Όταν ο Σαλγκάδο μιλούσε για τη φρίκη που τον σημάδεψε ζώντας τις σφαγές στη Ρουάντα, στη διαμελισμένη Γιουγκοσλαβία ή βλέποντας παιδιά και νέους ανθρώπους να πεθαίνουν από την πείνα, τη δίψα και τις αρρώστιες στην Αφρική, ενώ στην οθόνη προβάλλονταν οι σχετικές εικόνες, κάποιοι πιθανώς θα έφεραν στο μυαλό τους και όσα γίνονται σήμερα με τους Παλαιστινίους και με φόβο και πικρία θα αναλόγίστηκαν πόσο τέρας μπορεί να γίνει ο άνθρωπος. 

Το ντοκιμαντέρ πάντως έκλεισε αισιόδοξα, δείχνοντας ότι ο άνθρωπος έχει τη δύναμη να αλλάζει και προς το καλύτερο, να μετατρέπει μια κατεστραμμένη γη σε όαση. 

Ήταν άλλη μια σημαντική δράση της 1ης Διεθνούς Φωτογραφικής Συνάντησης Καλαμάτας, η οποία μας δείχνει ένα δρόμο να βλέπουμε πιο διεισδυτικά τα πράγματα, κάτι αναγκαίο για να αλλάξουμε πορεία. 

Στ.Μ.