Η γυναίκα με το αναπηρικό αμαξίδιο και η συνοδός της ήθελαν να κατέβουν στη συγκεκριμένη στάση, στην οποία όμως παράνομα είχαν παρκάρει αυτοκίνητα, παρότι λίγα μέτρα απέναντι βρίσκεται η Δημοτική Αστυνομία (δείχνει και αυτό πόσο σοβαρά λαμβάνουν κάποιοι την ύπαρξη της συγκεκριμένης υπηρεσίας…). Το αστικό λεωφορείο δεν μπορούσε να βρει χώρο για να κάνει την αποβίβαση, να μπορέσει δηλαδή η ράμπα του λεωφορείου να έρθει στο επίπεδο του πεζοδρομίου, για να κατέβει ομαλά η γυναίκα με το αμαξίδιο. Έτσι, το λεωφορείο με όλους τους επιβάτες έμειναν ακινητοποιημένοι για τουλάχιστον 5 λεπτά, μέχρι που εμφανίστηκε ο ασυνείδητος οδηγός, πήρε το αμάξι του και έφυγε... 

Δεν είναι η πρώτη φορά που άτομα με αναπηρίες δεν μπορούν να κατέβουν στη στάση που θέλουν, επειδή ανεξέλεγκτα σταθμεύουν οδηγοί τα αυτοκίνητά τους, παράνομα, στα σημεία αποβίβασης και επιβίβασης του κοινού. 

Είναι πράξη έλλειψης σεβασμού, ρατσισμού, απέναντι στους συμπολίτες μας αμεα. Και αυτό φαίνεται ότι δεν πρόκειται να σταματήσει μόνο του. Αν δεν ενεργοποιηθεί ο Δήμος, η Δημοτική Αστυνομία, η Τροχαία, όποιος τέλος πάντων είναι υπεύθυνος, για την προστασία των στάσεων της αστικής συγκοινωνίας, αυτά θα συνεχίσουν να συμβαίνουν. Και ο Δήμος θα συνεχίσει να επαίρεται για τις ράμπες που έχει φτιάξει στα πεζοδρόμια, για τα λαμπάκια που βάζει στις διαβάσεις, για τις 100 κλιματικά ουδέτερες και έξυπνες πόλεις, όμως πραγματικά συμπεριληπτικός Δήμος δεν θα είναι…

Στ.Μ.