Η καχύποπτοι μάλιστα έσπευσαν να συνδυάσουν την αναφορά στη Γουηβερία με την αναγνώριση της Σομαλιλάνδης από το Ισραήλ. 

Είναι η πρώτη αναγνώριση που έγινε και προφανώς έχει τη σημασία της. 

Όμως ποια είναι η Σομαλιλάνδη και πόσο πιθανό είναι το ενδεχόμενο να είναι η Σομαλιλάνδη η πολυακουσμένη Γουηβερία;

Τα ερωτήματα εύλογα αλλά μόνο για τους αμύητους, όπως ο γράφων και ο Μπρεκ, που ακούγοντας για την αναγνώριση της Σομαλιλάνδης αναρωτήθηκαν περί τίνος πρόκειται. 

Ο γράφων παρατήρησε πως ο Άτζιο Μπιλ επέμενε να μιλάει για τη Γουηβερία, ώσπου τον σταμάτησε το επίμονο και ενοχλημένο ύφος της Νέδουσας Γουηβέριου. 

Λίγο αργότερα πάντως η μάζωξη έλαβε τέλος χωρίς άλλες εκπλήξεις και η παρέα σκόρπισε, καθώς η πρώτη μέρα του καινούργιου χρόνου ξεκινούσε. 

Άγρυπνος αλλά κεφάτος ο γράφων και χωρίς να έχει αντιληφθεί τη σκιά που τον ακολουθούσε κατευθύνθηκε προς το λιμάνι, όπως συχνά συνήθιζε να κάνει όταν ήθελε να καθαρίσει το μυαλό του από την πολυπλοκότητα των σκέψεων που είχαν προηγηθεί. 

Και η νύχτα της πρωτοχρονιάς στο αρχοντικό της Νέδουσας Γουηβέριου ήταν γεμάτη από απροσδόκητες καταστάσεις που ενόψει της νέας χρονιάς θα χρειαζόταν να διευθετηθούν. 

Η Γουηβερία, που παρέμενε σημείο μυθικής αναφοράς, είχε έρθει στο προσκήνιο για πρώτη φορά και μάλιστα στο αρχοντικό της Νέδουσας Γουηβέριου και ίσως, το πιθανότερο, εν γνώσει της. 

Τελικά τα πράγματα δεν ήταν μόνο όπως φαίνονταν και ο γράφων δεν είχε πλέον καμία αμφιβολία πως αυτή η υπόθεση με όλες τις παρεκκλίσεις της ήταν περισσότερο περίπλοκη απ’ ότι τα προσχήματα που την περιέβαλαν ήθελαν να την παρουσιάζουν. 

Βυθισμένος στις σκέψεις του ήταν ο γράφων και ευρισκόμενος στο λιμάνι, όμως πρόσεξε τη σκιά που τον προσπέρασε για να μπει στο πλοίο και απάντησε “καλημέρα και καλή χρονιά!” στα ίδια λόγια που άκουσε. 

-ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ-