Πήγαν εκεί, λέει, για να στηρίξουν τον Ζελένσκι. Να του πουν πως να ντυθεί, πως να φέρεται απέναντι στους άλλους αρχηγούς κρατών και πως να λέει συνέχεια ευχαριστώ απέναντι στον "ευεργέτη του" Αμερικανό Πρόεδρο.

Με λίγα λόγια οι Ευρωπαίοι ηγέτες έκαναν τον κολαούζο σ’ έναν ηγέτη με μυαλό κότας, που οδήγησε τη χώρα του στον όλεθρο, ενώ θα έπρεπε να είχε παραιτηθεί πολύ πριν αρχίσουν οι εχθροπραξίες.

Από την άλλη μεριά συμφώνησαν, λέει, να πληρώσουν οι Ευρωπαίοι πολίτες εκατό δισεκατομμύρια δολάρια στους Αμερικανούς, για να εξοπλίσουν την Ουκρανία με όπλα.

Από πού κι ως πού οφείλουν οι Λαοί της Ευρώπης να πληρώσουν τόσα χρήματα για όπλα και ποιος μας λέει πως αυτά δε θα ενθαρρύνουν τους Ουκρανούς να συνεχίσουν τις εχθροπραξίες με τη Ρωσία;   

Ενδεχομένως να υπάρχουν κι άλλα που εμείς δεν ξέρουμε, όπως τους στρατιώτες, που θα πρέπει να στείλει το κάθε κράτος της ΕΕ, για την ασφάλεια της Ουκρανίας κλπ.  

Από Δημοκρατική, κυρίως, άποψη, λοιπόν, εύλογο είναι το ερώτημα για μεγάλη μερίδα του Ευρωπαϊκού πληθυσμού: Ποιος εξουσιοδότησε για όλα αυτά αυτούς τους «κυρίους», μήπως έκαναν κανένα πανευρωπαϊκό δημοψήφισμα και δεν το πήραμε είδηση;

Αν είναι τόσο πονόψυχοι και θέλουν να τελειώσει ο πόλεμος, γιατί τροφοδοτούσαν τόσα χρόνια με όπλα την Ουκρανία και σκοτώθηκαν μ’ αυτά εκατοντάδες χιλιάδες νέα παιδιά;

Γιατί δεν κάνουν το ίδιο και κάτω στη Γάζα, που οι Παλαιστίνιοι κινδυνεύουν με αφανισμό, από τις ένοπλες δυνάμεις του Ισραήλ κι ο κόσμος εκεί λιμοκτονεί;

Με τέτοιες ηγεσίες, λοιπόν, που υπάρχουν σήμερα, το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι δυσοίωνο κι αυτό είναι κρίμα για τις επόμενες γενιές που ακολουθούν!  

Δημήτρης Ν. Μπουσούνης: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.