Χαίρε της έκφρασης ζωή, της ύπαρξης στολίδι!

Κληρονομιά αμύθητη, της γλώσσας μας παιχνίδι.

Του λόγου θεία δύναμη μ’ αστέρευτη αξία,

χωρίς εσένα δεν μπορεί, να ζήσει η κοινωνία.

Εσύ εκφράζεις της ψυχής τα πιο γλυκά στολίδια,

εσύ μιλάς για έρωτες, γι’ αγάπες και παιχνίδια.

Με σένα στέλνω προσευχές, με σένα τραγουδάω,

με σένα δείχνω τη χαρά, τη λύπη σαν πονάω.

Στα πάντα δίνεις την πνοή, στους κάμπους, στα βουνά μας...

στους τάφους των προγόνων μας και στην κληρονομιά μας.

Είσαι η πατρίδα μου η γλυκιά γλώσσα μ’ αγαπημένη,

με τα δικά σου τα φτερά γυρνώ στην οικουμένη.

Σ’ έχω μαζί μου συντροφιά σε όλη τη ζωή μου,

όταν εσύ μ’ απαρνηθείς, θα σβήσει η ύπαρξή μου.

Δημήτρης Ν. Μπουσούνης: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.