Όμως οι όροι αυτοί δεν είναι δίκαιοι, μπορούν να οδηγήσουν και σε κάποιες περιπτώσεις οδήγησαν σε πλασματικά αποτελέσματα, όπως σε Δήμους και Περιφέρειες που εκλέχτηκαν δήμαρχοι και περιφερειάρχες με ποσοστό κάτω από το 50%.

Αλλά και δήμαρχοι ή περιφερειάρχες που πήραν πάνω από 50% δεν είναι σίγουρο ότι θα έπαιρναν το ίδιο ποσοστό εάν ίσχυαν οι πιο δημοκρατικοί όροι εκλογής, σαν αυτούς δηλαδή που ισχύουν σε έναν σύλλογο, σε ένα σωματείο, σε ένα μαθητικό συμβούλιο, ακόμη και σε ένα κόμμα.

Ως πρώην υπουργός Εσωτερικών ο Μάκης Βορίδης θέσπισε το 43% συν μία ψήφο για την εκλογή δημάρχων και περιφερειαρχών. Αυτό έδωσε αέρα στα πανιά των ήδη εκλεγμένων δημάρχων και περιφερειαρχών, η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων ανήκουν στη Νέα Δημοκρατία και τους κατέστησε πριν καν ξεκινήσει η προεκλογική περίοδος ως τα αδιαφιλονίκητα φαβορί. 

Ήταν και αυτός ένας λόγος που δεν υπήρξαν νέες υποψηφιότητες στις εκλογές της Κυριακής. 

Είναι χαρακτηριστικό ότι στους έξι Δήμους της Μεσσηνίας, από τους 24 υποψήφιους/ιες δημάρχους μόνο τέσσερις ήταν υποψήφιοι για πρώτη φορά και συγκεκριμένα στο Δήμο Καλαμάτας ο Παναγιώτης Χειλάς, στο Δήμο Τριφυλίας ο Άκης Κατρίτσης και στο Δήμο Δυτικής Μάνης ο Γιώργος Χιουρέας και ο Διακουμής Κυβέλος. 

Υποψήφιους δημάρχους άλλαξε και η Λαϊκή Συσπείρωση (σε Τριφυλία, Πυλία και Δυτική Μάνη), η οποία όμως λειτουργεί με άλλους όρους και με την καθοδήγηση του ΚΚΕ. 

Αυτό το 43%, σε συνδυασμό με την απόφαση του Μάκη Βορίδη, να μπορεί ένας συνδυασμός να έχει 150% περισσότερους υποψήφιους απ’ όσες είναι οι έδρες του Δημοτικού Συμβουλίου, ενίσχυσε ακόμη περισσότερο τους ήδη εκλεγμένους δημάρχους, οι οποίοι εκμεταλλευόμενοι, είτε με θεμιτό είτε και με αθέμιτο ενδεχομένως τρόπο, την εξουσία τους, “φούλαραν” τα ψηφοδέλτιά τους. 

Αντίθετα οι υπόλοιποι με το ζόρι κατάφεραν να βρουν έστω κάποιους παραπάνω υποψηφίους από τον ελάχιστο αριθμό που ορίζει η νομοθεσία. 

Αυτά αρκούσαν για να αρχίσουν να πιστεύουν οι περισσότεροι ότι οι ήδη εκλεγμένοι δήμαρχοι και περιφερειάρχες είναι ασυναγώνιστοι. Και γι’ αυτό στις περισσότερες περιπτώσεις επανεκλέχτηκαν. 

Στη Μεσσηνία και οι τέσσερις δήμαρχοι που εκλέχτηκαν από την πρώτη Κυριακή (Καλαμάτα, Μεσσήνη, Τριφυλία, Οιχαλία) είναι ήδη δήμαρχοι από το 2019.

Άλλος όρος του νόμου Βορίδη που αποτελεί πισωγύρισμα για την αυτοδιοίκηση είναι η κατάργηση της ανεξάρτητης κάλπης στις κοινότητες, κάτι βέβαια που επίσης ευνόησε τους ήδη εκλεγμένους δημάρχους. 

Με αυτούς τους όρους λοιπόν και με αποχή που πλησίασε πολύ το 50% διεξάχθηκαν οι εκλογές της Κυριακής.

Εξίσου απογοητευτικό είναι ότι οι πολίτες αδιαφόρησαν για όλα αυτά, δεν έκαναν τίποτα για να εμποδίσουν τις αλλαγές στο εκλογικό σύστημα της αυτοδιοίκησης, για να υπάρχουν στους Δήμους ισχυρές αντιπολιτεύσεις και πολυφωνία.

Στ.Μ.