“Πρωτοφανές! Τρεις γέφυρες σε απόσταση τριών χιλιομέτρων!” σχολίασε συγκεκριμένα ο Γιώργος Τσώνης. Πρόκειται για τη γέφυρα που αναφέραμε κοντά στην εκβολή του Παμίσου, για τη νέα γέφυρα που θα κατασκευαστεί στο πλαίσιο της αναβάθμισης του οδικού άξονα Καλαμάτας-Ριζόμυλου-Πύλου-Μεθώνης, καθώς και για την πεζογέφυρα που προβλέπεται στις μελέτες για την αντιπλημμυρική προστασία και τις αναπλάσεις στον Πάμισο. 

Εμείς προχθές στο Δημοτικό Συμβούλιο Μεσσήνης ακούσαμε τους μελετητές να χαρακτηρίζουν την περιοχή του Παμίσου ως θησαυρό για την ευρύτερη περιοχή, τους δημοτικούς συμβούλους να υπογραμμίζουν ότι είναι ένας σημαντικός υγροβιότοπος, ενώ οι μελετητές είπαν ότι σκοπός είναι τα έργα που θα γίνουν να αφήσουν το μικρότερο δυνατό περιβαλλοντικό αποτύπωμα, γι αυτό οι παρεμβάσεις θα είναι ήπιες και γίνεται μη μόνιμες. 

Απορούμε και εμείς πως συνδυάζεται, από τη μια να επιδιώκεται να γίνουν τόσο ήπιες παρεμβάσεις αλλά από την άλλη να “σπέρνονται” στο ποτάμι γέφυρες, δρόμοι, μετά θα κοπούν οικόπεδα, θα χτιστούν οικοδομές κ.λπ

Να επισημάνουμε ότι εκεί που πρόκειται να κατασκευαστεί η γέφυρα της Περιφέρειας Πελοποννήσου, σύμφωνα με όσα υπαινίχθηκε ο πρώην δήμαρχος, Γιώργος Τσώνης, είχε ζητήσει και είχε την εντύπωση ότι έγινε αποδεκτό, να κατασκευαστεί ανοιχτό θέατρο με πάνω από 2.000 θέσεις. 

Στις μελέτες όμως αυτό που προβλέπεται είναι ένα “θεατράκι”, όπως είπαν οι μελετητές. Αυτό έκανε τον πρώην δήμαρχο να αναρωτηθεί μήπως η γέφυρα της Περιφέρειας ακύρωσε το θέατρο, αλλά οι μελετητές απάντησαν ότι δεν είχαν καμία γνώση για το θέμα της νέας αυτής γέφυρας. 

Το θέμα του μέλλοντος τόσο σημαντικών οικότοπων θα πρέπει να απασχολήσει πιο σοβαρά την περιοχή και της Καλαμάτας και της Μεσσήνης. Γιατί κλιματική ουδετερότητα και γέφυρες, δρόμοι, μπετά κλπ δεν πάνε μαζί…

Στ.Μ.