Εκείνος που είχε το ψευδώνυμο Αζιμούθιος βασιζόταν πολύ σε αυτή τη αναφορά ενός βασικού σημείου έναντι ενός άλλου και έτσι τελικά είχε εδραιώσει τη φήμη του κύρους του. 

Το μόνο ενδεχομένως ψεγάδι στη θεωρούμενη αψεγάδιαστη εικόνα του ήταν όχι η φιλία του με τον Βαλέριο Γουηβέριο απ’ τη μία πλευρά και με τον Μαχαραγιά Καραμπατιάμα απ’ την άλλη, αλλά και η παλαιώθεν γνωριμία του με τον Κρητομάνη Γουηβερακάκο-Γουηβερακάκη, που τώρα τον έβλεπε στην Χαλκίδα αναπάντεχα μπροστά του να σεργιανίζει και μάλιστα κρατώντας στα χέρια του ένα βιβλίο, το νέο βιβλίο του Παναγιώτη Γιαννουλέα, “Λογισμικό θανάτου”. 

Όπως πρόσεξε ο Αζιμούθιος, αντίτυπα του ίδιου βιβλίου κρατούσαν και η Γώγα με τον Μύρωνα, που και αυτοί πλέον είχαν πλησιάσει. 

Η συζήτηση του Κρητομάνη με τον Αζιμούθιο σταμάτησαν μονοπιάς όταν ήρθαν πολύ κοντά ο Μύρων και η Γώγα και η συζήτηση μεταξύ τους περιορίστηκε σε άσχετα θέματα. 

Τη φλυαρία, που είχε αρχίσει να αποκτά διαστάσεις, διέκοψε ο Κρητομάνης, προφασιζόμενος μια συνάντηση που είχε και έτσι έφυγε αφήνοντας τους άλλους να φλυαρούν. 

Όταν είχε πια απομακρυνθεί απ’ την παρέα είδε μια σκιά να εμφανίζεται απ’ το πουθενά. 

Ο Γκρέγκορι Παστριανός έκανε την εμφάνισή του εντυπωσιακά αλλά με εντελώς ρακένδυτη εμφάνιση, κρατώντας ωστόσο στα χέρια του ένα αντίτυπο από το “Λογισμικό Θανάτου”.

“Το διάβασα και έχω πολλές απορίες”, είπε με έντονη ειρωνική χροιά στη φωνή του. 

-ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ-