Από μια πρώτη ματιά στον κατάλογο, ωστόσο, ξεχώρισα, την παράσταση της Γερμανίδας Αλεξάνδρας Βάιερσταλ, με τίτλο Venus un/seen, που παρουσιάζεται την Κυριακή 17/7 στην Εναλλακτική Σκηνή του Μεγάρου.

Η Βάιερσταλ μελετά το ανθρώπινο σώμα στον απόηχο της πανδημίας. Αυτό και μόνο θα μπορούσε να είναι θέμα ενός ολόκληρου φεστιβάλ.

«Ένα σώμα προσπαθεί να υπάρξει μέσα σε ένα νέο περιβάλλον, να προσαρμοστεί σε αυτό και να ορίσει εκ νέου τον εαυτό του. Στη διαδικασία αυτής της αναγέννησης, το σώμα φέρει όσα του άφησε το μέχρι τώρα ταξίδι του – αναμνήσεις, εικόνες, εντυπώσεις, σχέσεις.

Σύμφωνα με τη χορογράφο και εικαστικό από το Ντύσσελντορφ, το κινούμενο σώμα μοιάζει να έχει βουτηχτεί σε μία νέα πραγματικότητα στον απόηχο της πανδημίας».

«Το σώμα που χορεύει συλλέγει, θυμάται, συνδέει και φαντάζεται, ενώ η διαλυμένη ύπαρξη και η αδυναμία του ούτε κρύβονται, ούτε αγνοούνται. Αντίθετα, ο κατακερματισμένος εαυτός διεκδικεί την αξιοπρέπειά του».

Το σόλο ερμηνεύει η συγκλονιστική, όπως είδα στο τρέιλερ, Karolina Szymura, υπό τη μουσική του Volker Bertelmann.

*Στο πρόγραμμα του Φεστιβάλ άλλο ένα έργο εμπνευσμένο από την καραντίνα: Το Gizaki, που παρουσιάζεται Παρασκευή 22/7 στην Κεντρική Πλατεία. Από δύο χαρακτήρες που συνυπάρχουν σε ένα δωμάτιο, οι χορογράφοι Ακίρα Γιοσίντα και Λάλι Αϊγουαδέ, διαπιστώνουν ότι οι άνθρωποι λειτουργούν μέσα από βαθιά σύνθετους μηχανισμούς, τους οποίους δεν είμαστε καν σε θέση να κατανοήσουμε.