Στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Καλαμάτας στις 5 Μαρτίου, ένα από τα θέματα της ημερήσιας διάταξης ήταν ο καθορισμός των μηνιαίων εξόδων παράστασης της προέδρου του Δημοτικού Λιμενικού Ταμείου, δημοτικής συμβούλου Λυδίας Εξηνταβελώνη και του αντιπροέδρου Σπύρου Νικολόπουλου. 

“Το να βγει ο μήνας είναι αυτή τη στιγμή το α’ και το ω’ όσον αφορά την επιβίωση των ανθρώπων”. Το είπε ο ηθοποιός Αντίνοος Αλμπάνης σε συνέντευξή του και δεν θα μπορούσε να ειπωθεί καλύτερα. 

Από το πρωί συγκεκριμένοι δημοσιογράφοι αναφέρονται στο πόσο μορφωμένος είναι ο νέος Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνος Τασούλας, που ορκίστηκε σήμερα, λες και οι προηγούμενοι ήταν αμόρφωτοι… Είναι μεγάλο προσόν η μόρφωση. Εξίσου σημαντικό όμως είναι να γίνεσαι κατανοητός απ’ όλους. Το επισημαίνουμε με αφορμή την αναφορά του για τα Τέμπη:

Χθες ένας εργαζόμενος έχασε τη ζωή του στη Βούλα της Αττικής, όταν ο γερανός που χειριζόταν ακούμπησε σε ηλεκτροφόρα καλώδια. Πριν ένα μήνα ευτυχώς δεν υπέστησαν τίποτα τα μέλη πληρώματος απορριμματοφόρου της Καλαμάτας, όταν το όχημα ακούμπησε καλώδια που περνούν πάνω από τη Ναυαρίνου. Σε αυτή την περίπτωση μάλιστα το πλήρωμα “την γλίτωσε” όχι μόνο από τα καλώδια αλλά και από την κολώνα του δημοτικού φωτισμού, στην οποία ήταν σφιγμένα τα καλώδια και η οποία δίπλωσε και έπεσε ελάχιστα δίπλα από ένα εργάτη που ήταν στο πίσω μέρος του οχήματος. 

Η …εφευρετικότητα στο Δήμο Καλαμάτας δεν έχει όρια… Ξεκινάμε από τη ράμπα την οποία είχε ο Δήμος τη φαεινή ιδέα να φτιάξει στην εκβολή αγωγού ομβρίων υδάτων, στο τέρμα της Ναυαρίνου! Όπως ήταν φυσικό, όταν ο αγωγός μάζεψε νερά για να τα εκτρέψει στην ακτή και τη θάλασσα, η ράμπα ξεθεμελιώθηκε… Παρόλα αυτά, ο Δήμος Καλαμάτας ή δεν ξέρω ποιος άλλος δεν το έβαλε κάτω, διατήρησε τη ράμπα στο ίδιο σημείο και τη στήριξε πάνω σε μπαζόπετρες αλλά και στη βάση ομπρέλας θαλάσσης!... Και αν κανένας άνθρωπος γκρεμιστεί μαζί με τη μπάρα, αφού ουσιαστικά στηρίζεται στον αέρα;…

Στις 31/12/2024 ο Δήμος Καλαμάτας είχε “απλήρωτες υποχρεώσεις”, χρώσταγε δηλαδή, ποσό 3.748.332,41 ευρώ! 

Του Θανάση Παντέ

Όσο περνάει ο καιρός γίνεται περισσότερο έντονη η αναγκαιότητα για την ύπαρξη αντίπαλου δέους απέναντι σε έναν Μητσοτάκη που παίζει μόνος του στην πολιτική αρένα, αν και βρίσκεται ήδη με την πλάτη στον τοίχο, όμως χωρίς αντίπαλο, τουλάχιστον ακόμα.