Δευτέρα, 10 Ιουλίου 2023 01:45

Μπαχ - Κοντσέρτα για Βιολί και Ορχήστρα

Μπαχ - Κοντσέρτα για Βιολί και Ορχήστρα

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΟΡΩΝΗΣ 2023

Συναυλία αφιέρωμα στον Μπαχ παρουσιάζει το Φεστιβάλ Κορώνης 2023 την Τρίτη 11 Ιουλίου στην Ελεήστρια με τον Γιώργο Παναγιωτόπουλο, κορυφαίο βιολονίστα της Εθνικής Συμφωνικής Ορχήστρας (Ε.Ρ.Τ.) στη μουσική διεύθυνση και σόλο βιολί, με πρώτα βιολιά τον Ηλία Γυφτονικολό και τη Ζωή Προκοπίου, με δεύτερα βιολιά την Κωνσταντίνα Μπάλα και τη Χρυσή Τζάβλα, με την Ελένη Φουρλάνου στη βιόλα, τη Μυρτώ Ξηρουχάκη στο βιολοντσέλο και τον Γιώργο Ντάνη στο κοντραμπάσο. 

 

Η συναυλία θα ξεκινήσει στις εννιά το βράδυ της Τρίτης. Οι τιμές των εισιτηρίων είναι 12 ευρώ, 10 ευρώ και 7 ευρώ, ενώ η είσοδος είναι ελεύθερη σε νέους κάτω των 18 ετών. Η προπώληση γίνεται με έκπτωση στο κατάστημα Αλντεμπαράν της Κορώνης και στην ηλεκτρονική εφαρμογή ticketservices.gr.

 

ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ - Ο ΜΠΑΧ

Ορχηστρική Σουίτα Νο 2 σε σι ελάσσονα BWV 1067
Ouverture

Το όνομα ouverture αναφέρεται μόνο εν μέρει στο αρχικό μέρος, στο ύφος της γαλλικής ουβερτούρας, στην οποία ένα μεγαλοπρεπές πρώτο μέρος σε σχετικά αργό ρυθμό με διακεκομμένες νότες σε διπλό μέτρο ακολουθείται από ένα γρήγορο φουγκάτο τμήμα και στη συνέχεια στρογγυλοποιείται με μια σύντομη ανακεφαλαίωση της μουσικής έναρξης. Ευρύτερα, ο όρος χρησιμοποιήθηκε στη Γερμανία του μπαρόκ για μια σουίτα χορευτικών κομματιών σε γαλλικό μπαρόκ στυλ.

 

Το Κοντσέρτο για Βιολί σε μι μείζονα BWV 1042

είναι ένα κοντσέρτο βασισμένο στο μοντέλο του βενετσιάνικου κοντσέρτου τριών κινήσεων, αν και με λίγα ασυνήθιστα χαρακτηριστικά καθώς κάθε κίνηση έχει «μη-ιταλικά χαρακτηριστικά».
Είναι γραμμένο για βιολί, έγχορδα και continuo .
Ενώ υπάρχουν δύο παρτιτούρες του 18ου αιώνα, καμία δεν έχει αυτόγραφο. Ωστόσο, ο Μπαχ χρησιμοποίησε ξανά το κοντσέρτο ως πρότυπο για το κοντσέρτο του για τσέμπαλο σε ρε μείζονα, BWV 1054, που βρέθηκε στο αυτόγραφο χειρόγραφό του το 1737-39 αυτών των έργων. Το κοντσέρτο πιστεύεται ότι γράφτηκε όταν ο Μπαχ εργαζόταν για την αυλή του Cohen ή όταν ο Μπαχ ήταν στη Λειψία.

