⇒Την ίδια απορία έχουμε και εμείς και θεωρούμε οι περισσότεροι από όσους παρακολουθούν τα δημοτικά πράγματα. 

⇒Ο Βασίλης Κανάκης είπε ότι δεν έχει καταλάβει με ποια κριτήρια η δημοτική αρχή επιλέγει ποιοι από τους συμβασιούχους ορισμένου χρόνου θα ήθελε να μονιμοποιηθούν και ποιοι όχι.

⇒Έκανε μάλιστα το σχόλιο, μήπως τα κριτήρια της δημοτικής αρχής έχουν να κάνουν με το τι ψηφίζουν οι συμβασιούχοι.

⇒Ρώτησε επίσης με ποια κριτήρια επιλέγει ο Δήμος τους δικηγόρους για το χειρισμό αυτών των υποθέσεων.

⇒Επιπλέον διατύπωσε την απορία του για το τι οδηγίες παίρνουν από τη δημοτική αρχή οι δικηγόροι που προσλαμβάνει ο Δήμος για να χειριστούν τις υποθέσεις με τους συμβασιούχους που πάνε στα δικαστήρια για να μονιμοποιηθούν.

⇒Οι δικηγόροι του Δήμου τάσσονται κατά του αιτήματος μετατροπής των συμβάσεων ορισμένου χρόνου σε αορίστου ή υπέρ;

⇒Θύμισε ο Βασίλης Κανάκης ότι υπάρχουν συμβασιούχοι στη ΔΕΥΑΚ, το αίτημα των οποίων για τη μονιμοποίησή τους ο δήμαρχος, Θανάσης Βασιλόπουλος, ουσιαστικά το στήριξε, πηγαίνοντας στο δικαστήριο για να συνομολογήσει. 

⇒Να προσθέσουμε στις απορίες του Βασίλη Κανάκη και κάποιες δικές μας, οι οποίες δεν έχουν να κάνουν τόσο με το Δήμο Καλαμάτας όσο με τους ίδιους τους συμβασιούχους και το χώρο της δικαιοσύνης. 

⇒Πόσο λογικό ακούγεται που σε “υποθέσεις καρμπόν”, για τη μονιμοποίηση συμβασιούχων, δικαστήρια έχουν βγάλει διαφορετικές αποφάσεις; 

⇒Γιατί συμβασιούχοι από την περιοχή της Καλαμάτας επιλέγουν να πάνε σε δικαστήρια στην Αθήνα;

⇒Γιατί η Νομική Υπηρεσία του Δήμου Καλαμάτας δεν αναλαμβάνει τέτοιες υποθέσεις;

⇒Πολύ δύσκολα θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος ότι η δημοτική αρχή, οποιαδήποτε, δεν αντιμετωπίζει με ευαισθησία την αγωνία των συμβασιούχων να συνεχίσουν να εργάζονται.

⇒Όμως δεν μπορεί επίσης κανείς να ισχυριστεί ότι οι δημοτικές αρχές έχουν διεκδικήσει να τελειώσει αυτό το απαράδεκτο καθεστώς των συμβασιούχων, που αποσκοπεί στην ανακύκλωση της ανεργίας και ανάλογα με το πως το αξιοποιεί κανείς μπορεί να δημιουργήσει και ψηφοθηρικά οφέλη. 

⇒Αυτό το καθεστώς της δουλειάς για κάποιους μήνες το χρόνο, με τα ψηφοθηρικά χαρακτηριστικά, έκθεσε πρόσφατα για μια ακόμη φορά τη χώρα μας στην Ευρώπη, για διακριτική μεταχείριση εργαζομένων στην Ελλάδα ανάλογα με το αν εργάζονται με σύμβαση ορισμένου ή αορίστου χρόνου. 

⇒Καθαρίστριες σχολείων προσέφυγαν στη δικαιοσύνη διεκδικώντας αφενός τη μετατροπή της σύμβασής τους σε αορίστου χρόνου και αφέτερου την καταβολή ίδιου ύψους μισθού με το μισθό που έπαιρναν οι αορίστου χρόνου συναδέλφισσές τους. 

⇒Το αίτημά τους απορρίφθηκε από την Ελληνική Δικαιοσύνη, όμως στη συνέχεια το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης δικαίωσε τις καθαρίστριες, καταρρίπτοντας τη σχετική νομολογία του Αρείου Πάγου. 

⇒Αυτό το καθεστώς των συμβασιούχων οι Δήμοι πρέπει να διεκδικήσουν να σταματήσει. Άλλωστε το πολιτικό προσωπικό του Δήμου Καλαμάτας πολλές φορές έχει τοποθετηθεί ότι με εργαζόμενους που εναλλάσσονται στις υπηρεσίες του περισσότερα προβλήματα δημιουργούνται παρά λύνονται, γιατί οι εργαζόμενοι αυτοί όταν μαθαίνουν τη δουλειά φεύγουν για να έρθουν οι επόμενοι…

Σταύρος Μαρτίνος