Τα περιστατικά αυτά δεν μπορούν να θεωρηθούν μεμονωμένα ή τυχαία. Αποτελούν ενδείξεις της προοδευτικής  φθοράς του δικτύου ακαθάρτων, αλλά και της ανεπαρκούς πρόληψης και συντήρησής του από τον Δήμο και τη ΔΕΥΑΚ.

Δεν πρόκειται για απλές τεχνικές βλάβες, όπως επιχειρεί να τις παρουσιάσει η ΔΕΥΑΚ. Αντιθέτως, πρόκειται για περιστατικά που δημιουργούν σοβαρούς κινδύνους για την ασφάλεια των πολιτών και της κυκλοφορίας, ενώ παράλληλα εγκυμονούν σημαντικές περιβαλλοντικές και υγειονομικές συνέπειες, καθώς η ανεξέλεγκτη διαρροή λυμάτων μπορεί να προκαλέσει παρατεταμένη ρύπανση του υπόγειου υδροφόρου ορίζοντα.

Το ζήτημα αυτό το έχω αναδείξει εγκαίρως και επανειλημμένα στο Δημοτικό Συμβούλιο. Συγκεκριμένα, το έθεσα για πρώτη φορά στις 27 Ιουνίου 2025, κατά τη συνεδρίαση Λογοδοσίας της Δημοτικής Αρχής, και εκ νέου στις αρχές Ιουλίου 2026, κατά τη συζήτηση των πεπραγμένων της Δημοτικής Αρχής.

Είχα επισημάνει τη σοβαρότητα του προβλήματος, την ανάγκη συστηματικού ελέγχου του δικτύου και την άμεση αναζήτηση και εφαρμογή σύγχρονων μεθόδων πρόγνωσης, εντοπισμού και πρόληψης βλαβών, ώστε το δίκτυο ακαθάρτων να προστατευθεί αποτελεσματικά από τη φυσική φθορά του χρόνου.

Όταν τον Ιούνιο του 2025 έθεσα το ζήτημα, γνώριζα ότι κατά τη δημαρχιακή θητεία του κ. Νίκα, η ΔΕΥΑΚ είχε προμηθευτεί ειδικό όχημα με κάμερα επιθεώρησης για τον έλεγχο και τον εντοπισμό βλαβών στους υπόγειους αγωγούς ακαθάρτων. Ωστόσο, το όχημα αυτό δεν ήταν πλέον σε λειτουργία και είχα ζητήσει δημόσια εξηγήσεις για τους λόγους που είχε τεθεί εκτός χρήσης.

Στην ίδια συνεδρίαση, ο κ. δήμαρχος ανέφερε χαρακτηριστικά, όπως καταγράφεται στα επίσημα πρακτικά:

«Αναζητήσαμε τρόπους να δώσουμε λύσεις, γιατί μάθαμε, ενημερωθήκαμε, μιλήσαμε ότι περίπου εκεί στα 30 χρόνια οι σωλήνες με αμίαντο αρχίζουν να δημιουργούν πρόβλημα. Έτσι λοιπόν ο γενικός διευθυντής της ΔΕΥΑΚ πήγε στη Γερμανία σε μια έκθεση που είχε αναφορά για αυτά τα θέματα…».

Έχουν πλέον παρέλθει δεκαπέντε μήνες από τότε και μέχρι σήμερα δεν έχει παρουσιαστεί κανένα ολοκληρωμένο σχέδιο πρόληψης και αντιμετώπισης του προβλήματος.

Αντίθετα, οι βλάβες συνεχίζονται και τα περιστατικά πολλαπλασιάζονται.

Εύλογα προκύπτουν κρίσιμα ερωτήματα:

• Πόσα ακόμη περιστατικά κατάρρευσης του οδοστρώματος πρέπει να σημειωθούν μέχρι να ληφθούν ουσιαστικά μέτρα;
• Ποιος θα αναλάβει την ευθύνη σε περίπτωση ενός σοβαρού ατυχήματος με τραυματισμό ή απώλεια ανθρώπινης ζωής;
• Πώς μπορούμε να διασφαλίσουμε την προστασία του περιβάλλοντος και της δημόσιας υγείας, όταν ανεξέλεγκτες διαρροές λυμάτων ενδέχεται να ρυπαίνουν τον υπόγειο υδροφόρο ορίζοντα, ιδιαίτερα στο παραλιακό μέτωπο της πόλης;
• Πώς θα πείσουμε τους συμπολίτες μας και τους επισκέπτες ότι η πόλη διαθέτει ασφαλείς και σύγχρονες υποδομές, όταν τέτοια φαινόμενα επαναλαμβάνονται χωρίς να αντιμετωπίζονται στη ρίζα τους;

Κύριε δήμαρχε, κύριε πρόεδρε της ΔΕΥΑΚ, η προστασία των δημοτών, της δημόσιας υγείας και των δημοτικών υποδομών απαιτεί σχέδιο, πρόληψη και έγκαιρη δράση.

Η διαρκής αντιμετώπιση των συνεπειών, αντί της πρόληψης των αιτιών, δεν αποτελεί αποτελεσματική διοίκηση και αυξάνει τον κίνδυνο σοβαρότερων εξελίξεων.

Η πραγματική πρωτοπορία δεν είναι να επεμβαίνουμε αφού συμβούν τα γεγονότα, αλλά να τα προλαμβάνουμε.

Οφείλουμε να είμαστε Προμηθείς των εξελίξεων και όχι Επιμηθείς των συνεπειών.