαμάτας και… ζεματάει, η εμπειρία του Μπακαγιόκο για ένα 15λεπτο, φαντάζει ουσιαστικότερη κίνηση από το κρύο αίμα του 21χρονου Γκεσάν.

Υπάρχει ένας νόμος στο ποδόσφαιρο, άμυνα δεν αλλάζεις (Καλουτσικίδης, Αλόνσο στο 68΄ έδωσαν σε Ιγκνιάτοβιτς, Χατζηθεοδωρίδη αλλαγή και στα δυο μπακ).

Προφανώς έγινε με κριτήριο την κούραση. Αμφότεροι οι δυο που αποχώρησαν δεν έχουν χάσει ματς ως τώρα…

Ο Χατζηθεοδωρίδης πάντως με μόλις 22΄ στο γήπεδο, χάνει ολέθρια τον Φαμπιάνο στη φάση του 2-3, που είχε τρέξει στο γήπεδο περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο παίκτη. Στα 34 του παρακαλώ…

Παραμένει ικανή, αρκεί…

Τρελοπαίχνιδο ήταν… Κατά διαστήματα μάλιστα χαζό. Επίσης κατά διαστήματα η Καλαμάτα πολύ καλή. Στο α΄ μέρος πιο παθητική, συμπαγής, συγκεντρωμένη, «έψαχνε» μπροστά με υπομονή την ευκαιρία για το γκολ, ρίσκαρε όσο έπρεπε, είχε δυο σουτάρες με Μπολίβαρ, Κατάλντι, ένα δοκάρι από καραμπόλα ο Άρης με τον Γκαρέ.

Όσο άντεχε στεκόταν καλά, προηγήθηκε, το είχε, αλλά εκείνο το πέναλτι…ΑΜΑΝ!!!

Καλύτερη η Μαύρη Θύελλα και στο ξεκίνημα του β΄ μέρους. Προηγήθηκε με τον Βάργκας σε γκολ-φάση δουλεμένη, που μόνο απειρία τεχνικού επιτελείου δε δείχνει…

Κόντρα στον Άρη η Μαύρη Θύελλα πήρε μάθημα… Έχει πράγματα να βελτιώσει, να αλλάξει. Αλλά παραμένει σε καλό και σωστό δρόμο. Αρκεί να προσέξει το χρόνιο παθητικό της πρόβλημα, την εσωστρέφεια .

Ολέθριο λάθος θα είναι να μπει σε σκέψη, σε πειρασμό να συζητήσει για θέμα προπονητή. Ο Χριστοφιλέας βέβαια κάθε αγωνιστική δίνει εξετάσεις, δεν αλλάζει αυτό, αλλά δείχνει και έργο... 

Ο δρόμος είναι μακρύς και δύσκολος.

Ο κόσμος δικαιολογημένα χειροκρότησε στο τέλος. Τον ικανοποίησε αυτό που είδε, η ομάδα άρεσε, ήταν καλή, γρήγορη όσο μπορούσε.

Προηγήθηκε δυο φορές, συνεχίζει να σκοράρει, αλλά λύγισε στον Άρη του Μορόν (σκεφτείτε αυτός ο παικταράς έγινε αλλαγή στο 81΄!!!).

Σκασμένος ο μεγαλομέτοχος, παρακολούθησε το ματς από τα κάγκελα, λίγο πιο κει στην φυσούνα στεκόταν όρθιος όλο το 90λεπτο ο Καρυπίδης, στο 2-3 κόντεψε να τη ρίξει κάτω από τη χαρά του…

Τη γλύτωσε ο «φίλος» μας πρόεδρος…

Άνευρος εντελώς δείχνει ο πάγκος της Καλαμάτας (εννοούμε γύρω από τον Χριστοφιλέα), κάτι λείπει… «Συλλάβαμε» Μπατίστα με ένα χαρτί στο χέρι να κοιτάει τον αγώνα, το χαρτί, τον αγώνα…

«Πίεση» στον 4^ο ούτε λόγος, αίσθηση ότι υπάρχουν οι μελανόλευκοι δεν κάθονται με σταυρωμένα χέρια... Από ποιόν;

Πολυτέλεια η απουσία Πινέϊρο. Χάνει Μπολίβαρ για την έξοδο στο Αγρίνιο το Σάββατο.

Για όσκαρ η εκτέλεση πέναλτι του Ράτσιτς στο 1-1, δεν πιανόταν, δεν άπλωσε καν στην εκτίναξη χέρια ο Γκέλιος. Ίσα που έπεσε.

Υπερέβαλλε εαυτό ο Στρούγγης, στο 56΄επέμβαση για ΟΣΚΑΡ στο Μιρ, που έφευγε μόνος για το γκολ.

Ροντρίγκεζ, Κατάλντι κορυφαίοι όσο έπαιζαν. Ντιαρά, Χάμζα ανταγωνιστικοί…

Για την ιστορία: 

ΚΑΛΑΜΑΤΑ: Γκέλιος, Καλουτσικίδης (68’ Χατζηθεοδωρίδης), Αλόνσο (68’ Γκνιάτοβιτς), Στρούγγης, Ροντρίγκες (80’ Γκεσάν), Ντιαρά, Κατάλντι (75’ Λιατσικούρας), Χαμζά, Μπολιβάρ, Βάργκας (68’ Μπονέτο), Μορέιρα.

ΑΡΗΣ: Βέλιο, Πετρίς, Φαμπιάνο, Γένσεν, Φαντιγκά, Μπασίρου (81’ Μορόν), Ράτσιτς, Παλάσιος (65’ Αλφαρέλα), Γκαρέ, Γιαννιώτας (65’ Μπουσαΐντ), Μιρ (90+5 Γαλανόπουλος).

Γ.Τ.