Η παρέμβαση της διοίκησης του Εργατικού Κέντρου, την οποία υπογράφουν ο πρόεδρος και ο γραμματέας, του Σωτήρης Τσώνης και Παναγιώτης Μουλάς, έχει ως εξής: “Με παρέμβαση του ο ΣΕΒ, που την ονομάζει «συνεργασία μεταξύ επιχειρήσεων για την διατήρηση των θέσεων εργασίας», προτείνει να καλυφθούν οι κενές  θέσεις εργασίας στους τομείς, που λόγω της συγκυρίας παρουσιάζουν αύξηση εργασιών, από το πλεονάζον προσωπικό των επιχειρήσεων που εμφανίζουν μείωση εργασιών, με λίγα λόγια προτείνει ένα ανεξέλεγκτο παζάρι εργαζομένων μέσω της γενίκευσης αντεργατικών μορφών όπως ο "δανεισμός» και η «ενοικίαση» εργαζομένων.

Σκοπός τους είναι να αξιοποιήσουν την πανδημία του κορονοιού με εργαζόμενους που θα γίνονται μπαλάκι μεταξύ των επιχειρήσεων για να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους...

Στοχεύουν στην περαιτέρω επέκταση της ευελιξίας των εργασιακών σχέσεων με μεγάλες μειώσεις μισθών και ημερομισθίων

Φανερώνουν τις  πραγματικές τους προθέσεις  για το πώς οραματίζονται την εργασία στην μετά την πανδημία εποχή, δίνοντας ταυτόχρονα την γραμμή για να ακολουθήσει και ο υπόλοιπος επιχειρηματικός κόσμος.

Οι παραπάνω θέσεις του ΣΕΒ είναι ανάλγητες, δεν σέβονται τους εργαζόμενους και αμφισβητούν το βασικό μήνυμα αυτής της υγειονομικής κρίσης, ότι ο άνθρωπος είναι πάνω από τα κέρδη και το ιδιωτικό συμφέρον.

Είναι απαράδεκτο να έρχονται τώρα οι βιομήχανοι του ΣΕΒ και να απεργάζονται  τέτοια σενάρια όταν είναι νωπές οι θυσίες, οι περικοπές, οι μειώσεις που έχουμε υποστεί όλοι μας, η χώρα μας, η κοινωνία, η οικονομία μετά από 10 χρόνια μνημονιακών πολιτικών.

Το συνδικαλιστικό κίνημα όλο αυτό το  προηγούμενο διάστημα προσπάθησε εκτός των άλλων να συμβάλλει με σοβαρές προτάσεις, υπεύθυνο και τεκμηριωμένο λόγο στην κοινή προσπάθεια αντιμετώπισης της κρίσης των μνημονίων, τώρα περισσότερο από κάθε άλλη φορά καλούμαστε όλοι μας να δείξουμε ακόμη μεγαλύτερη σύνεση και ωριμότητα για να ξεπεραστεί η κρίση και η ύφεση που έρχεται λόγω του κορονοιού.

Σε παγκόσμιο επίπεδο υπάρχει μεγάλος  προβληματισμός για την επόμενη ημέρα, προσπαθώντας να βρουν πολιτικές που θα μας βγάλουν απ΄αυτή την οικονομική κρίση και ύφεση (που κάποιοι την συγκρίνουν με το κραχ του 1929 δεκαετία 1930-1940), επανεξετάζοντας το ρόλο του κράτους, των κρατικών παρεμβάσεων και δαπανών.

Είναι λυπηρό στην χώρα μας να υπάρχουν τέτοιες προτάσεις.

Το επόμενο χρονικό διάστημα θα πρέπει η κυβέρνηση, το συνδικαλιστικό κίνημα, οι εργαζόμενοι να παρακολουθούμε πολύ στενά αυτές τις εξελίξεις γιατί φαίνεται ότι πολλοί επιτήδειοι θα προσπαθήσουν αφενός να εκμεταλλευτούν την κρίση να «μασήσουν» και να «ροκανίσουν» κρατικές ενισχύσεις, δημόσιο χρήμα και κονδύλια με απώτερο στόχο το ίδιο το όφελος  και αφ΄ έτερου να καταστρατηγήσουν ακόμη περισσότερο όλα τα εναπομείναντα εργατικά δικαιώματα.

Αυτές οι  ενέργειες είναι καταδικαστέες και θα πρέπει η απάντηση να είναι μία «παραδειγματική τιμωρία».

Επίσης στα μεγάλα ζητήματα για το μοντέλο ανάπτυξης που θα πρέπει να ακολουθησει από εδώ και στο εξής η χώρα μας, δεν έχει καμία θέση η κρατικοδίαιτη επιχειρηματικότητα και οι λογικές του «γκουβέρνο»

Το οργανωμένο συνδικαλιστικό κίνημα θα ζητήσει μέτρα για την στήριξη όλων των νοικοκυριών, των εισοδημάτων των εργαζομένων, ανέργων, για ενίσχυση κοινωνικών πολιτικών, ενίσχυση του συστήματος δημόσιας υγείας κλαδικές πολιτικές κλπ.

Περιοριστικές πολιτικές, πολιτικές συρρίκνωσης και μέτρα που θα μειώνουν το εισόδημα  των εργαζομένων, των συνταξιούχων, διαλυμένες εργασιακές σχέσεις με εργαζόμενους που θα εργάζονται σε τρεις και σε τέσσερις διαφορετικούς εργοδότες και θα μετακινούνται συνεχώς, μόνο μεγαλύτερη ύφεση θα δημιουργήσουν και ενδεχομένως κοινωνικές αναταραχές και συγκρούσεις”.