26.07 & 27.07 | 21.00 | 80'

Μέγαρο Χορού Καλαμάτας / Κεντρική Σκηνή

OMAR RAJEH & MAQAMAT

Beytna

«Με καλούς φίλους… και καλό φαγητό στο τραπέζι… ίσως πρέπει να αναρωτηθούμε, πότε θα ζήσουμε αν όχι τώρα;»

— M. F. K. Fisher, Η Τέχνη του Φαγητού

Το Beytna είναι μια ξεχωριστή χορευτική παράσταση με επίκεντρό της την έννοια του μοιράσματος. Τέσσερις χορογράφοι και τέσσερις μουσικοί από τον Λίβανο, την Κορέα, την Παλαιστίνη, το Βέλγιο και το Τόγκο βρίσκονται με αφορμή ένα συμπόσιο. Παρά τις διαφορετικές πολιτισμικές καταβολές και καλλιτεχνικές εμπειρίες τους, μεταμορφώνουν μία κοινή και παραδοσιακή οικογενειακή συνάντηση σε μια καλλιτεχνική συνάντηση χορού, μουσικής και μαγειρικής.

Τους παρακολουθούμε καθώς μιλούν, πίνουν, γελούν, χορεύουν και τρώνε, μεταμορφώνοντας αυτή την απλή συγκέντρωση σε μια σύνθετη, καθηλωτική παράσταση. Το Beytna του Omar Rajeh [Ομάρ Ραζέχ] μας προσκαλεί σε έναν κόσμο συμπόνιας και φιλίας. Είναι μία πρόσκληση να εισέλθουμε στο σπίτι του άλλου — μια πρόσκληση να ταξιδέψουμε τόσο στο έργο και τη χορογραφική υπογραφή του καλλιτέχνη, όσο και στις μορφές και καταστάσεις του παρελθόντος.

Με την υποστήριξη του Γαλλικού Ινστιτούτου Ελλάδος – Υπηρεσία Συνεργασίας και Πολιτιστικής Δράσης της Πρεσβείας της Γαλλίας στην Ελλάδα.

26.07 | 19.30 | 45'

Μέγαρο Χορού Καλαμάτας / Εναλλακτική Σκηνή

ΑΓΝΗ ΠΑΠΑΔΕΛΗ ΡΩΣΣΕΤΟΥ

Τη μέρα που ανέβηκα το βουνό μέχρι πάνω

Το έργο Τη μέρα που ανέβηκα το βουνό μέχρι πάνω αναπτύσσεται γύρω από τη λειτουργία της αναπνοής.

Η χορογραφία δομείται από τις χορεύτριες πάνω σε μια παρτιτούρα αναπνοών, η οποία, πέρα από τη χροιά και τον ρυθμό της αναπνοής, καθορίζει τον τρόπο κίνησης κάθε σώματος, καθώς και τον τρόπο σύνδεσης των χορευτριών. Το σώμα γίνεται ένα ασκί, του οποίου η μορφή και η κίνηση είναι απόρροια του πώς ο αέρας μπαίνει και βγαίνει από αυτό, φτάνοντάς το συχνά στα όριά του.

Το έργο αποπειράται να αποδώσει συγχρόνως δύο διαστάσεις αυτής της ακούσιας και απαραίτητης για τη ζωή λειτουργίας: αφενός την τεχνική, «μηχανιστική» της διάσταση, όπου ο αέρας είναι το καύσιμο για το σώμα – μηχανή και το σώμα είναι υποταγμένο σε μια αδιάκοπη συνέχεια εισπνοών και εκπνοών· αφετέρου μια πιο ποιητική, αυτή κατά την οποία η ανάσα γίνεται η πνοή της ζωής και επιτρέπει να αναδυθούν εικόνες, στιγμές και σχέσεις ανάμεσα στα δύο σώματα.

Το έργο Τη μέρα που ανέβηκα το βουνό μέχρι πάνω, με την παιδικότητα με την οποία αρθρώνεται ως τίτλος, υπαινίσσεται τις συνέπειες που επιφέρει στο σώμα το επίτευγμα του «να ανέβει κανείς το βουνό μέχρι πάνω», τις καταστάσεις από τις οποίες το σώμα περνά για να τα καταφέρει «μέχρι πάνω». Συγχρόνως, σε ένα φαντασιακό επίπεδο, το ανάγλυφο του βουνού προσομοιάζει σε αυτό του σώματος — πόσο μάλλον όταν αυτό «λαξεύεται» από την αναπνοή και, επομένως, τον χρόνο.

Dancing on Screen

Σάββατο 26/07 | 18:00

Εργατικό Κέντρο Καλαμάτας

TRANSEPT (2023) – Boris Charmatz & César Vayssié

Ένα οπτικοκινητικό πείραμα που επαναπροσδιορίζει την εμπειρία της performance, με τον Boris Charmatz να ερμηνεύει και τον Vayssié να κινηματογραφεί, όπου ο χορός, ο χρόνος και ο χώρος συγχωνεύονται σε μια εκστατική ροή.