Ήταν ένα ενδιαφέρον θέμα για συζήτηση βεβαίως αλλά τόσο οι Γουηβέριοι όσο και οι Γιακαυλούτσι ήταν ενοχλημένοι που δεν είχε προκύψει με δική τους πρωτοβουλία, όχι από κοινού βέβαια, αλλά χωριστά της κάθε πλευράς. 

Αναγκάστηκαν ωστόσο να δεχτούν γιατί ήθελαν, όπως όλοι, να τα έχουν καλά με τη Νέδουσα Γουηβέριου και αφού έλαβαν και αυτή τη διαβεβαίωση, πως στο συνέδριο θα παρευρισκόταν και ο Ντον Τράμπνταντ, στον οποίο ήδη είχε απευθύνει πρόταση ο Καρλ Φον Λίντερμπεργκ, που για να τον δελεάσει του χάρισε τελικά τη συλλεκτική του χρησιμοποιημένη χρυσή λεκάνη, ενθουσιάζοντας, εκτός από τον Ντον, και τη φίλη του Λέβι Μπρέκχιλ, που θα τον συνόδευε κιόλας στην παρουσία του στο συνέδριο, όπου ο Ντον σκόπευε να κάνει βαρυσήμαντη παρέμβαση. 

Ο Καρλ εμπιστευόταν τις ιδέες του Κράους και για άλλη μια φορά είχε πέσει μέσα. 

Όσο για τη Νέδουσα Γουηβέριου, αυτή δεν έκρυβε τη χαρά της για την πρωτοβουλία του Κράους και για το συνέδριο που θα γινόταν και πρόθυμα το έθεσε υπό την αιγίδα της. 

Άλλωστε ήθελε και αυτή να γνωρίσει τον Ντον Τράμπνταντ και τη λαίδη Μπρέκχιλ, για την οποία φρόντισε να πληροφορηθεί όσα την ενδιέφεραν. 

Ενημέρωση επίσης είχε από τη Λεονίκη για την επανεμφάνιση της Λαραμπούς στο Ναύπλιο, αλλά και για τις κινήσεις που έκανε ενημερώνοντας τον Βαλέριο, που έσπευσε στο Ναύπλιο, όσο και τον Λέανδρο, που αδιαφορώντας για τη Λαραμπώ επισκέφθηκε τον Κράους και συζήτησαν για τη θεματολογία του συνεδρίου, στο οποίο ο Λέανδρος φιλοδοξούσε να έχει καθοριστικό ρόλο. 

Η Νέδουσα από τη μεριά της, ενημερωμένη για όλα αυτά, δεν έκρυβε την ικανοποίησή της. 

-ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ-