Από νωρίς η τσίκνα έσπαγε μύτες απ’ όπου και αν περνούσες και χαιρόσουν να σε προσκαλούν να σε κεράσουν!
Τσικνοπέμπτη ήταν και η χαρά για την τσίκνα απ’ το ψήσιμο των κρεατικών δεν κρυβόταν απ’ όπου και αν πέρασες. Και έτσι πίσω ταξίδεψες, σε άλλα χρόνια, εκεί που άλλοτε στην αισιόδοξη πόλη των ονειρικών ιβίσκων η μέρα της Τσικνοπέμπτης έμοιαζε με όνειρο “...στο Κύμα”.
Θ.Π. 
