Απάντηση δεν άκουσε αλλά δεν φάνηκε να την ενοχλεί κιόλας.

Άρχισε να σιγοτραγουδάει και να εύχεται καλή υγεία και να στέλνει χαμόγελα προς κάθε κατεύθυνση. 

Καμία απάντηση πάλι, ούτε ένα νεύμα κατανόησης. 

Εκείνη όμως απτόητη συνέχισε να τραγουδάει αδιαφορώντας για την αδιαφορία των γύρω της. 

Τότε ήταν που πρόσεξε το βλέμμα της, που ερχόταν από δύο βαθυγάλαζα μάτια γεμάτα από μια αδιόρατη λύπη. 

Και όπως κοιτούσε αυτά τα μάτια κάποια άλλα μάτια θυμήθηκε που δεν θα βλεπε ποτέ πια. 

Κατέβηκε στην επόμενη στάση έχοντας την εντύπωση πως τα βαθυγάλαζα μάτια τον ακολουθούσαν λυπημένα.