Τρίτη, 13 Απριλίου 2021 09:29

Αποχαιρετισμός στον Γιάννη Διαμαντάκη

Αποχαιρετισμός στον Γιάννη Διαμαντάκη

Της Ευαγγελίας Παναγάκη 
‘’Γιατί δεν ξεκινάμε τη συνέλευση ;’’ 
‘’περιμένουμε τους Ιταλούς’’
Παραμονές Χριστουγέννων και ο σύλλογος Μεσσηνίων φοιτητών είχε συνέλευση στην αίθουσα της Λαϊκής Σχολής, την πρώτη μεταπολιτευτική του! 
Μπήκαν σαν ‘’σιφουνικά ‘’ οι φοιτητές που σπούδαζαν στην Ιταλία, τους υποδέχτηκαν οι ‘’ντόπιοι’’ με αγκαλιές και καλωσορίσματα ! 
Ο πιο εγκάρδιος απ’ όλους ήταν ένας ψηλός με μακριά, κατσαρά μαλλιά, αμπέχονο και τζιν -το dress code-  της εποχής… Ηταν ‘’ ο Γιάννης ο Διαμαντάκης -παραλιώτης’’, γι αυτό και δεν τον ξέραμε όσοι είμασταν της ..ενδοχώρας. ‘’Ο γιός του κυρ Βαγγέλη- από τους καλύτερους καραβομαραγκούς- και αδελφός της Μαρίας, που την συλλάβανε στα γεγονότα του Πολυτεχνείου! Είναι στην αρχιτεκτονική και ο καλύτερος χορευτής δημοτικών και μοντέρνων χορών.. Ψυχούλα !’’

Με αυτές τις συστάσεις από τρίτους, γνωριστήκαμε σε εκείνη τη συνέλευση…και σε όλες τις φοιτητικές δράσεις μέχρι την αποφοίτησή μας καθώς και στις πολιτικές και δημοτικές μάχες που έδωσε το ΚΚΕ εκείνα τα χρόνια, ο Γιάννης  δήλωνε πάντα ‘παρών’ !

Με θάρρος και ανιδιοτέλεια υπερασπιζόταν τις απόψεις του και ήταν ικανός στο τέλος της κουβέντας να κεράσει και τον ..αντίπαλο, ‘’έτσι, βρε αδερφέ για την.. καλή καρδιά !’’

Και ποιόν /ποια δε κέρασε Ο Γιάννης ! Το χρήμα δεν το αγάπησε… Ακολουθούσε τη ρήση του Μπρεχτ : ‘’ένα κοινό έχει το χρήμα με τις ιδέες, και τα δύο πρέπει να κυκλοφορούν !’’

Χαρακτηριστικό του γνώρισμα η αδυναμία του στα παιδιά ! Σε όλα και για όλα τα παιδιά…

Πόσο λάτρευε και καμάρωνε και τα δικά του τα παιδιά, τον Άγγελό του και την Μαρηλιάνα του, και ας τα πλήγωσε με το ξαφνικό, το αναπάντεχο ‘’φευγιό’’ του..

Την Αιμιλία την αποκαλούσε ΄΄θησαυρό’’ κ στάθηκε συμπαραστάτης του στα δύσκολα…

Ο άνθρωπος είναι οι πράξεις του ! Οσοι γνωρίσαμε τον Γιάννη δεν μπορούσαμε να του αρνηθούμε τη συμπάθεια και την αγάπη μας…

Εγώ, εξάλλου, του χρωστάω ένα μεγάλο ευχαριστώ για την έγκαιρη μεταφορά μου στην πρόωρη γέννηση του δεύτερου παιδιού μου..

Είναι πολύ άδικο που ‘έφυγε’ έτσι ξαφνικά και απρόσμενα … 

Τον αποχαιρετάμε την Τετάρτη 4 μ.μ με πολιτική κηδεία στο κοιμητήριο