Πρωτόδικη δικαστική απόφαση (23/2026, Πρωτοδικείο Μεσσηνίας, Ειδικές Διαδικασίες) επιδίκασε ποσό που πλησιάζει τις 90.000 ευρώ, με προσωρινά εκτελεστό ποσό που πλησιάζει τις 50.000 ευρώ. 

Είναι χρήματα που πρέπει να καταβληθούν στους εργαζόμενους που προσέφυγαν στη δικαιοσύνη, περισσότεροι από 20, για τη μη καταβολή των νόμιμων ποσών για τις τριετίες που είχαν συμπληρώσει. Η υπόθεση όμως δεν έχει κλείσει, γιατί το δικαστήριο ανέβαλε την οριστική του απόφαση όσον αφορά το αίτημα των εργαζομένων σχετικά με την πρόσθετη αμοιβή που δικαιούται για την εργασία σε μέρες αργίας, Κυριακές και νύχτες. 

Όλη η υπόθεση έχει τεράστιο ενδιαφέρον και δείχνει ποιος είναι ο σεβασμός απέναντι στους εργαζόμενους αλλά και τη νομοθεσία, κάποιες φορές ακόμη και όταν δεν μιλάμε για εργοδότες στυγνούς εκμεταλλευτές επιχειρηματίες. 

Οι εργαζόμενοι περισσότερα από δέκα χρόνια πριν είχαν την υποψία ότι δεν αμείβονταν με την νόμιμη αμοιβή και ας είχαν αποδεχτεί περικοπή ύψους 10% (μνημονιακή περίοδος). Η προσπάθειά τους για συνεννόηση προκειμένου να αμείβονται με το ποσό που προβλέπει η νομοθεσία δεν τελεσφόρησε και τότε αποφάσισαν να ιδρύσουν Σωματείο, με μπροστάρη τον αγωνιστή, αείμνηστο Παναγιώτη Φαββατά, που για άλλη μια φορά (όπως παλιά στο Levi's) έδωσε όλο του τον εαυτό για τους συναδέλφους του. Την επόμενη μέρα όμως της δημοσίευσης στον Τύπο της έγκρισης του καταστατικού, όλη η προσωρινή διοίκηση του Σωματείου απολύθηκε! Ξεκίνησε ένας μεγάλος αγώνας, με αλληλεγγύη από σωματεία της πόλης, από δημοτικές παρατάξεις και με δικαστικές αποφάσεις οι εργαζόμενοι επέστρεψαν στην εργασία τους. 

Τώρα ήρθε, σε πρώτο βαθμό, η δικαίωση σε ό,τι αφορά και την αποκατάσταση του ύψους της αμοιβής των εργαζομένων. 

Σημειώνεται ότι το ίδρυμα αρνήθηκε συνολικά ότι οι εργαζόμενοι είχαν προϋπηρεσία άρα και την υποχρέωση να καταβάλει το επίδομα των τριετιών, κάτι όμως που δεν αποδείχτηκε στη δίκη. Είναι χαρακτηριστική η επισήμανση που γίνεται στη δικαστική απόφαση, ότι “κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας, όταν πρόκειται να προσληφθεί κάποιος να εργαστεί σε δομή όπως αυτή του εναγόμενου, απαιτείται ενδελεχής έλεγχος πιστοποίησης γνώσεων και εμπειρίας και ο ισχυρισμός του ότι δεν έλεγξε αυτή εκφεύγει των ορίων της κοινής λογικής”. 

Σε ό,τι αφορά την πρόσθετη αμοιβή για την εργασία τις Κυριακές, τις αργίες και νύχτες, στη δικαστική απόφαση σημειώνεται ότι στους πίνακες που προσκόμισαν οι εργαζόμενοι φέρονται να εργάζονται Κυριακές, όμως στους πίνακες που προσκόμισε το εναγόμενο, οι συγκεκριμένοι εργαζόμενοι φέρονται να είχαν άδειες τις συγκεκριμένες Κυριακές. Για το λόγο αυτό, το δικαστήριο σημειώνει ότι “το γεγονός ότι οι ως άνω ενδεικτικές διαφορές εντοπίζονται σε άπαντες τους ενάγοντες και καθ’ όλα τα έτη, καθιστά αδύνατο από το δικαστήριο τούτο τον έλεγχο των ημερών εργασίας των εναγόντων, ενώ το γεγονός ότι προσκομίζονται από τα διάδικα μέρη πίνακες εργαζομένων ιδίων ετών με διαφορετικά προγράμματα, οδηγεί σε αδυναμία σχηματισμού ασφαλούς δικανικής πεποίθησης. Επομένως θα πρέπει ως προς το κονδύλιο των αποδοχών της εργασίας σε Κυριακές, αργίες και νύχτα να αναβληθεί η έκδοση της απόφασης και να διαταχθεί με επιμέλεια του επιμελέστερου των διαδίκων να προσκομιστούν επίσημα αντίγραφα από  τους πίνακες που τηρεί το εναγόμενο, φέροντες τις υπογραφές των εναγόντων-διαδίκων, όπου να αποτυπώνονται οι ημέρες και οι ώρες εργασίας αυτών κατά το επίδικο διάστημα”. 

Η απόφαση είναι προσωρινά εκτελεστή σε ποσό ύψους σχεδόν 50.000 ευρώ, “καθόσον πρόκειται περί εργατικών απαιτήσεων, από την είσπραξη των οποίων οι ενάγοντες εξαρτούν, άμεσα, τον βιοπορισμό τους, ώστε το Δικαστήριο κρίνει ότι η καθυστέρηση στην εκτέλεση της απόφασης δύναται να προκαλέσει σε αυτούς σημαντική ζημία”. 

Στ.Μ.