Τρία χρόνια μετά και οι βασικές δίκες δεν έχουν ξεκινήσει ακόμα.

Η συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου θεωρεί ότι η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας κάνει ό,τι μπορεί για να συγκαλύψει τους υπεύθυνους.

Στις 28 Φεβρουαρίου, ημερομηνία του δυστυχήματος, εκατοντάδες χιλιάδες κόσμος κινητοποιείται σε όλη τη Ελλάδα.

Στο επίπεδο τώρα της αντιπολίτευσης, της αριστερής αντιπολίτευσης, υπάρχουν μόνο γενικές καταγγελίες που αφήνουν στο απυρόβλητο το βασικό υπεύθυνο για τη τραγωδία.

Ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Νίκος Ανδρουλάκης, δίνει έμφαση στην αλλοίωση του χώρου του δυστυχήματος ("μπάζωμα") και τη διαχείριση των αποδεικτικών στοιχείων.

Έχει καταθέσει πρόταση για δημιουργία προανακριτικής επιτροπής της Βουλής, για αναζήτηση πιθανών ποινικών ευθυνών υπουργών (όπως του Κ. Καραμανλή και του Χρ. Σπίρτζη) και για τη μη ολοκλήρωση της Σύμβασης 717 για την τηλεδιοίκηση, που θα απέτρεπε το έγκλημα.

Το κόμμα υποστηρίζει ότι το δυστύχημα δεν ήταν απλώς ένα τυχαίο γεγονός, αλλά αποτέλεσμα της κατάρρευσης των θεσμών και της διαχρονικής κακοδιαχείρισης στον σιδηρόδρομο.

Τι όμως σημαίνει «κατάρρευση των θεσμών και κακοδιαχείριση» και πώς αυτά θα αλλάξουν κατεύθυνση με το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία;

Δεν υπάρχει τίποτε το συγκεκριμένο. Εναπόκειται στην καλή πίστη των ιθυνόντων του ΠΑΣΟΚ να κάνουν τα πράγματα καλύτερα.

Το ΠΑΣΟΚ συγκρούεται με τους διαχειριστές ενός οικονομικού συστήματος που δημιούργησε τις συνθήκες για το έγκλημα, αλλά όχι με το ίδιο το σύστημα. Ένα σύστημα που σε περιόδους κρίσης επιβάλλει τους σκληρούς κανόνες της λιτότητας αν είναι να επιβιώσει η ελεύθερη αγορά.

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ξεφεύγει από την αντιπολιτευτική λογική του ΠΑΣΟΚ.  Και περιορίζεται να έχει αιχμή του δόρατός ότι το έγκλημα οφείλεται στην πολιτική απαξίωση του ΟΣΕ (Οργανισμός Σιδηροδρόμων Ελλάδας), την ελλιπή συντήρηση των υποδομών και την αποστελέχωση της σιδηροδρομικής υπηρεσίας.

Έλα όμως που όλα αυτά πάνε πίσω και επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Το λιγότερο που θα έπρεπε να κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ είναι να εξηγήσει γιατί δεν τα κατάφεραν τότε και τι θα κάνει τώρα.

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου, πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας, ρίχνει κεραυνούς κατά της κυβέρνησης με το δικό της ξεχωριστό τρόπο. Δεν διαφέρει όμως στην ουσία από ΠΑΣΟΚ κα ΣΥΡΙΖΑ.

Το ΚΚΕ αναδεικνύει τι υπάρχει πίσω από το δυστύχημα. Χαρακτηρίζει το δυστύχημα  ως ένα «προδιαγεγραμμένο έγκλημα» και υποστηρίζει ότι η κύρια αιτία δεν ήταν το «ανθρώπινο λάθος», αλλά η πολιτική της εμπορευματοποίησης των σιδηροδρόμων και η στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την «απελευθέρωση» των μεταφορών.

Υποστηρίζει ότι το έγκλημα είναι «αποτέλεσμα της πολιτικής που βάζει τα κέρδη των ομίλων πάνω από την ανθρώπινη ζωή, με αποτέλεσμα την έλλειψη σύγχρονων συστημάτων ασφάλειας παρά τη χρηματοδότηση από την ΕΕ.

Ναι, την κύρια ευθύνη έχει η εμπορευματοποίηση των σιδηροδρόμων και η στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της ΕΕ των ομίλων, του καπιταλισμού.

Το ζήτημα όμως του τι κάνουμε μένει ασαφές. Η ένωση των κρατών, ο κόσμος χωρίς σύνορα είναι ό,τι πιο μεγαλεπήβολο υπάρχει στη κομμουνιστική θεωρία. Το πρόβλημα της ΕΕ δεν είναι ότι ενώνει τα κράτη, αλλά ότι προσπαθεί να ενώσει καπιταλιστικά κράτη, κάτι που σύντομα θα αποδειχθεί χίμαιρα. Και το ζητούμενο δεν είναι να ζητάς τη διάλυση της, ούτε να φύγεις απ’ αυτή, αλλά να πρωτοστατήσεις σε μέτρα που θα αφαιρούν τη δύναμη από το μεγάλο κεφάλαιο.

Δεν είναι πολύ βοηθητικό να μιλάς για το ότι ο σοσιαλισμός θα λύσει τα προβλήματα, αλλά να λες δεν είναι ακόμα καιρός.

Δεν είναι πολύ βοηθητικό να μιλάς για σοσιαλισμό που θα φέρει τις λύσεις αν ο σοσιαλισμός δεν είναι μέσα στους στόχους σου.

Δεν είναι πολύ βοηθητικό να μιλάς για σοσιαλισμό όταν τον έχεις ταυτισμένο με το αντιδημοκρατικό και αυταρχικό καθεστώς που υπήρχε στη Σοβιετική Ένωση.

Πραγματικά βοηθητικό θα ήταν να μιλάς για κρατικοποίηση των τραπεζών και των βασικών μονοπωλίων σε όλη την Ευρώπη, έστω και αν αυτό δεν είναι ακόμα σοσιαλισμός.

Ο Γιάνης Βαρουφάκης τώρα -δεν ξέρω αν μπορούμε να μιλούμε για ΜεΡΑ25- υποστηρίζει ότι ο διαχωρισμός δικτύου και παρόχων (μοντέλο της ΕΕ) είναι δομικά εγκληματικός, καθώς θυσιάζει την ασφάλεια στον βωμό του κέρδους και των ιδιωτικοποιήσεων. Αυτό είναι το διαφορετικό από όλα όσα λεν ΠΑΣΟΚ και ΣΎΡΙΖΑ.

Συνδέει τη τραγωδία με την ευρύτερη κατάσταση της χώρας, κάνοντας λόγο για «εκφασισμό της λειτουργίας της Δικαιοσύνης» και στοχοποίηση όσων απαιτούν την αλήθεια. Δεν μας λέει όμως γιατί υπάρχει αυτή η πορεία και πώς αντιστρέφεται. Και αν μπορεί να αλλάξει αυτή η πορεία αν δεν έχεις εναλλακτική πειστική πρόταση που να οδηγεί έξω από το σύστημα που μέσα στην κρίση του δημιουργεί τις συνθήκες για άνοδο του φασισμού.  

Με εξαίρεση το ΚΚΕ που αναδεικνύει ότι πίσω από  τραγωδία βρίσκεται το σύστημα του κέρδους, ο καπιταλισμός, χωρίς όμως να τολμά να βάζει στόχο την ανατροπή του, όλοι οι άλλοι, και ειδικά ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και Κωνσταντοπούλου, δίνουν άλλοθι στο σύστημα.