 

Το Κοντσέρτο για Βιολί σε λα ελάσσονα BWV 1041

Αν και "γενικά πιστεύεται ότι συντέθηκε στο Köthen το 1717-23", ο Christoph Wolff υποστήριξε ότι το έργο μπορεί να γράφτηκε στη Λειψία κατά την εποχή που ο Bach ήταν διευθυντής του Collegium Musicum. Ο Τζον Μπουτ πιστεύει επίσης ότι ο Μπαχ το έγραψε "πιθανώς αμέσως μετά την ανάληψη του Leipzig Collegium Musicum το 1729". Εν πάση περιπτώσει, η μόνη πηγή αυτόγραφου που σώζεται είναι μέρη που αντέγραψε ο Μπαχ (μαζί με άλλους αντιγραφείς) στη Λειψία γύρω στο 1730 από μια χαμένη πλέον παρτιτούρα.

 

Το Κοντσέρτο για Βιολί σε σολ ελάσσονα BWV 1056R

Ακόμη και με τα πρότυπα των μελετητών του Μπαχ, το Κοντσέρτο για Βιολί σε σολ ελάσσονα, BWV1056, είναι κάτι σαν επιστημονικό ναρκοπέδιο. Αυτή είναι μια άλλη «πίσω-μεταγραφή», αναδημιουργώντας την αρχική έκδοση του γνωστού Κοντσέρτου για Τσέμπαλο σε φα ελάσσονα, το οποίο ο Μπαχ είχε μεταφέρει έναν τόνο για να ταιριάζει στην πυξίδα του πληκτρολογίου. Το δεξιό μέρος του τσέμπαλου στις εξωτερικές κινήσεις, που περιλαμβάνει περάσματα που φαίνονται προσαρμοσμένα σε ανοιχτές χορδές και (στο φινάλε) συγχορδίες που υποδηλώνουν διπλό σταμάτημα, υπαινίσσεται έντονα την προέλευση του βιολιού.

Ωστόσο, εύλογα έχει υποστηριχθεί ότι η ονειρική καντιλένα του Largo πάνω από χορδές pizzicato προέρχεται από ένα χαμένο κοντσέρτο για όμποε σε ρε ελάσσονα. Το ότι το πρωτότυπο του όμποε ήταν λιγότερο πολυτελώς διακοσμημένο από τη μεταγραφή του τσέμπαλου, μπορεί να μετρηθεί από την επαναχρησιμοποίηση του κινήματος από τον Μπαχ ως Sinfonia στην Καντάτα No 156, «Ich steh mit einem Fuß im Grabe» («Στέκομαι με το ένα πόδι στον τάφο»)

 

Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ (1685-1750)

Ο Πατριάρχης της Δυτικής Μουσικής Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ(1685-1750) ήταν Γερμανός συνθέτης, διευθυντής ορχήστρας, μουσικοπαιδαγωγός και εκτελεστής (οργανίστας, κλειδοκυμβαλίστας, βιολίστας και βιολονίστας) της περιόδου Μπαρόκ. Υπήρξε αναμφισβήτητα ο μεγαλύτερος συνθέτης αυτής της περιόδου, καθώς και ένας από τους σπουδαιότερους στην ιστορία της έντεχνης δυτικής μουσικής. Τα περισσότερα από 1000 έργα του που έχουν διασωθεί έως τις μέρες μας, φέρουν όλα τα χαρακτηριστικά της εποχής Μπαρόκ, τα οποία και απογειώνουν στην τελειότητα. Παρ ́όλο που δεν εισάγει κάποια νέα μουσική φόρμα, εμπλουτίζει το γερμανικό μουσικό στυλ της εποχής με μια δυνατή και εντυπωσιακή αντιστικτική τεχνική, έναν φαινομενικά αβίαστο έλεγχο της αρμονικής και μοτιβικής οργάνωσης, και την προσαρμογή ρυθμών και ύφους από άλλες χώρες, ιδιαίτερα από την Ιταλία και τη Γαλλία. Η μουσική του χαρακτηρίζεται από τεχνική αρτιότητα, αρτιστικό υπόβαθρο και, κυρίως, υψηλή πνευματικότητα.