που κυριολεκτικά έγραψε ιστορία στα τοπικά και όχι μόνο ποδοσφαιρικά δρώμενα. Σημάδεψε έως καθόρισε εποχή με την παρουσία του. Από το μηδέν έφτασε να είναι υψηλόβαθμο στέλεχος του ελληνικού ποδοσφαίριου για πολλά χρόνια με μεγάλη αναγνωρισιμότητα και δυνατότητα παρέμβασης σε καταστάσεις που καθόρισαν γεγονότα, μέχρι και για την τύχη επαγγελματικών ομάδων. Βοήθησε κόσμο και κόσμο σε όλο το φάσμα του ποδοσφαίρου. Από διπλώματα προπονητών που χόρτασαν - είχαν δεν είχαν τα προσόντα - σε τοπικό επίπεδο, προώθηση παραγόντων, εύνοια ομάδων... αφήνει ανεξίτηλο σημάδι φεύγοντας...

Τα μηνύματα άπειρα για την απώλεια που προκάλεσε θλίψη, από όλο το φάσμα, από την Π.Α.Ε. Καλαμάτα, μέχρι μεμονωμένα στελέχη της Ε.Π.Σ.Μεσσηνίας, το τέλος μιας εποχής...

Δεν υπήρξε ο Άρις απλά πρόεδρος της Ένωσης, υπήρξε το ίδιο το μεσσηνιακό ποδόσφαιρο!!! Αργότερα στην Ε.Π.Ο. η παρουσία του στους διαδρόμους της Ομοσπονδίας ήταν κάτι παραπάνω από βαριά, φτάνοντας μέχρι το αξίωμα του Αντιπροέδρου.

Για πολλούς ήταν άτυπα το Νο1... Ίσως αυτό να πλήρωσε όταν δέχτηκε επίθεση κατά της ζωής του... το ξεπέρασε, συνήλθε, ενεπλάκη σε δικαστικές περιπέτειες, έγινε στόχος, συνέχισε όμως ακάθεκτος και όρθιος.

Η προσφορά του αποτελούν μέρος της ιστορίας της Ένωσής, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει στην ανακοίνωσή της αυτή σωστά, το έργο του θα παραμείνει ζωντανό στις επόμενες γενιές του μεσσηνιακού ποδοσφαίρου, δύσκολα θα ξαναπεράσει Σταθόπουλος, δύσκολα θα εμφανιστεί παράγοντας με την ικανότητά να... “φτάνει εκεί που δε μπορούσε” όπως αναφέρει το αντίο του γιού του στα σόσιαλ.

Προσέφερε και στην τοπική αυτοδιοίκηση, δραστήριος στην κοινωνία, ακατάβλητος και ασυμβίβαστος στα θέλω του, αδιάφορος για την όποια κριτική του ασκήθηκε σε αποφάσεις, επιλογές και μεθόδους του, πέτυχε να μην περάσει από κανένα και πουθενά απαρατήρητος, “φρόντισε” να μην υπάρχει αντίπαλος στο διάβα του.

Γεννήθηκε στις 20 Μαρτίου 1948 στο Ζευγολατιό Μεσσηνίας που ήταν πάντα η έδρα του και από νεαρή ηλικία ανέπτυξε έντονη δραστηριότητα στον αθλητισμό και στα κοινά.

Η διαδρομή στο ποδόσφαιρο ξεκίνησε από τον Εθνικό Μελιγαλά, εκλέχθηκε μέλος του Δ.Σ. το 1976, το 1978 ανέλαβε αντιπρόεδρος στο σύλλογο.

Το 1980, εξελέγη για πρώτη φορά στην προεδρία της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Μεσσηνίας (ΕΠΣΜ). Τα σωματεία τον ανέδειξαν συνολικά 12 φορές πρόεδρο, με τελευταία εκλογή αυτή της 5ης Φεβρουαρίου 2014!!!

Το 1991 για πρώτη φορά κάνει την παρουσία του μέσω εκλογών φυσικά, στο Δ.Σ. της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (ΕΠΟ). Εξελέγη μέλος της διοίκησης της Ομοσπονδίας συνολικά έξι φορές, τελευταία εκλογή το 2012!!! Υπηρέτησε τα κέντρα των αποφάσεων του Ελληνικού ποδοσφαίριου ως αντιπρόεδρος κατά τις περιόδους 2000–2004 και 2008–2012.

Για δέκα χρόνια, από το 1991 - 2001, κατείχε την προεδρία της Επιτροπής Ερασιτεχνικού Ποδοσφαίρου. Διετέλεσε πρόεδρος της Επιτροπής Γυναικείου Ποδοσφαίρου για δύο χρόνια και πρόεδρος της Πειθαρχικής Επιτροπής της ΕΠΟ για ένα έτος. 

Βλέποντας πιο μακριά από τον καθένα πως έχει πεδίο ενδιαφέροντος λαμπρό... έκανε κουμάντο αναλαμβάνοντας υπεύθυνος στον τομέα των αναπτυξιακών διοργανώσεων της Ε.Π.Ο.  ως πρόεδρος της Επιτροπής Μικτών Ομάδων Ενώσεων για μία δεκαετία!!!

Σε επίπεδο UEFA ανέπτυξε έντονη πρωτοβουλία στην προώθηση του ευ αγωνίζεσθαι και την ανάπτυξη του ποδοσφαίρου. Συμμετέχοντας στο UEFA Fair Play and Ethics Panel (2000–2004), στο UEFA Fair Play Panel (2002 - 2004), στην Επιτροπή UEFA Fair Play (2009–2013). Παράλληλα, ανέλαβε ρόλο στο UEFA Grassroots Panel, με αντικείμενο την ανάπτυξη του ποδοσφαίρου στη βάση του αθλήματος.

Στον αθλητισμό επίσης, είχε έντονη δραστηριότητά και μόνο με την παρουσία του, στην Τοπική Επιτροπή ΣΕΓΑΣ Πελοποννήσου κατά τις περιόδους 1985–1986 και 1987–1989, ενώ την περίοδο 1987–1989 υπήρξε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ταεκβοντό (ΕΛΟΤ). Από το 1989 έως το 1992, διετέλεσε αντιπρόεδρος της ίδιας Ομοσπονδίας.

Πολυετής  η παρουσία του σε θέσεις ευθύνης στην τοπική αυτοδιοίκηση από την Κοινότητα Ζευγολατιού, το Δήμο Μελιγαλά, το Δήμο Οιχαλίας, την ΤΕΔΚ... Υπήρξε κοινοτικός σύμβουλος, πρόεδρος κοινότητας, υποψήφιος Δήμαρχος, Δήμαρχος.

Καλό ταξίδι μεγάλε Αριστείδη Σταθόπουλε... Όσοι τον γνώρισαν μέσα από την καθημερινότητα των μεσσηνιακών γηπέδων μπορούν να κατανοήσουν τη διάσταση της απώλειας. Η δράση του αποτελεί αναμνήσεις μιας ολόκληρης εποχής.

Η θλίψη μεγαλύτερη για τους οικείους του . Ας είναι ελαφρύ το χώμα.... Έκανε τόσα πολλά, πορεία επίμονη, γεμάτη τίτλους και αξιώματα .

Γ.Τ.