“Η προσβαλλόμενη απόφαση εξεδόθη κατά παράβαση του Νόμου και ιδιαιτέρως παραβιάζοντας τη Δασική Νομοθεσία αλλά και τη Νομοθεσία για τη προστασία του περιβάλλοντος αφού, προκειμένου να εκδοθεί, δέχτηκε εντελώς παρανόμως ότι η αποτυπούμενη αγροτική οδός προσπέλασης στην εγκατάσταση για την εξυπηρέτηση των εισόδων εξόδων αυτής διέρχεται από μη δασική έκταση, ενώ η πραγματικότητα είναι ότι διέρχεται από δημόσια δασική έκταση η οποία εκχερσώθηκε παρανόμως και χωρίς καμία έγκριση αρμόδιας αρχής”, υπογραμμίζεται στην αίτηση ακύρωσης. Μάλιστα οι αιτούντες επισημαίνουν ότι έγγραφο του Δασαρχείου Καλαμάτας βεβαιώνει ότι έγινε παράνομα εκχέρσωση δημόσιας δασικής έκτασης. 

Επιπλέον οι αιτούντες τονίζουν ότι η χορήγηση της έγκρισης εισόδου εξόδου έγινε χωρίς την τήρηση των διαδικασιών που προβλέπει η νομοθεσία και υπογραμμίζουν ότι η έγκριση πρέπει να ακυρωθεί ώστε να αποτραπεί ο κίνδυνος “πρόκλησης σοβαρών αυτοκινητικών ατυχημάτων με κίνδυνο δηλαδή προσβολής του δημοσίου συμφέροντος”.

Επίσης οι αιτούντες σημειώνουν στην αίτησή τους προς το Διοικητικό Εφετείο: “...ο φορέας της υλοποίησης του έργου προκειμένου να αποκτήσει επαφή η αναφερόμενη "αγροτική οδός" με το Εθνικό δίκτυο Καλαμάτας-Τσακώνας- Καλού Νερού-Κυπαρισσίας αγόρασε ιδιωτικές εκτάσεις που μεσολαβούσαν σε μήκος 300 μέτρων και τις βάπτισε αγροτική οδό ώστε να πετύχει την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης γεγονός που προκύπτει από τα στοιχεία του φακέλου αλλά και από τα σχεδιαγράμματα που ελήφθησαν υπ’ όψη από τη προσβαλλόμενη απόφαση!! Κατά συνέπεια εφόσον δεν υφίσταται χαρακτηρισμένη οδός (δημοτική, κοινοτική, αγροτική) δεν είναι νόμιμη η χορήγηση εισόδου εξόδου επ’ αυτής και ιδιαιτέρως όταν η οδός αυτή αποτελεί προηγούμενες ιδιοκτησίες!!!!”.