Ο επικήδειος που εκφώνησε ο δήμαρχος Καλαμάτας για τον Θεόδωρο Μπαζίγο, το Σάββατο το μεσημέρι στον Άγιο Νικόλαο, έχει ως εξής: “Αγαπημένε φίλε, αγαπητέ Πρόεδρε, συνδικαλιστικέ πατέρα, Θεόδωρε Μπαζίγο,

Με θλίψη και πόνο καρδιάς σε συνοδεύουμε σήμερα στην τελευταία σου κατοικία. Είμαστε όλοι εδώ, φίλοι, συνάδελφοι, αυτοδιοικητικοί, συνδικαλιστές συναγωνιστές συνοδοιπόροι, όλη η μεγάλη οικογένεια ανθρώπων που δημιούργησες στο διάβα της ζωή σου….

Υπήρξες άνθρωπος εργατικός, αγωνιστής, υπηρέτης των πιστεύω σου, βαθιά ιδεολόγος, τίμιος και ειλικρινής, άνθρωπος που μέσα από τη βιοπάλη στάθηκες αλληλέγγυος σε όποιον σε είχε ανάγκη. Άνθρωπος που προσέφερες απλόχερα τη βοήθειά σου, που στήριξες τους συναδέλφους σου, που υπερασπίστηκες τα συμφέροντά τους. Άνθρωπος της αγοράς, που υποστήριξες με μαχητικότητα τα πιστεύω σου, σε κάθε επίπεδο και κέρδισες τον σεβασμό όλων.

Το αποτύπωμα σου ανεξίτηλο, τόσο στην Ομοσπονδία Επαγγελματικών Βιοτεχνικών και Εμπορικών σωματείων Νόμου Μεσσηνίας που υπηρέτησες από την θέση του Προέδρου επί 33 συναπτά έτη και βραβεύθηκες γι’ αυτό από τη ΓΣΕΒΕΕ πριν από τρία χρόνια ως ο μακροβιότερος Πρόεδρός Ομοσπονδίας στη χώρα μας, όσο και στο Επιμελητήριο που υπηρέτησες από τη θέση του Γ. Γραμματέα, αλλά και στα κοινά της πόλης μας, από τη θέση του δημοτικού συμβούλου.

Ήσουν πάντα πρώτος στους μεγάλους κοινωνικούς και συνδικαλιστικούς αγώνες, βρισκόσουν πάντα μπροστά και πάλευες δυναμικά χωρίς συμβιβασμούς, παράδειγμα για όλους εμάς τους νεότερους.

Ο αναπάντεχος χαμός σου, φίλε Θόδωρε, αγαπημένε μας επί τιμή Πρόεδρε της Ομοσπονδίας, μας θλίβει και μας δημιουργεί επιπλέον ευθύνες για να σταθούμε αντάξιοι συνεχιστές σου. Η παρακαταθήκη που μας αφήνεις μεγάλη.

Εκφράζω μέσα από την καρδιά μου τα συλλυπητήρια μου στη σύζυγο σου, στα αδέλφια σου, στα ανίψια σου, στα εγγόνια σου. Επέτρεψε μου όμως να νιώθω και εγώ μέλος της οικογένεια σου.

Δεν θα ξεχάσω ποτέ ότι πριν από 17 χρόνια με κάλεσες στο τηλέφωνο χωρίς ουσιαστικά να με ξέρεις, να μου ζητήσεις να είμαι υποψήφιος για το διοικητικό συμβούλιο, τρία χρόνια μετά μου έλεγες ότι βρήκες τον νέο Πρόεδρο της Ομοσπονδίας, εννέα χρόνια πριν επέμενες ότι πρέπει να γίνω Αντιδήμαρχος, και τα τελευταία τρία χρόνια μου έλεγες ότι ονειρεύεσαι ότι θα είμαι ο επόμενος Δήμαρχος Καλαμάτας.

Πρόεδρε δεν θα ξεχάσω ποτέ τι έχεις κάνει για εμένα, φεύγεις τιμημένος και αγαπημένος και ο σεβασμός όλων μας θα συνοδεύει την θύμησή σου.

Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα σε σκεπάσει.”